II SA/Go 30/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka – Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. i T.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. W dniu 13 stycznia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.K. i T.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W skardze złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2017 r. wezwano M.K. oraz T.K. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od wniesionej skargi przez wpłacenie 500 (pięćset) złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w zarządzeniu zawarte zostało pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Ponadto na podstawie zarządzenia z dnia 20 stycznia 2017 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej własnoręczne podpisanie przez oboje skarżących oraz nadesłanie siedmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, a także wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostały przesłane jedną przesyłką poleconą obu skarżącym oddzielnie, na adres wskazany w skardze, i doręczony M.K. oraz T.K.- 7 lutego 2017 r. Każdy ze skarżących przesyłkę odebrał osobiście. Pomimo upływu zakreślonego terminu żaden ze skarżących nie uiścił wymaganego wpisu, a także nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej w skrócie ppsa) skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 ppsa. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, lecz który podlega sanowaniu. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. W rozpatrywanej sprawie, M.K. oraz T.K., wnosząc skargę nie podpisali jej. Nie złożyli również wymaganych zgodnie z art. 47 § 1 ppsa odpisów skargi, podlegających doręczeniu uczestnikom postępowania. W związku z tym wezwani zostali do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych wspólnie wniesionej skargi. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, iż przesyłki zawierające skierowane do skarżących wezwanie m.in. do podpisania skargi oraz przesłania siedmiu odpisów skargi, zostały doręczone każdemu z nich dnia 7 lutego 2017 r., a każdy z nich odebrał je osobiście. Stąd też siedmiodniowy termin do wykonania wezwania należy liczyć od dnia następnego, tj.8 lutego 2017 r., i upłynął on wraz z dniem 14 lutego 2017r. dla każdego ze skarżących. W wyznaczonym terminie żaden ze skarżących nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. żaden z nich nie przesłał skargi podpisanej chociażby przez jednego ze skarżących, a także nie przesłał wymaganych odpisów skargi. Skarżących pouczono w wezwaniu o terminie w jakim wezwanie Sądu należy wykonać. Przesłano każdemu z nich również kopię skargi, celem jej podpisania i odesłania do Sądu w wyznaczonym terminie. Ponadto pouczono ich o skutkach prawnych zaniechania wykonania wezwania Sądu. W tej sytuacji należy uznać, iż skarżący nie uczynili zadość wymogowi prawidłowego uzupełnienia braku formalnego skargi. Podobnie skarżący, po mimo skutecznego doręczenia wezwania w tym zakresie, nie uiścili wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zgodnie zaś z art. 230 § 1 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata ( art. 220 § 1 ppsa). Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzucenia przez sąd. Z uwagi zatem na nieuzupełnienie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu sądowego – przez żadnego ze skarżących – skarga M.K. i T.K. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz art. 220 § 3 ppsa. Jednocześnie wskazać należy, że z uwagi na odrzucenie wniesionej przez M.K. i T.K. bezprzedmiotowym stało się rozpatrywanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd bowiem nie nadaje biegu skardze, od której nie została uiszczona opłata sądowa. W tych okolicznościach brak jest podstaw do rozpatrzenia wniosku, który stanowi środek ochrony prawnej w toku postępowania sądowadministracyjnego, takie postępowanie bowiem nie zostało skutecznie zainicjowane przez skarżących. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.