II SA/Go 301/13

Dnia 25 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G.-K. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego stypendium p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. S.G.-K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2013 roku nr [...]. Orzeczeniem tym Wojewoda utrzymał w całości w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] października 2012 r. nr [...] orzekającą o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego stypendium z tytułu odbywania szkolenia od [...] marca 2010 r. do [...] marca 2010 r. w kwocie 344,20 zł brutto. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej dnia 24 stycznia 2013 r. S.G.-K. odebrała ją osobiście. Decyzja zawierała pouczenie, że stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu odwoławczego. Dnia 20 lutego 2013 r. S.G.-K. nadała przesyłką pocztową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo kwestionujące zasadność nałożonego na nią obowiązku zwrotu kwoty pieniężnej w wysokości 344,20 zł. Pismo zostało odnotowane w dzienniku korespondencji Sekretariatu Wydziału II pod numerem Dz. K. 15/13. Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2013 r. autorka pisma została wezwana do uzupełnienia braków formalnych pisma poprzez: sprecyzowanie rodzaju pisma, w szczególności czy jest to skarga na akt lub czynność organu administracji publicznej, oznaczenie organu administracji publicznej, którego akt lub czynność, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, wyraźne sprecyzowanie żądania, tzn. czego wnioskodawczyni domaga się od Sądu, wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu, czynności (poprzez podanie daty i numeru), w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z [...] marca 2013 r. S.G.-K. podała, że pismo datowane na [...] lutego 2013 r. stanowi skargę na pismo o numerze [...] w przedmiocie nakazania zwrotu kwoty 344,20 zł. Z uwagi na fakt, że podany numer zaskarżonego aktu wskazywał, iż pochodzi on od Wojewody, pisma S.G.-K. datowane na [...] lutego 2013 r. oraz [...] marca 2013 r. zostały zakwalifikowane jako skarga na akt wydany przez Wojewodę, po czym w dniu 11 marca 2013 r. zostały przesłane temu organowi. Skarżąca została o tym fakcie powiadomiona oraz pouczona o treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. Dnia 3 kwietnia 2013 r. Wojewoda przekazał te pisma, stanowiące skargę na decyzję z [...] stycznia 2013 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zdaniem organu skarga została wniesiona w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Rozstrzygnięcie organu drugiej instancji zostało doręczone skarżącej dnia 24 stycznia 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. od 25 stycznia 2013 r. i upłynął z dniem 25 lutego 2013 r. Skarżąca wniosła skargę drogą pocztową wprawdzie przed upływem ustawowego terminu, bo w dniu 20 lutego 2013 r. (k. 4), jednak kierując ją bezpośrednio do Sądu nie zachowała przewidzianego trybu wniesienia skargi mimo, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Z tego względu Sąd zobligowany był przekazać skargę Wojewodzie, aby organ ten udzielił na nią odpowiedzi oraz przesłał do Sądu wraz z aktami administracyjnymi sprawy w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. Dodatkowo przed przekazaniem skargi Sąd musiał wezwać skarżącą do uzupełnienia licznych braków formalnych tego pisma, aby ustalić organ, przeciwko któremu wniesiono skargę oraz datę, numer i przedmiot zaskarżonego aktu. W tego rodzaju sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania jej przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2008, s. 284). Jak wynika z daty nadania skargi, została ona przesłana przez Sąd organowi w dniu 11 marca 2013 r. Wbrew zatem stanowisku Wojewody wniesienie skargi w przewidzianym trybie nastąpiło już po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. i z tej przyczyny, na chwilę obecną, nie może ona zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Na marginesie należy jednak zaznaczyć, że w tej sytuacji skarżąca może, przy zachowaniu warunków przewidzianych w art. 86 oraz 87 p.p.s.a., złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W razie złożenia takiego wniosku Sąd oceni, czy uchybienie terminu było zawinione, czy też nie zawinione przez stronę.