II SA/Go 302/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę. J. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia, poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz poprzez podpisanie skargi. Odrębnym zarządzeniem z dnia 21 maja 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, również pod rygorem jej odrzucenia. Oba wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] czerwca 2025 r. Pomimo wyznaczonego przez Sąd terminu, J. M. nie usunęła braków formalnych skargi, ani nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo ustalenie, czy została ona wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) oraz czy została prawidłowo opłacona. Wedle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w tymże przepisie, charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów dotyczących każdego pisma procesowego, przewidzianym przez art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawa wymaga, aby pierwsze pismo w sprawie wskazywało numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej oraz podpisanie skargi przez skarżącą, zostało doręczone J. M. w dniu [...] czerwca 2025 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłki – k. 23 akt sądowych), wobec czego wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin na dokonanie tej czynności upłynął z dniem [...] czerwca 2025 r. (piątek). Analiza akt sprawy wykazała, że wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi. Podobnie, skarżąca nie wykonała nałożonego na nią obowiązku uiszczenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, do czego została zobligowana na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2025 r. Odpis tego zarządzenia został jej doręczony również dnia [...] czerwca 2025 r. Tymczasem, w myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Nieuiszczenie przez J. M. w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz nieusunięcie braków formalnych skargi uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i obligowało Sąd do jej odrzucenia. W konsekwencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.