II SA/Go 304/09

Dnia 26 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: umorzyć postępowanie. J.B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o umorzenie postępowania wskazując, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], działając w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], a także odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Zdaniem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Na wezwanie Sądu organ nadesłał do akt sprawy oryginał decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. Dodatkowo pismem z dnia [...] maja 2009 r. skarżący cofnął skargę wskazując, iż decyzja organu z dnia [...] kwietnia 2009 r. jest dla niego przychylna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, przy czym brak jest podstaw do uznania tego oświadczenia za pozbawione skuteczności. Sąd nie dopatrzył się również przesłanek do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe okoliczności, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.