II SA/Go 308/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. w Gorzowie WIkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzją Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata. Na podstawie zarządzenia z dnia 24 kwietnia 2012 r. Przewodniczącego II Wydziału, W.W. został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 100 zł. 30 kwietnia listopada 2012 r. do sądu wpłynął wniosek W.W. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. W.W. wskazał, że jedynym jego dochodem jest świadczenie rentowe w wysokości 649 zł, z którego jest potrącana kwota 264,12 zł. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., Nr 270 - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Analiza sytuacji materialnej W.W. uzasadnia wniosek, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zważyć bowiem trzeba że dochód skarżącego z tytułu renty wynosi 649 zł. Nadto w stosunku do skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne i z tego tytułu ze świadczenia rentowego potrącana jest kwota 264,12 zł. Oznacza to, że W.W. dysponuje dochodem w wysokości 388,84 zł. Z formularza PPF wynika również, że skarżący nie posiada oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. W świetle zasad doświadczenia życiowego uprawniona jest teza, że środki pieniężne którymi dysponuje skarżący pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Konstatując należy stwierdzić, że wniosek W.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zawiera usprawiedliwione podstawy i dlatego został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.