II SA/Go 310/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponownie wniesionych skarg na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia: 1. odmówić przyznania prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. 19 maja 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga D. B. zawierająca również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że posiada dochód w wysokości 477 zł. Nadto D. B. podała, że nie posiada majątku ani oszczędności. W piśmie z dnia 14 maja 2008 r. skarżąca oświadczyła, że cofa wniosek o ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. -dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł zostać uwzględniony, już z tej tylko przyczyny, iż D. B. z mocy ustawy jest zwolniona od obowiązku uiszczenia tychże kosztów (art. 239 pkt 1 a p.p.s.a.). Dlatego też wniosek skarżącej w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. Odnośnie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata należy wskazać, iż skarżąca cofnęła wniosek w tym zakresie. Nie zachodzi jednak podstawa do umorzenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., gdyż umorzenie postępowania dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.). Takim pismem nie jest wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata złożony w toku postępowania sądowego należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie zastosowanego per analogiam art. 257 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.