II SA/Go 311/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G., Z.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz strony skarżącej – M.G., Z.N. kwotę 340 złotych (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, 3. zwrócić z urzędu stronie skarżącej – M.G., Z.N. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na ich koszt kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem nadpłaconego wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] marca 2010r. M.G. i Z.N., reprezentowani przez radcę prawnego N.P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] lutego 2010r. stwierdzające uchybienie przez M.G. i Z.N. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania obejmującego rekompensatę za grunty wydzielone pod nowe drogi w związku z dokonanym scaleniem i podziałem nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, iż korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r., organ ten uchylił zaskarżone postanowienie nr [...] z dnia [...] lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis reguluje instytucję autokontroli, której celem jest umożliwienie organom administracji publicznej dokonanie ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999, s. 156). Autokontrola prowadząc do szybszego załatwienia sprawy - i to zgodnie z żądaniem skarżącego - służy przede wszystkim realizacji wyrażonej w art. 7 ppsa zasady szybkości postępowania. Sąd zważył, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. uchyliło w całości zaskarżone przez M.G. i Z.N. postanowienie tegoż organu. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony (pkt 2), a także gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn (pkt 3). Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu, w związku z jego bezprzedmiotowością, jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 ppsa. Postanowienie wydane w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania. Z uwagi na powyższe uznać należy, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy uwzględnienie skargi w całości przez organ w ramach autokontroli, czyni w istocie rzeczy bezprzedmiotowym postępowanie sądowoadministracyjne zmierzające do badania zgodności z prawem uchylonego już przez organ postanowienia. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 i art. 161 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowiono jak w punkcie 1 sentencji. Ponadto uwzględniając, iż w przypadku umorzenia postępowania z przyczyn wskazanych w art. 54 § 3 ppsa, skarżący ma prawo ubiegania się o zwrot od organu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia swych praw, o czym stanowi ustawodawca w art. 201 § 1 ppsa (vide: postanowienie NSA z 4 sierpnia 2009r., sygn. akt II OZ 646/09), Sąd przychylił się do wniosku pełnomocnika M.G. i Z.N. o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego zwrotu poniesionych przez skarżących kosztów postępowania sądowego, na które składają się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, a także ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 240 zł. Powyższe kwoty Sąd zasądził w punkcie 2 sentencji postanowienia. Zważywszy zaś, że skarżący będący współwłaścicielami gruntów wydzielonych pod drogi w związku z dokonanym scaleniem i podziałem nieruchomości, wobec których Kolegium zaskarżonym postanowieniem stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uiścili wpis od skargi w wysokości 200 zł (k. 8 akt sądowych), mając na względzie, iż stosownie do treści art. 214 § 2 ppsa pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie, Sąd na podstawie art. 225 ppsa zobligowany był z urzędu zwrócić skarżącym nadpłaconą kwotę wpisu sądowego od skargi, pomniejszoną o koszt jej przekazania. Zaznaczyć przy tym należy, iż obciążenie strony kosztami przekazania nie dotyczy przypadku odebrania należności w kasie Sądu. W oparciu o przepis art. 225 ppsa o zwrocie nadpłaconego wpisu sądowego orzeczono w punkcie 3 sentencji postanowienia.