II SA/Go 312/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi F.C. na niewykonanie przez Starostę wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt II SA/Go 620/13 w przedmiocie wymierzenia grzywny I. wymierza Staroście grzywnę w wysokości 1 000 (tysiąc) złotych, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od organu Starosty na rzecz skarżącego F.C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Czynnością z dnia [...] kwietnia 2013 r. Starosta Powiatu odmówił przyjęcia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej powstałej z wykonanych prac przez geodetę F.C., polegających na podziale działki nr [...]. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. (data wpływu do organu - 8 maja 2013r.) F.C. wezwał Starostę .do usunięcia naruszenia prawa. Powołując się na treść protokołu kontroli z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] zarzucił, że nie spełnia on wymogów przewidzianych w § 9 i w § 11 rozporządzenia z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (DZ.U. z 2001 r. Nr 78 poz. 837) - dalej określane w skrócie – rozporządzenie z dnia 16 lipca 2001 r. Wobec nieuwzględnienia przez organ wezwania do usunięcia naruszenia prawa, na powyższą czynność odmowy przyjęcia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej powstałej z wykonanych prac, F.C. wniósł skargę. Zaskarżonej czynności zarzucił, że podjęta została z naruszeniem § 9 i § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 16 lipca 2001 r. i na tej podstawie wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Uzasadniając złożone wnioski organ wyjaśnił, że skarżący składał kolejne operaty szacunkowe, które z uwagi na negatywny wynik kontroli nie zostały przyjęte do geodezyjnego zasobu. Organ zwracał dokumentację wraz z protokołami, z uwagi na nieusunięcie stwierdzonych wad, usterek i nieprawidłowości. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ustalił uchybienia skutkujące usterkami i nieprawidłowościami w realizacji przez skarżącego pracy geodezyjnej, a także przyznał, że jego wyjaśnienia na otrzymane protokoły nie były wystarczające dla uznania zasadności przyjęcia dokumentacji do zasobu. Organ nadzoru wskazał, że dokumentacja operatu technicznego będzie mogła zostać przyjęta do zasobu, pod warunkiem poprawienia i uzupełnienia nieprawidłowości oraz braków wskazanych przez ten organ, przy czym wykonawca powinien uzgodnić z organem prowadzącym zasób zakres i sposób tych czynności ( pismo z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]). Starosta zwrócił również uwagę, że na wniosek skarżącego, pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] wskazał zakres i sposób usunięcia stwierdzonych usterek. Kolejna przekazana do kontroli dokumentacja dwukrotnie została zwrócona wraz z protokołami: z dnia [...] stycznia 2013 r. [...] oraz z dnia [...] marca 2013 r. [...] wraz z jasnymi i jednoznacznymi zaleceniami oraz podaniem podstawy prawnej dotyczącej usunięcia nieprawidłowości, które jednak - zdaniem organu - nie doprowadziły do przekazania przez skarżącego dokumentacji w sposób przewidziany w przepisie § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości ( Dz. U. nr 268 poz. 266) – dalej jako – rozporządzenie z dnia 7 grudnia 2004 r. Organ podkreślił, że wskazywane skarżącemu zalecenia nie były powielane, lecz jedynie dopasowywane do stwierdzonych uchybień i mieściły się w zakresie kontroli. Także w dniu 24 kwietnia 2013 r. dokumentacja nadal nie zawierała żadnych informacji, które pozwoliłby uznać dopuszczalność sposobu i trybu opracowania operatu z podziału jako nie objętego przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ wskazał, że w jego ocenie protokół przyjęcia granic nieruchomości z dnia [...] października 2011 r. jest nadal oparty o niewłaściwą dokumentację ustalenia przebiegu granic. Sporządzono go w dniu [...] lutego 2013 r. bez zawiadomienia stron, co stanowi naruszenie § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRRiB z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wiązało się to bowiem z uniemożliwieniem stronom udziału w czynności i wyrażenia swojej woli, błędnie wskazano w nim podstawę prawną oraz został on sporządzony niezgodnie z załącznikiem nr 3 do tego rozporządzenia. Wprawdzie w odniesieniu do nieruchomości rolnej brak jest obowiązku spisania protokołu z przyjęcia granic nieruchomości podległych podziałowi ( § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 grudnia 2004 r.), lecz zdaniem organu, pragmatyka geodezyjna wskazuje na zasadność jego sporządzenia. Nadto w ocenie organu taki dokument należy sporządzić po protokole ustalenia przebiegu granic, a następnie sporządzić protokół z utrwalenia nowo wyznaczonych punktów granicznych zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 grudnia 2004 r. Nadto wykonawca nie przestrzegał terminowości sporządzenia protokołów. Organ wskazał, że ponownie przekazana dokumentacja sporządzona została z nieprawidłowościami w zakresie usunięcia wad, usterek w zawiadomieniach, protokołach i sprawozdaniu, a także brakiem odniesienia się wykonawcy do poprzedniego protokołu. Ponadto w protokole wskazano, że anulowano zgłoszenie zmian danych ewidencyjnych w związku z odstąpieniem przez Agencję Nieruchomości Rolnych od umowy ze skarżącym, której przedmiotem było wykonanie podziału nieruchomości - działki nr [...], położonej w [...]. Organ podkreślił w konsekwencji, że pomimo wynikającego z § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia z dnia 7 grudnia 2004r. w zw. z art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, obowiązku przekazania do zasobu dokumentacji sporządzonej w formie i zakresie określonym przepisami, operat pomiarowy nr [...] przekazany dnia 7 listopada 2011 r. miał liczne wady i usterki. Wyrokiem z dnia 18 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. (sygn. akt II SA/Go 620/13) stwierdził bezskuteczność czynności Starosty z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy włączenia dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wskazując , iż istniejące problemy z włączeniem danej dokumentacji do zasobu geodezyjnego nie zwalniały organu z obowiązku precyzyjnego określenia swego stanowiska w sprawie - również na tym etapie postępowania. Sąd wskazał , że odmowa włączenia dokumentacji do zasobu, o której mowa w przytoczonym powyżej § 11 ust. 1 pkt 7b rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r., stanowi czynność materialno - techniczną z art. 3 § 2 okt 4 p.p.s.a., podlegającą kognicji sądu administracyjnego (por. wyrok WSA z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt IlI SA/Łd 521/10, Lex nr 758238, postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2010 r. IOSK 560/10 Lex nr 603714). Wyjaśnił jednocześnie, iż stosownie do treści art.12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2010 Nr 193 poz. 1287) wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany zgłosić do organów, o których mowa w art. 40 ust. 3, prace przed przystąpieniem do ich wykonania, a po wykonaniu prac przekazać powstałe materiały lub informacje o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z treścią §11 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku stwierdzenia wad, usterek lub nieprawidłowości wynik kontroli dokumentowany jest w protokole. Sąd wyraził pogląd, iż podstawowym normatywnym warunkiem niewadliwej oceny odmowy włączenia przedkładanych dokumentów do zasobu jest wykazanie przez organy, iż nie odpowiadają one któremukolwiek z kryteriów kontroli, dokonywanej na podstawie § 9 rozporządzenia z dnia 16 lipca 2001 r. Tymczasem w protokole kontroli z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], który stanowił podstawę odmowy włączenia wykonanych prac geodezyjnych do zasobu, organ stwierdził nieprawidłowe usunięcie wad, usterek (zawiadomienia, protokoły, sprawozdanie) oraz brak odniesienia się do wykonawcy do ostatniego protokołu. Nadto zawarto informację, o tym że Agencja Nieruchomości Rolnych odstąpiła od umowy ze skarżącym na wykonanie podziału działki nr [...] oraz anulowała zgłoszenie zmian danych ewidencyjnych, zaś tak lakoniczna, mało precyzyjna, treść tego rozstrzygnięcia nie spełnia wymagań §11 ust.1 pkt 7b i § 12 w związku z § 9 rozporządzenia z dnia 16 lipca 2001 r., bowiem w świetle tych przepisów organ ma obowiązek wskazania prawne i techniczne przyczyny odmowy włączenia prac geodezyjnych do zasobu geodezyjnego z punktu widzenia zakresu kontroli wynikającej z § 9 tego rozporządzenia. Przepisy prawa wymagają jednoznacznego stwierdzenia jakie konkretnie usterki, wady, nieprawidłowości są przyczyną odmowy oraz nakładają obowiązek wskazania prawnych i technicznych przyczyn odmowy. Zdaniem Sądu organ wykroczył poza zakres kontroli określonej w § 9 powołanego powyżej rozporządzenia, albowiem zawarł w nim informacje, które nie mieszczą się w zakresie stosowania tegoż przepisu rozporządzenia, a ponadto tak ogólnie sformułowane w protokole zarzuty mogły stanowić przeszkodę na przyszłość w usunięciu stwierdzonych wad i usterek, uniemożliwiając przyjęcie wykonanej dokumentacji do zasobu. Wskazany wyrok stał się prawomocny z dniem 7 listopada 2013 r. Dnia 4 lutego 2014 r. do organu wpłynęło wezwanie do wykonania wyroku z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt II SA/Go 620/13 (pismo z dnia [...] lutego 2014 r.). W odpowiedzi na to wezwanie organ pismem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] poinformował F.C., iż spisanie ponownie protokołu kontrolnego operatu technicznego zarejestrowanego pod nr [...] jest bezzasadne. Wyjaśnił, iż w marcu 2013 r. Agencja Nieruchomości Rolnych poinformowała organ o odstąpieniu od umowy z F.C. na wykonanie podziału działki nr [...]". W związku z tym osobnym pismem poinformowano F.C. o konieczności anulowania robót oraz zwrotu materiałów. Z kolei w lipcu 2013 r. operat z wykonanej pracy geodezyjnej przez innego wykonawcę został przyjęty do zasobu po pozytywnym wyniku kontroli zgodnie z § 10 ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 lipca 2001r. oraz nastąpiły nieodwracalne zmiany w bazie danych ewidencyjnych. Wobec powyższego kontynuacja dalszych opracowań przez F.C. jest bezprzedmiotowa. Jednocześnie organ zwrócił się o anulowanie zgłoszenia. Dnia 20 marca 2014 r. do Starostwa wpłynęła skarga F.C. na niewykonanie wyroku z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt II SA/Go 620/13, w którym podkreślił on, iż do dnia jej wniesienia organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie. W odpowiedzi na skargę Starosta wyjaśnił, iż w dniu 15 lipca 2013 r. przyjęto do zasobu dokumentację zgłoszoną przez nowego wykonawcę prac geodezyjnych, brak jest zatem możliwości faktycznych i prawnych do podjęcia czynności zmierzających do przyjęcia do zasobu operatu skarżącego. Zmiany dokonane na podstawie operatu sporządzonego przez nowego wykonawcę zostały wprowadzone do bazy danych ewidencyjnych nieodwracalnie z uwagi na ograniczenia prawne i faktyczne i techniczne. Skarżący domaga się bowiem dokonania zmian w działce, która w chwili obecnej formalnie już nie istnieje, gdyż została podzielona, ponadto nie jest już uprawniony do działania w imieniu ANR, która w dniu [...] grudnia 2012 r. odstąpiła od zawartej z nim umowy i anulowała zgłoszenie zmian ewidencyjnych dokonanych przez niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarga o wymierzenie organowi grzywny ma na celu ukaranie organów za niewykonanie wyroków sądowych, a także dyscyplinowanie organów administracji publicznej. Skuteczność skargi o wymierzenie organowi grzywny zależy od ustaleń dotyczących nie załatwienia w ustawowym terminie sprawy po wydaniu wyroku kasacyjnego lub stwierdzającego nieważność (bezskuteczność) aktu lub czynności. Istotą skargi jest wymierzenie sankcji za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Przyjmuje się, że ma ono miejsce, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy wykonano orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009r., s. 405; również wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 lipca 2011r., II SA/Gd 412/11). Należy dodatkowo nadmienić, że konstrukcja skuteczności orzeczenia sądu administracyjnego, jak i jej zakres oraz konsekwencje nieprzestrzegania są ściśle powiązane z zasadą związania organów administracyjnych oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu administracyjnego, uregulowaną w art. 153 p.p.s.a. Niewykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na czynność materialno – techniczną ma miejsce wówczas, gdy organ administracji publicznej zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nie realizuje określonych przez sąd wskazań co do dalszego postępowania, w szczególności nie podejmuje postępowania ponownie w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia, w odpowiedniej formie, kończącego to postępowanie. Niewykonaniem wyroku jest również takie działanie organu, które następuje po zwrocie akt administracyjnych organowi przez sąd administracyjny, lecz pozostaje w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku sądu. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 18 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. (sygn. akt II SA/Go 620/13) stwierdził bezskuteczność czynności Starosty z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy włączenia dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W uzasadnieniu tego wyroku sąd wskazał, że istniejące problemy z włączeniem danej dokumentacji do zasobu geodezyjnego nie zwalniały organu z obowiązku precyzyjnego określenia swego stanowiska w sprawie - również na tym etapie postępowania. Sąd wskazał, że odmowa włączenia dokumentacji do zasobu, o której mowa w przytoczonym powyżej § 11 ust. 1 pkt 7b rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz, stosownie do treści § 12 tego rozporządzenia, wymaga dokładnego wyjaśnienia podstaw prawnych i technicznych, które legły u jej podstaw. Niewątpliwie istniejące problemy z włączeniem danej dokumentacji do zasobu geodezyjnego nie zwalniały organu z obowiązku precyzyjnego określenia swego stanowiska w sprawie - również na tym etapie postępowania. Jednocześnie Sąd wskazał, iż w toku ponownego rozpoznania sprawy organ zobowiązany jest do zastosowania się do powyższej oceny prawnej Sądu. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest postępowanie Starosty w przedmiocie wniosku F.C. o przyjęcie dokumentacji geodezyjnej do zasobu państwowego, po wyroku tut. Sądu z dnia 18 września 2013 r. Przyjęcie do zasobu geodezyjnego jest jednym z etapów postępowania w sprawie aktualizacji baz danych zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Złożenie dokumentacji geodezyjnej, stosownie do treści § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 16 lipca 2001r., powoduje powstanie po stronie organu prowadzącego ewidencję obowiązek dokonania kontroli złożonej dokumentacji pod kontem przestrzegania zasad wykonywania prac, osiągnięcia wymaganych dokładności, zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie, zgodności opracowania z ustaleniami, o których mowa w § 5 ust. 5, spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy oraz kompletności przekazywanych materiałów. Pozytywnie zaopiniowana dokumentacja, zawierająca informację o zmianach danych ewidencyjnych stanowi podstawę aktualizacji operatu ewidencyjnego, a zatem wprowadzenia danych do bazy danych zasobu ( § 47 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zarówno przyjęcie dokumentacji do zasobu, jak i odmowa jej przyjęcia – jak przesądził tut. Sądu w wyroku z dnia 18 września 2013 r. – następuje w formie czynności materialno – technicznej. W praktyce odmowa przyjęcia dokumentacji do zasobu dokonywana jest już w protokole, o którym mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia z dnia 16 lipca 2001 r. Nie oznacza to jednak, iż w sytuacji, gdy z uzasadnionych przyczyn dokonanie kontroli złożonej dokumentacji stanie się bezprzedmiotowe, organ zwolniony jest z obowiązku dokonania w tym zakresie czynności odmowy jej przyjęcia. W rozpatrywanej sprawie, jak wyjaśnił organ w odpowiedzi na skargę, zaistniała szczególna okoliczność, której Sąd orzekając uprzednio nie uwzględnił, bowiem sąd administracyjny dokonując kontroli działalności administracji publicznej, w przypadku, gdy przedmiotem wniesionej do niego skargi jest decyzja administracyjna, postanowienie lub czynność materialno – techniczna z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ocenia jej zgodność z prawem (legalność) na dzień wydania kontrolowanego aktu. Co do zasady zatem zdarzenia mające miejsce po dacie wydania zaskarżonej decyzji nie mają wpływu na jej ocenę. Okoliczność ta sprowadzająca się do tego, iż w konsekwencji działania Agencji Rynku Rolnego prace geodezyjne dotyczące tego samego obszaru, których dotyczyły prace skarżącego, wykonał inny wykonawca, który następnie zgłosił swoje prace, w następstwie czego zostały one przyjęte do zasobu i stanowiły podstawę dokonanej aktualizacji, niewątpliwie podlega uwzględnieniu przez organ. Stosowanie zatem do treści wskazanego orzeczenia sądu – w oparciu o przepis art. 153 p.p.s.a. – w związku ze złożeniem przez F.C. dokumentacji geodezyjnej z wnioskiem o jej przyjęcie do zasobu, obowiązkiem Starosty było ponowne rozpatrzenie sprawy i jej zakończenie w prawem przewidzianej formie. Dokonując analizy akt sprawy Sad stwierdził, iż organ pozostaje bezczynny wobec dokonanego zgłoszenia F.C. i po wzroku z dnia 18 września 2013 r., będąc do tego zobowiązanym, nie podjął ponownie postępowania w tym zakresie. Organ nie załatwił sprawy w przewidzianej formie. Złożone przez skarżącego zgłoszenie aktualizacyjne, jakkolwiek nie mające już oparcia w umowie zawartej z Agencja Rynku Rolnego, zostało zarejestrowane i wymaga formalnego załatwienia, które powinno spełniać wymagania określone również we wcześniejszym orzeczeniu tut. Sądu. W ocenie Sądu pisma organu z dnia [...] marca 2014 r., którym poinformował skarżącego o bezprzedmiotowości prowadzenia postępowania w sprawie złożonego przez niego zgłoszenia aktualizacyjnego, nie można uznać za odmowę przyjęcia dokumentacji do zasobu. Wskazują na to zwroty "w odpowiedzi na pismo z dnia [...] lutego 2014 r. (...) w sprawie wezwania do wykonania wyroku" oraz "Proszę o anulowanie zgłoszenia", które wskazują, iż jest to jedynie odpowiedź na wezwanie do wykonania wyroku z 18 września 2013 r. Co więcej organ sam wskazuje na konieczność formalnego załatwienia zgłoszenia strony skarżącej, skoro wzywa ją do anulowania dokonanego zgłoszenia. Tym samym dokonane zgłoszenie aktualizacyjne F.C., w ramach którego złożona została dokumentacja geodezyjna, nie zostało rozpatrzone i rozstrzygnięte przez organ w prawem przewidzianej formie, co stanowi uchybienie dyspozycji art. 153 p.p.s.a. Uwzględniając zatem powyższe okoliczności Sąd w składzie orzekającym w niniejszym postępowaniu uznał, iż Starosta nie wykonał wyroku z dnia 18 września 2013 r., co uzasadnia wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny, Sąd uwzględnił, szczególne okoliczności niniejszej sprawy, w tym okoliczność, iż organ dokonał już aktualizacji operatu ewidencyjnego w odniesieniu do działki nr [...] w związku z jej podziałem, w oparciu o dokumentację innego wykonawcy, co niewątpliwie ma wpływ na ocenę wniosku skarżącego. Czas jaki upłynął od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku do organu, tj. od dnia 25 listopada 2013 r. do dnia wniesienia skargi na niewykonanie wyroku, która wpłynęła do organu dnia 20 marca 2014 r. uzasadnia wniosek, iż organ uchybił dyspozycji art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), a zatem pozostawał bezczynny. Jednakże wymiar orzeczonej grzywny jest także adekwatny z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wynikającego z powyższych przepisów. W dacie wnoszenia skargi termin ten przekroczony został o trzy miesiące, uwzględniając czas, w jakim sprawa ta powinna zostać załatwiona. Zdaniem sądu okres ten nie może zostać uznany za rażąco długi. Ponadto uwzględniono również, że pismem z dnia [...] marca 2014 r. organ zwrócił się do strony z prośbą o anulowanie złożonego zgłoszenia, do czego strona nie odniosła się. Z tych względów Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o orzeczenie jej w maksymalnej przewidzianej prawem wysokości. Również orzekając o braku rażącego charakteru bezczynności organu – stosownie do treści art. 154 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. – Sąd uwzględnił wskazane wyżej okoliczności. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.