II SA/Go 315/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi B.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę. Burmistrz Miasta i Gminy [...] (dalej: Burmistrz, organ I instancji), postanowieniem z[...] grudnia 2024r., nr [...] odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Powiatowej Rady Narodowej w [...] z [...] kwietnia 1971r., nr [...] (dalej: decyzja z [...] kwietnia 1971 r.),wydanej w przedmiocie przejęcia na własność Państwa należących do J.S. nieruchomości rolnych w ten sposób, że: 1. W punkcie 2 decyzji zamiast "na działce Nr [...]" wpisać "na działce Nr [...]"; 2. w wersie 5 uzasadnienia decyzji zamiast na działce Nr [...]" wpisać "na działce Nr [...]". W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej zwróciła się B.W. (dalej: strona, wnioskodawca, skarżąca), wnioskiem z [...] lipca 2023 r. Burmistrz wskazał, że dokonał analizy posiadanych zasobów archiwalnych i ustalił, iż w jego zasobach znajduje się teczka gospodarstwa rolnego adresata tej decyzji – J.S., która zawiera wspomnianą decyzję. Decyzją tą Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] na wniosek J.S. przejęło na własność Państwa nieruchomości rolne stanowiące własność wnioskodawcy składające się z działek o nr ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Spod przejęcia wyłączono zabudowania wchodzącew skład przekazywanych nieruchomości, położone na działce oznaczonejnr ewidencyjnym [...]. W dalszej części uzasadnienia decyzji Burmistrz wskazał, że strona we wniosku dowodzi, iż z synchronizacyjnego wykazu zmian ewidencyjnych dotyczących działki dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystąnr [...] wynika że w 1964 r. nastąpiła zmiana numeru działki ewidencyjnej o numerze [...] na numer [...]. [...] października 1975 r. umową darowizny, rep. A nr [...] J. i K. małżonkowie S. darowali B. i A. małżonkom W. stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności, tj. zabudowania położone na działce nr [...] będącej własnością Skarbu Państwa. Zdaniem organu I instancji dokument ten zaprzecza w swej treści twierdzeniom wnioskodawcy, iż z synchronizacyjnego wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki dla której Sąd Rejonowy prowadzi Księgę Wieczystą nr [...] wynika, że w 1964 r. nastąpiła zmiana nr działki ewidencyjnej o numerze [...] na numer [...]. Jest to błędne założenie, gdyż celem sporządzenia synchronizacyjnego wykazu zmian było ujawnienie w KW [...] działki nr [...] (na której są położone zabudowania z [...]). Prawo własności działki nr [...] (nie działki [...]) zostało przyznane przez Burmistrza decyzjąz dnia [...].07.1990 r. nr [...]. Aktualnie ujawniona działka nr [...] (stary nr [...]) stanowi własność właścicieli i jest ujawniona w KW [...]. Konsultacja przeprowadzona ze Starostwem Powiatowym w [...] polegająca na zbadaniu przez pracownika Starostwa Powiatowego archiwalnych rejestrów gruntów oraz map ewidencyjnych ujawniła, żew 1964 r. przenumerowano wszystkie działki w obrębie ewidencyjnym [...] (zmiany dotyczyły również przebiegu granic niektórych działek). Między innymi z obszaru jaki pierwotnie stanowiła działka nr [...] o powierzchni 0,90 haw 1964 r. zostały wydzielone dwie działki: [...]- 0,66 ha i [...] - 0,24 ha (natomiast obszar jaki stanowiła działka nr [...] o powierzchni 0,93 ha został w 1964 r. oznaczony nr [...] i posiada aktualnie pow. 0,8945 ha). Działka nr [...] została podzielona w 1990 r., na działki: [...] - 0,17 ha i [...] - 0,46 ha. Zabudowania ujawnione w KW [...] położone są na działce [...]. Analiza dokumentów zebranych w przedmiotowym postępowaniu nie daje więc podstaw do uznania, że wpisanie w akcie własności ziemi nr działki [...] było wynikiem oczywistej omyłki albowiem nie wynika z niego w żaden sposób, że rzeczywistą intencją organu było wydanie aktu własności ziemi na działkę nr [...] a nie działkę nr [...]. Powyższe wyklucza zaś możliwość sprostowania aktu własności ziemi we wskazywany przez stronę sposób, tj. w trybie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.). Organ I instancji wskazał ponadto, powołując się w tym zakresie na orzecznictwo sądowe,że oznaczenie numeru działki stanowi istotny element rozstrzygnięcia, gdyż konkretyzuje dopuszczalność prowadzenia określonych robót, w precyzyjnie oznaczonym miejscu. Numer działkijest desygnatem konkretnej powierzchni gruntu nieruchomości z wszelkimi tego konsekwencjami wynikającymi z przepisów prawa. Numer działki funkcjonuje w obrocie prawnym jako nazwa własna, określająca konkretną wielkość i ukształtowanie terenu z czym wiążą się konkretne prawa. Zatem sprostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 k.p.a. nie może dotyczyć numeru działki, bowiem w takim zakresie nie podpada to pod pojęcie błędu czy omyłki w rozumieniu wskazanej wyżej normy. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła strona, podnosząc zarzut naruszenia art. 113 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy wynikającego z przedłożonych przez wnioskodawczynię i przeprowadzonych przez organ I instancji dowodów, a sprowadzającą się do wyrażenia błędnego poglądu, że z dokumentów nie wynika dokładnie, o jaką działkę chodzi i nie jest możliwe usunięciebłędnego zapisu w decyzji w trybie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, pomimo że z dokumentów w postaci umowy darowizny z dnia [...] października 1975 r. oraz synchronizacyjnego wykazu zmian, a także z ustaleń poczynionych przez Burmistrza wynika w sposób oczywisty, że w decyzji z [...] kwietnia 1971 r., wydanej w przedmiocie przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnych należących do J.S. oraz w jej uzasadnieniu omyłkowo zamiast oznaczenia działki jako działka o numerze [...] wpisano oznaczenie działki jako działki o numerze [...], jako że numerem [...] oznaczona była w chwili wydania tej decyzji inna nieruchomość (dawniej o numerze [...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: SKO), postanowieniem z [...] marca 2025 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. SKO wskazało, że w znajdującej się w aktach sprawy teczce gospodarstwa J.S. znajduje się m.in. akt nadania Państwowej Komisji Osadnictwa Rolnego w [...] nr [...] z [...] listopada 1947r., z którego wynika, że J.S. nadano gospodarstwo rolne nr [...], ul. [...] gromada [...], gmina [...] o powierzchni [...] ha wraz domem mieszkalnym, stodołą i stajnią. W teczce gospodarstwa J.S. znajduje się również akt nadania Powiatowej Komisji Ziemskiej w [...] z [...] września 1954r., nr [...], z którego wynika, ze J.S. nadano gospodarstwo rolne nr [...] w gromadzie [...], gmina [...] o powierzchni [...] ha z domem, stodołą i stajnią. W teczce gospodarstwa odnaleźć można orzeczenie o wykonaniu akt nadania w części dotyczącej ustalenia ceny gospodarstw (działki) z [...]marca 1955r., nr [...] wydane przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...], w którym ustalono szacunek gospodarstwa (działki) nr[...] położonego w [...] gromada [...] nadanego J.S. w wysokości 185,36 q żyta. Z uzasadnienia ww. orzeczenia wynika, że Powiatowa Komisja Ziemska w [...] aktem nadania z [...] września 1954r., nr [...] nadała na własność J.S. gospodarstwo o powierzchni [...] ha, położone w [...] gromada [...]. W dalszej części uzasadnienia ww. orzeczenia wskazano, iż w skład gruntów wchodzą działki o nr[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obszar [...]ha. W teczce gospodarstwa znajduje się postanowienie Sądu Powiatowego w [...] z dnia [...] maja 1956r. dot. założenia dla nieruchomości ziemskiej położonej w gromadzie [...] o obszarze [...] ha Księgi Wieczystej Rep.Kw. Nr [...]. Z ww. dokumentu wynika, że w skład nieruchomości wpisanej do Księgi Wieczystej wchodziły działki o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W aktach sprawy znajduje również orzeczenie o wykonaniu aktu nadania w części dotyczącej ustalenia warunków nabycia gospodarstwa - działki (zwolnienie od obowiązku uiszczenia ceny) z [...] sierpnia 1960r., nr [...] wydane przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w [...]. W uzasadnieniu ww. orzeczenia wskazano, że Powiatowa Komisja Ziemska w [...] aktem nadania z [...] września 1954r, nr [...] nadała na własność J.S. gospodarstwo – działkęnr [...] położonąw[...] o powierzchni [...] ha,działki nr[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. SKO zwróciło także uwagę, że w teczce gospodarstwa znajduje się dokument pn. Wyciąg danych powierzchniowych z ewidencji gruntów dla gospodarstwa J.S. położonego we wsi [...], gromada [...], powiat [...], zapisanego w księdze wieczystej [...]. W ww. dokumencie podano m.in., że ogólny obszar gospodarstwa wynosi [...] ha fizycznych w tym użytki rolne wynoszą [...] ha inne [...] ha i położone w granicach działek nr[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Nr działki zabudowanej [...]. Dalej SKO wskazało, że decyzją z [...] kwietnia 1971r. orzeknięto o przejęciuna własność Państwa gospodarstwa rolnego z wyłączeniem zabudowań-jako odrębny przedmiot własności. Z treści ww. decyzji wynika, że spod przejęcia na własność Państwa zostały wyłączone zabudowania wchodzące w skład przekazywanej nieruchomości znajdujące się na działce nr [...] we wsi [...], gromada [...], powiat [...]. Biorąc pod uwagę powyższe SKO stwierdziło, że analiza dokumentów zebranych w postępowaniu nie daje podstaw do uznania, że wpisanie w decyzji z [...] kwietnia 1971r. działki [...] było wynikiem oczywistej omyłki albowiem nie wynika z niego w żaden sposób, że rzeczywistą intencją organu było wyłączenie spod przejęcia na własność Państwa zabudowań wchodzących w skład przekazywanej nieruchomości położonych na działce nr [...] a nie działce nr [...]. SKO wskazało ponadto, że każda zmiana numeru działki wpływa na zmianę zakresu prawa przypadającego uprawnionej stronie. Rozstrzygnięcie zaś o zakresie przynależnego właścicielowi prawa własności, stanowi element merytorycznego rozstrzygnięcia organu znajdującego wyraz w decyzji z [...] kwietnia 1971r. Przy braku danych wskazujących na popełnienie przez organ oczywistego (od razu rzucającego się w oczy) błędu przy określaniu nr działki, na której znajdowały się wyłączone spodprzejęcia zabudowania, niedopuszczalnym było dokonanie sprostowania ww. decyzji, w sposób sugerowany przez stronę w złożonym w tej sprawie wniosku. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi strony złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. (dalej: Sąd, WSA). Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 113 § 1 k.p.a., przez jego błędną wykładnię w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy wynikającego z przedłożonych przez wnioskodawcę dowodów, konsekwencją czego było uznanie za zasadne stanowiska organu I instancji sprowadzającego się do wyrażenia błędnego poglądu, że z dokumentów nie wynika dokładnie, o jaką działkę chodzi i nie jest możliwe usunięcie błędnego zapisu w decyzji w trybie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, pomimo że z dokumentów w postaci umowy darowizny z [...] października 1975 r. oraz synchronizacyjnego wykazu zmian, a także z ustaleń poczynionych przez Burmistrza wynika w sposób oczywisty, że w decyzji z [...] kwietnia 1971 r. wydanej w przedmiocie przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnych należących do J.S. oraz w jej uzasadnieniu omyłkowo zamiast oznaczenia działki jako działka o numerze [...] wpisano oznaczenie działki jako działki o numerze [...], jako że numerem [...] oznaczona była w chwili wydania tej decyzji inna nieruchomość (dawniej o numerze [...]). Podnosząc powyższy zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i o przekazanie sprawy SKO do ponownego rozpoznania. W ocenie skarżącej stanowisko Burmistrza jest wynikiem błędnej wykładni przepisu art. 113 § 1 k.p.a. Z synchronizacyjnego wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki. dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą [...] wynika w sposób oczywisty, że w 1964r. nastąpiła zmiana numeru działki ewidencyjnej o numerze [...] na numer [...]. Zapisy zawarte w decyzji numer z [...] kwietnia 1971 r, odnoszące się do działki nr [...] dotyczą zatem w sposób oczywisty działki oznaczonej od 1964 r. numerem [...]. Okoliczność ta wprost wynika z dokumentów znajdujących się w aktach i nie ma potrzeby dowodzenia jej w innym trybie, a zapisy zawarte w kwestionowanej decyzji dotyczą działki oznaczonej wówczas numerem [...]. Nie jest możliwe, aby zapisy dotyczące działki [...] odnosiły się do fizycznie innej działki, aniżeli działka oznaczona w dniu wydania decyzji numerem [...], a zapisy zamieszczone w kwestionowanej decyzji są oczywistą omyłką pisarską. W ocenie skarżącej stanowisko wyrażone przez SKO jest błędne. Byłoby ono słuszne o tyle, gdyby zachodziła jakakolwiek wątpliwość co do "substratu" działki objętej decyzją administracyjną. Niezależnie jednak od daty wytworzenia dokumentów stanowiących dowodu w sprawie, prezentowany wyżej wywód nie może prowadzić do wniosku innego aniżeli do uznania, że jedynym błędem w decyzji jest omyłkowe oznaczenie numeru działki. Jak wyżej wykazano, z synchronizacyjnego wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki, dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...] wynika, że w 1964 r. nastąpiła zmiana numeru działki ewidencyjnej o numerze [...] na numer [...]. W tym stanie rzeczy oczywistym jest. że decyzja z [...] kwietnia 1971 r. dotknięta jest wadą stanowiącą oczywistą omyłkę pisarską, jako że w dniu jej wydania zabudowania wyłączone z przejęcia na rzecz Państwa położone były na działce o numerze [...], nie zaś na działce o numerze [...]. Nie ma w sprawie żadnych wątpliwości, o jaką działkę chodzi i co jest przedmiotem wniosku, a jedynym uchybieniem w decyzji jest błędne oznaczenie numeru działki, co wyklucza możliwość wzruszenia decyzji jako niesłusznej w jednym z sugerowanych przez SKO trybów administracyjnych. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze wyżej wskazaną kognicję sądów administracyjnych, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego oraz postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżone postanowienie SKO oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza zostały wydane m.in. w oparciu o treść art. 113 § 1 k.p.a. W myśl tego przepisu organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Zaznaczenia wymaga, że powyższa sprawa była już przedmiotem oceny sądu administracyjnego. Otóż wyrokiem z 20 czerwca 2024 r., II SA/Go 143/24, WSA uchylił postanowienie SKOz [...] stycznia 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza z [...] września 2023 r., nr [...]. Sąd uchylił rozstrzygnięcia organów obu instancji z dwóch powodów. Po pierwsze, WSA wskazał, że uważna analiza sentencji postanowienia Burmistrza z [...] września 2023 r. wskazuje, iż postanowienie to w istocie zawiera rozstrzygnięcie niespójne z treścią wniosku strony. Wnioskodawczyni w piśmie z [...] lipca 2023 r. zwróciła się o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej we wskazanej na wstępie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w ten sposób, że:1) w punkcie 2 decyzji zamiast "na działce Nr [...]" wpisać "na działce Nr [...] ",2) w wersie 5 uzasadnienia decyzji zamiast "na działce Nr [...]" wpisać "na działce Nr [...]".Natomiast w sentencji postanowienia z dnia [...] września 2023 r. Burmistrz odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej we wskazanej wyżej decyzji Powiatowej Rady Narodowej poprzez wpisanie:1) "na działce Nr [...]" zamiast na działce Nr [...],2) w wersie 5 uzasadnienia decyzji zamiast "na działce nr [...]""na działce Nr [...]". Zatem, jak wskazał Sąd, treść pkt 1 wniosku skarżącej sprowadzała się do tego, by w drodze sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zamiast "na działce Nr [...]" wpisać "na działce Nr [...]" – a więc numer działki [...] zastąpić numerem [...].Tymczasem organ I instancji w sentencji swojego postanowienia odmówił wpisania "na działce Nr [...] " zamiast "na działce Nr [...]" – a więc zastąpienia numeru działki [...] numerem [...]. Najprościej rzecz ujmując – jak wskazał Sąd - postanowienie organu I instancji rozstrzygało o żądaniu przeciwnym ("odwrotnym") aniżeli wynikało to z pkt 1 wniosku. Z kolei postanowienie SKO, utrzymujące w mocy orzeczenie organu I instancji, powyższego uchybienia nie wyeliminowało. Jeśli chodzi o drugą przyczynę uwzględnienia skargi, Sąd wskazał, że organ I instancji stwierdził w wydanym postanowieniu, iż w teczce gospodarstwa nie ma dokumentów postępowania, w którym wydano decyzję z [...] kwietnia 1971 r. Nie jest możliwe zatem ustalenie czy organ miał lub powinien mieć wiedzę o innym numerze działki, a zatem czy dopuścił się oczywistej omyłki. Z akt sprawy oraz z kontekstu tego stwierdzenia wynika przy tym, iż Burmistrzowi chodziło o teczkę gospodarstwa B.W., dołączoną do akt administracyjnych. Wprawdzie omawianej decyzji istotnie nie ma w tej teczce, jednakże decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej została wydana w 1971 r., gdy tymczasem najstarszy dokument w teczce gospodarstwa rolnego skarżącej pochodzi z 1989 r. Nie można zatem wykluczyć, iż omawiana decyzja z [...] kwietnia 1971 r. znajduje się w innym zbiorze dokumentów, np. w teczce gospodarstwa rolnego ówczesnego adresata tej decyzji J.S.– o ile taka teczka istnieje i znajduje sięw zasobach organu bądź w archiwum. Można nawet stwierdzić, iż decyzja Prezydium z [...] kwietnia 1971 r. musiała zostać dołączona do innego zbioru dokumentów, skoro w dacie jej wydania teczka gospodarstwa rolnego skarżącej jeszcze nie istniała. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, aby organ I instancji podjął jakąkolwiek próbę odszukania tej decyzji oraz akt sprawy, w której decyzję tę wydano. Poza tym uzasadnienie postanowienia Burmistrza zawiera niekonsekwencję. Z jednej bowiem strony organ ten stwierdził, iż w teczce gospodarstwa nie ma dokumentów postępowania, w którym wydano decyzję [...] kwietnia 1971 r., nie jest możliwe zatem ustalenie, czy organ miał lub powinien mieć wiedzę o innym numerze działki, a zatem czy dopuścił się oczywistej omyłki. Z drugiej natomiast strony organ przesądził, iż numery działek wpisane w decyzji wynikały z akt sprawy (nie dysponując tymi aktami) i nie sposób byłoby przyjąć, że są błędem pisarskim, rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, którą można naprawić na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organy obu instancji zastosowały się w pełni do wytycznych i oceny prawnej, zawartych w wyżej opisanym prawomocnym wyroku Sądu z 20 czerwca 2024 r. Wskazuje na powyższe zarówno materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, jak również uzasadnienia postanowień organów obu instancji. Tym samym, w ocenie Sądu, organy obu instancji nie naruszyły art. 153 p.p.s.a. Przede wszystkim organ I instancji do akt sprawy dołączył teczkę gospodarstwa rolnego J.S. Za SKO powtórzyć zatem należy, że aktem nadania Państwowej Komisji Osadnictwa Rolnego w [...] nr [...] z [...] listopada 1947 r., nadano J.S. gospodarstwo rolne nr [...] , ul. [...] gromada [...], gmina [...] o powierzchni [...] ha wraz domem mieszkalnym, stodołą i stajnią. W teczce tej znajduje się również akt nadania Powiatowej Komisji Ziemskiej w [...] z [...] września 1954 r., nr [...], z którego wynika, ze J.S. nadano gospodarstwo rolne nr [...] w gromadzie [...], gmina [...] o powierzchni [...] ha z domem, stodołą i stajnią. W teczce gospodarstwa znajduje się także orzeczenie o wykonaniu aktu nadania w części dotyczącej ustalenia ceny gospodarstw (działki) z [...] marca 1955 r., nr [...] wydane przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...], w którym ustalono szacunek gospodarstwa (działki) nr [...] położonego w [...] gromada [...] nadanego J.S. w wysokości 185,36 q żyta. Z uzasadnienia ww. orzeczenia wynika, że Powiatowa Komisja Ziemska w [...] aktem nadania z [...] września 1954r, nr [...] nadała na własność J.S. gospodarstwo o powierzchni [...] ha, położone w [...] gromada [...]. W dalszej części uzasadnienia ww. orzeczenia wskazano, iż w skład gruntów wchodzą działki o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obszar [...] ha. W teczce gospodarstwa rolnego znajduje się także postanowienie Sądu Powiatowego w [...] z [...] maja 1956 r. dot. założenia dla nieruchomości ziemskiej położonej w gromadzie [...] o obszarze [...] ha Księgi Wieczystej Rep.Kw.Nr [...]. Z ww. dokumentu wynika, że w skład nieruchomości wpisanej do Księgi Wieczystej wchodziły działki o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W aktach sprawy znajduje również orzeczenie o wykonaniu aktu nadania w części dotyczącej ustalenia warunków nabycia gospodarstwa - działki (zwolnienie od obowiązku uiszczenia ceny) z [...] sierpnia 1960r., nr [...] wydane przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w [...] W uzasadnieniu ww. orzeczenia wskazano, że Powiatowa Komisja Ziemska w [...] aktem nadania z [...] września 1954 r, nr [...] nadała na własność J.S. gospodarstwo – działkę nr [...] położoną w [...] o powierzchni [...] ha, działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W teczce gospodarstwa rolnego znajduje się – jak słusznie zwróciło uwagę SKO - także dokument pn. Wyciąg danych powierzchniowych z ewidencji gruntów dla gospodarstwa J.S. położonego we wsi [...] , gromada [...] , powiat [...], zapisanego w księdze wieczystej [...]. W ww. dokumencie podano m.in., że ogólny obszar gospodarstwa wynosi [...] ha fizycznych w tym użytki rolne wynoszą [...] ha inne [...] ha i położone w granicach działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].Nr działki zabudowanej [...]. Na mocy decyzji z [...] kwietnia 1971 r. przejęto na własność Państwa gospodarstwo rolne z wyłączeniem zabudowań - jako odrębny przedmiot własności. Z treści ww. decyzji wynika, że spod przejęcia na własność Państwa zostały wyłączone zabudowania wchodzące w skład przekazywanej nieruchomości znajdujące się na działce nr [...] we wsi [...] , gromada [...], powiat [...]. Słuszne jest zatem stanowisko SKO, iż analiza dokumentów zebranych w postępowaniu nie daje podstaw do uznania, że wpisanie w decyzji z [...] kwietnia 1971r. działki [...] było wynikiem oczywistej omyłki albowiem nie wynika z nich w żaden sposób, że rzeczywistą intencją organu było wyłączenie spod przejęcia na własność Państwa zabudowań wchodzących w skład przekazywanej nieruchomości położonej na działce nr [...] a nie działce nr [...]. Zgodzić należy się także z SKO, że wskazanie numeru konkretnej działki gruntu stanowi element merytoryczny decyzji. Poprzez numer działki określa się bowiem jej granicę czyli ustala zasięg wykonywania prawa własności do wydzielonych tymi granicami terenów. Zatem przy braku danych wskazujących na popełnienie przez organ oczywistego (od razu rzucającego się w oczy) błędu przy określaniu numeru działki, na której znajdowały się wyłączone spod przejęcia zabudowania, niedopuszczalnym było dokonanie sprostowania decyzji z [...] kwietnia 1971 r., w sposób sugerowany przez skarżącą w złożonym w tej sprawie wniosku. W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a.