II SA/Go 318/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : dokonania oceny stanu technicznego obiektu postanawia umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 25 marca 2005 r. E.S. złożył skargę do sądu administracyjnego na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. [...] w przedmiocie obowiązku dokonania oceny stanu technicznego obiektu. W trakcie postępowania o przyznanie prawa pomocy ustalono, iż skarżący zmarł 11 października 2005 r. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 13 grudnia 2005 r. zawiesił postępowanie w sprawie. Sąd Rejonowy w Strzelcach Krajeńskich l Wydział Cywilny pismem z dnia [...] r. poinformował, że nie toczyła się sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po E.S.. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania następców prawnych E.S., jego żona S.S. w piśmie z dnia [...] r. oświadczyła, że cofa skargę. Na podstawie zarządzenia z dnia [...] r. S.S. została zobowiązana do wskazania wszystkich spadkobierców zmarłego skarżącego oraz złożenia oświadczenia, że wyrażają zgodę na cofnięcie skargi. Jednocześnie poinformowano S.S., że w przypadku nieudzielenia odpowiedzi we wskazanym terminie, Sąd przyjmie, że jest ona jedynym spadkobiercą skarżącego. S.S. nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Postanowieniem z dnia 21 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. podjął postępowanie na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wtedy, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle przedstawionych powyżej okoliczności należy uznać, że następcą prawnym zmarłego skarżącego E.S. jest jego żona S.S.. Z tego względu nie może budzić wątpliwości, iż jest ona uprawniona do złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., obligujące sąd do uznania, że cofnięcie skargi jest czynnością niedopuszczalną. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.