II SA/Go 32/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji postanawia: odrzucić skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu wniosku R.R., odmówiło stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zatrzymania wnioskodawcy prawa jazdy kat. B w związku z niepoddaniem się badaniom lekarskim zgodnie ze skierowaniem Starosty [...]. Decyzja Kolegium z dnia [...] r. została doręczona stronie w przewidzianym w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej k.p.a.) trybie doręczenia subsydiarnego ("doręczenia przez awizo") w dniu [...] r. W nadanej dnia [...] r. skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Kolegium nr [...] z dnia [...] r. skarżący powołał się na okoliczności wskazujące na nieprawidłowość dokonanej awizacji kierowanej do niego przesyłki zawierającej ww. decyzję. W odpowiedzi na skierowane do R.R. wezwanie Sądu z dnia [...] r., by w przypadku potwierdzenia woli złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wykazał, czy występował do urzędu pocztowego z reklamacją dotyczącą braku informacji o awizowaniu spornej przesyłki, skarżący wraz z pismem z dnia [...] r. przedstawił dowód złożenia skargi w Poczcie Polskiej S.A. Postanowieniem z dnia 28 marca 2024 r. (sygn. akt II SA/Go 32/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił, jako spóźniony, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 maja 2024 r. (sygn. akt II GZ 218/24) oddalił zażalenie R.R. od ww. postanowienia z dnia 28 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm.), bieg terminu określonego w dniach upływa z końcem ostatniego dnia tego terminu, przy czym jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie – jak w tym przypadku doręczenie decyzji – przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do wniesienia skargi jest zachowany, jeżeli w ciągu jego biegu skarga została złożona w siedzibie, bądź do elektronicznej skrzynki podawczej organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie (art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a.), bądź została nadana na adres tego organu w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że w sprawie doręczenia R.R. zaskarżonej decyzji Kolegium zastosowanie znajduje procedura doręczenia subsydiarnego ("doręczenia przez awizo") wymieniona w art. 44 k.p.a. Na mocy tego przepisu, w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy adresatowi (art. 42 k.p.a.) lub - pod jego nieobecność - dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu (art. 43 k.p.a.), operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). W takim przypadku zawiadomienie o pozostawaniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w tejże placówce w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia (§ 3). W przypadku niepodjęcia pisma doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Przeprowadzona przez Sąd analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję organ wysłał na adres R.R.: ul. [...],[...], pod którym to adresem skarżący odbierał wcześniej kierowaną do niego w postępowaniu administracyjnym korespondencję. Jak wynika z adnotacji poczynionych przez doręczającego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, pierwszą próbę doręczenia przesyłki podjęto w dniu [...]r., a zawiadomienie o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej "[...]" pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu [...] r. Z uwagi na niepodjęcie jej w terminie została zwrócona do organu, który uznał ją za skutecznie doręczoną skarżącemu we wskazanym wyżej trybie w dniu [...] r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem swój bieg od [...] r. i upłynął z dniem [...]r. Skarga została z kolei nadana w dniu [...] r. (data stempla pocztowego), tj. ze znacznym przekroczeniem wyznaczonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu. Zaznaczenia przy tym wymaga, iż jak wskazano na wstępie, wskutek wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowienia z dnia 28 marca 2024 r. oraz oddalającego zażalenie na to orzeczenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt II GZ 218/24, złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie odrzucony. Konsekwencje przekroczenia ustawowego trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi zostały określone w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga dotknięta takim uchybieniem podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi w oparciu o powyższy przepis jest obowiązkiem sądu i nie zależy od jego uznania. Z tych względów, na podstawie przywołanego powyżej przepisu, postanowiono jak w sentencji.