II SA/Go 331/16

Dnia 30 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącemu H.S. kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. H.S., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 roku nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego – wybudowanego bez wymaganego pozwolenia obiektu letniskowego składającego się z przyczepy kempingowej holenderki z częściowo zadaszonym tarasem i przyłączy energetycznego oraz wodnokanalizacyjnego na działce nr [...]. Wnosząc skargę pełnomocnik skarżącego uiścił wpisu sądowy w kwocie 100 zł. Nadto skarga dotknięta była brakami formalnymi, nie została bowiem podpisana ani przez skarżącego, ani jego pełnomocnika adw. P.S., nie dołączono również do skargi jej odpisów celem doręczenia występującym w sprawie uczestnikom postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi poprzez uiszczenie kwoty 400 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz nadesłanie dwóch jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego dnia [...] kwietnia 2016 r. (k. 19 akt sądowych). W wyznaczonym terminie należny wpis sądowy nie został uiszczony, braki formalne skargi również nie zostały uzupełnione. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył natomiast, iż wobec wykonania przez skarżącego obowiązku nałożonego na niego zaskarżoną decyzją cofa wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Jednocześnie wniósł o zwrot wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego wnosząc skargę uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł. Stąd też zaistniała konieczność wezwania pełnomocnika do uzupełnienia wniesionego wpisu o kwotę 400 zł. Z kolei stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Dodatkowo w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 19 akt sądowych) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostały prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego dnia 29 kwietnia 2016 r. Termin do wykonania zarządzeń rozpoczął zatem swój bieg od 30 kwietnia 2016 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 6 maja 2015 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uzupełniony do wysokości wskazanej w zarządzeniu, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz nie zostały uzupełnione opisane wyżej braki formalne skargi. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do pisemnego oświadczenia pełnomocnika skarżącego z dnia [...] maja 2016 r. o cofnięciu skargi wskazać należy, iż uwzględnienie tego rodzaju oświadczenia jest możliwe dopiero wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wtedy, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Skutek ten następuje m.in. wówczas, gdy uiszczony został należny wpis sądowy od skargi oraz nie jest ona obarczona brakami formalnymi. Dopiero wtedy strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga nie została jeszcze opłacona oraz nie usunięto jej braków formalnych, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606 oraz postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 277/14; postanowienie WSA w Kielcach z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 180/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do uznania oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi za złożone skutecznie, bowiem jak wyżej wskazano, zachodziły przede wszystkim podstawy do jej odrzucenia. Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. W sprawie niniejszej skarżący uiścił tytułem wpisu sądowego kwotę 100 zł, jednak skarga została odrzucona. Stosownie zaś do treści art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z uwagi na to w sprawie zaistniała przesłanka do zwrotu skarżącemu uiszczonej z tego tytułu kwoty 100 zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.