II SA/Go 333/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2009 roku (data wpływu do organu) skierowanym do Dyrektora Oddziału Regionalnego, M.P. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie jej prośby o przesunięcie terminu złożenia oświadczenia dla gospodarstw niskotowarowych. Dalej skarżąca informuje, iż otrzymała decyzję nr [...] uchylającą decyzję organu l instancji oraz że "w międzyczasie przyszła decyzja o odmowie (postanowienie nr [...])". W końcowej części przedmiotowego pisma strona podaje, iż pragnie skorzystać z przysługującego jej prawa wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego. Z odpowiedzi na skargę organu wynika, iż przyjął on, iż powyższe pismo jest skargą na wydaną przez ten organ decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2009r. i wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] maja 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty wydania zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem poczty - do rąk dorosłego domownika w dniu 15 maja 2009 roku, a wyznaczony przez Sąd 7 dniowy termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 roku Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W związku z powyższym, zanim dojdzie do zawiśnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać w myśl przepisów art. 46 § 1 oraz art. 57 § 1 pkt 1, 2 i 3 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest również zbadać, mając na uwadze dyspozycję art. 58 § 1 p.p.s.a., właściwość sądu administracyjnego dla rozstrzygnięcia danej sprawy, termin wniesienia skargi, jak również to, czy uzupełniono w terminie braki formalne, które wcześniej wystąpiły. Niedopuszczalność z powodu nieuzupełnienia braków formalnych występuje wówczas, gdy braków tych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie i strona była jednocześnie pouczona o skutkach ich nieuzupełnienia. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, skoro wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone skarżącej w dniu 15 maja 2009 roku, to termin do ich uzupełnienia upłynął bezskutecznie z dniem 22 maja 2009 roku. Strona była poinformowana, iż niezupełnie ww. braków skutkować będzie odrzuceniem skargi. Sąd pragnie zaznaczyć, iż wobec braku skonkretyzowania ze strony skarżącej czego dotyczy skarga, tj. jakiego aktu, czynności lub bezczynności oraz w jakim przedmiocie, Sąd nie może przyjąć na podstawie zarzutów zawartych w skardze oraz akt administracyjnych załączonych do sprawy, czego dotyczyła skarga odnosząca się do zakresu postępowania Dyrektora Oddziału ARiMR. Tym bardziej, że w skardze M.P. wymienia co najmniej dwa akty prawne, tj. decyzję nr [...] oraz postanowienie nr [...]. Podkreślenia wymaga fakt, że Sąd nie może domniemywać intencji strony skarżącej, gdyż to skarżący precyzuje treść skargi. Brak sprecyzowania skargi uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. Podsumowując, skoro skarżąca nie sprecyzowała przedmiotu zaskarżenia, a wezwanie Sądu pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi, skargę należało odrzucić. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.