II SA/Go 347/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r., zatytułowanym "Zażalenie. Prośba o art. 12 k.p.a.", D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o kontrolę i nadzór Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w kwestii braku doręczenia informacji o załatwieniu jej wniosków o pomoc złożonych w dniu 13 stycznia 2011 r. Po uzyskaniu pisemnych wyjaśnień Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy społecznej w przedmiotowej sprawie, pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Kolegium poinformowało D.B., iż nie może zająć się daną sprawą, gdyż jej pismo z dnia [...] lutego 2011 r. nie jest odwołaniem od decyzji. Wyjaśniono również, że Kolegium nie zajmuje się poradnictwem prawnym i wyjaśnianiem przepisów. Nie ma również możliwości pozamerytorycznego wpływu na decyzje organu I instancji. Ponadto stwierdzono, że Kolegium nie ma podstaw do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie. D.B. złożyła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na wyżej wskazane pismo informacyjne Kolegium z dnia [...] kwietnia 2011 r. W dopowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) ogranicza zakres tej kontroli enumeratywnie wyliczając formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Jak wynika z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przedmiotowej sprawie należało rozważyć czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z analizy treści zaskarżonego pisma, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (k.33) wynika, iż nie jest ono decyzją lub postanowieniem. W dalszej kolejności należało rozważyć czy mieści się ono w kategorii "innych aktów lub czynności" organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, iż zaskarżone pismo Kolegium nie spełnia także wymogów innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowym pismem jedynie poinformowano skarżącą, iż Kolegium nie ma podstaw do podjęcia działań w sprawie zainicjowanej pismem z dnia [...] lutego 2011 r., gdyż nie jest ono odwołaniem od decyzji. Wskazano również, że Kolegium nie ma możliwości pozamerytorycznego wpływu na decyzje organu I instancji. W związku z powyższym stwierdzić należało, iż zaskarżone pismo ma jedynie charakter wyjaśniający, informacyjny a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku w związku z czym nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Regulacja tego przepisu jest dla sądu wiążąca i nie zależy od jego uznania. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.