II SA/Go 356/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2006 r. ( data wpływu ) Burmistrz wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2006- r., nr [...] uchylającą decyzję Burmistrza z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] i przekazującą organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew. W myśl przepisu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wskazać należy, iż ustawodawca nie przyznał legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję organowi administracji publicznej, który rozstrzygał sprawę administracyjna w pierwszej instancji, uchylona następnie orzeczeniem kasacyjnym organu odwoławczego. Zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ( vice uchwały NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, póz. 17, z dnia19 maja 2003 r., OPS 1/03, wyrok z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, niepubl.) oraz doktrynie ukształtowany jest pogląd, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na podstawie ustawy, czy też w formie porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej zatem sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie jest podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego Zwrócić należy uwagę, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04 (niepubl.), rozważając tę kwestię na gruncie art. 50 § 1 podzielił w całej rozciągłości stanowisko wyrażone we wcześniejszym orzecznictwie. Sąd ten, odwołując się do wskazanego orzecznictwa stwierdził, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Wspomniana jednostka, jako osoba prawna, może być stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy k.p.a. przyznają stronom postępowania. Ustawa może jednak wyznaczyć organowi jednostki samorządu terytorialnego rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. W takim wypadku będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Z tego względu powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. W przedmiotowej sprawie Sąd podzielił ocenę prawną wyrażoną we wskazanych wyżej orzeczeniach. Burmistrz - jako organ jednostki samorządu terytorialnego, na podstawie władzy udzielonej mu w oparciu o przepis art. 88 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody ( Dz. U. Nr 92, poz. 880, ze zmianami ) wymierzył w drodze decyzji administracyjnej karę pieniężną zasunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Skoro zatem wymieniony organ jednostki samorządu terytorialnego występował w przedmiotowej sprawie w roli organu orzekającego, niedopuszczalne byłoby łączenie tej władczej funkcji z kompetencją do występowania w charakterze strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które ma na celu kontrolę legalności działalności organów administracji publicznej w toku całego dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1, ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami), odrzucił skargę.