II SA/Go 361/08

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2008-11-13

Skład orzekający: Grażyna Staniszewska, Mirosław Trzecki, Joanna Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi z powodu niepoddania się obowiązkowemu badaniu lekarskiemu, zleconemu na podstawie wiarygodnej informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierującego, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami jest zgodne z prawem, jeśli zostało poprzedzone decyzją o skierowaniu na badania lekarskie, wydaną na podstawie wiarygodnej informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierującego (w tym przypadku opinii sądowo-psychiatrycznej wskazującej na uzależnienie od alkoholu). Niewykonanie przez kierującego obowiązku poddania się badaniu skutkuje obligatoryjnym cofnięciem uprawnień, co jest decyzją związaną.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta skierował J.S. na badania lekarskie z powodu zastrzeżeń co do jego stanu zdrowia, wynikających z opinii sądowo-psychiatrycznej wskazującej na uzależnienie od alkoholu. J.S. nie poddał się badaniu, w związku z czym Prezydent cofnął mu uprawnienia do kierowania pojazdami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. J.S. złożył skargę do WSA, argumentując m.in. brakiem środków finansowych na badania i ukończeniem terapii odwykowej. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki Asesor WSA Joanna Brzezińska Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi oddala skargę. Decyzją [...] Prezydent Miasta G. skierował J.S. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. W decyzji tej pouczono wyżej wymienionego skarżącego, że na badanie lekarskie należy zgłosić się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G. w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, bądź w terminie 14-dniowym od otrzymania tej decyzji wnieść odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. Otrzymanie powyższej decyzji skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. Mimo prawidłowego pouczenia skarżący nie wniósł odwołania od powyższej decyzji jak również nie poddał się badaniu do którego decyzją tą został zobligowany. Decyzją [...] na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b w związku z art. 122 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. Nr 108, poz. 908 z 2005 roku z późn. zm.) i § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 roku w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2, poz. 15 z 2004 roku) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego Prezydent Miasta G., cofnął uprawnienia J.S. do kierowania pojazdami kategorii B, C, D do czasu wykazania się przez niego brakiem przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami samochodowymi. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, że decyzja, [...] skierował skarżącego na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G. Wyznaczony w tej decyzji termin na przeprowadzenie badania upłynął dnia 29 grudnia 2007 roku i w terminie tym skarżący nie poddał się badaniu. W związku z tym organ pierwszej instancji po wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie posiadanego przez niego prawa jazdy, wydał zaskarżoną decyzję. J.S. odwołał się od wskazanej powyżej decyzji z dnia 12 lutego 2008 roku podając, że żadnego wykroczenia w ruchu drogowym nie popełnił i nie otrzymał również mandatu karnego. W tej chwili nie stać go na wykonanie badań lekarskich. Wniósł też o udzielenie mu informacji dlaczego musi przeprowadzić badanie lekarskie. Decyzją [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium wskazało, iż sprawdzenie stanu zdrowia w zakresie predyspozycji do kierowania pojazdami reguluje przywołany w zaskarżonej decyzji przepis art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 roku w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Zgodnie z wyżej wymienionym przepisem ustawy Prawo o ruchu drogowym, badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega kierujący pojazdem, skierowany na badanie decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierującego. Przywołany zaś przepis § 2 ust. 5 wymienionego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 roku w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami stanowi, iż starosta (organ l instancji) może skierować na badania lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Z uwagi na powyższe Kolegium wskazało, iż w przedmiotowej sprawie informacja wskazująca na występowanie u skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami zawarta została w załączonym do akt sprawy wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. [...] skierowanego do organu l instancji o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia u niego istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. We wniosku tym podano, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w kierunku skierowania skarżącego na przymusowe badania odwykowe poddano go badaniu sądowo - psychiatrycznemu, w wyniku którego stwierdzono, że jest on uzależniony od alkoholu i wymaga leczenia odwykowego. Zdaniem Kolegium powyższe potwierdza załączona do wniosku Opinia Sądowa Psychiatryczno-Psychologiczna z dnia 2 października 2006 roku wykonana na zlecenie Sądu Rejonowego w G. przez biegłego specjalistę psychiatrii oraz biegłego psychologa. Zdaniem Kolegium powyższa okoliczność stanowi określoną w/w art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym przesłankę "zastrzeżeń co do stanu zdrowia" i w konsekwencji uzasadnia w trybie § 2 ust. 5 wymienionego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 roku w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, wydanie przez organ l instancji decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Nie wypełnienie przez skarżącego nałożonego na niego obowiązku poddania się badaniu lekarskiemu zobligowało organ l instancji do wydania na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. "b" decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym kategorii B, C, D. Ponadto odpowiadając skarżącemu na zarzut nie popełnienia przez niego wykroczenia w ruchu drogowym, Kolegium stwierdziło, iż kwestia ta nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie organu l instancji. Skargę na powyższą decyzję złożył J.S. wnosząc o uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do organu l instancji celem wyznaczenia przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Gorzowie Wlkp. dodatkowego terminu wykonania badań lekarskich kierowców. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, iż wie, że powinien wykonać nałożone na niego decyzją Prezydenta Miasta badania. Skarżący jednocześnie poinformował, iż w okresie od 7 stycznia do 29 lutego 2008 roku odbył terapię odwykową w ośrodku w M. na dowód czego dołączył kserokopię ukończenia powyższego kursu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W dniu 12 listopada 2008 roku (data prezentaty) skarżący przesłał kopie orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Na rozprawie sądowej w dniu 13 listopada 2008 roku skarżący oświadczył, iż badaniom lekarskim do których go zobowiązano nie poddał się ze względu na brak środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. -Prawo o ruchu drogowym (DZ. U. nr 108, poz. 908 ze zm.) zwanej dalej P.o r.d., badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega osoba kierująca pojazdem skierowana decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Stosownie do dyspozycji ust 5 § 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 roku w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z dnia 9 stycznia 2004 roku) zwanego dalej rozporządzeniem, Starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Nie ulega wątpliwości, iż wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania J.S. na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wraz z dołączoną opinią sądowo-psychiatryczną stanowił wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia J.S. Z uwagi na powyższe nie ulega wątpliwości, iż decyzja z dnia 15 listopada 2007 roku o skierowaniu na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy została wydana zgodnie z prawem, gdyż Prezydent Miasta G.. na skutek wniosku prokuratora był zobligowany do wydania tej decyzji. Nie ulega również wątpliwości, iż skarżący decyzję tę wraz z pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia odebrał osobiście. Skarżący jednak nie zgłosił się w terminie określonym tą decyzją na badania lekarskie, obligując tym samym organ do wydania na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. "b" P.o r.d. decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B, C, D. Należy wyraźnie podkreślić, że decyzja administracyjna wydana na podstawie art. 140 ust 1 pkt 4 lit. "b" p.o r.d. ma charakter tak zwanej decyzji związanej, co oznacza, że wystąpienie w sprawie określonych okoliczności obliguje organ do wydania decyzji o danej treści. Należy również wskazać, że procedurę w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. (Dz. U. nr 2 poz. 15). Z treści § 9 ust. 1 w/w rozporządzenia wynika, że badania lekarskie osób wymienionych w art. 122 ust. 1 pkt 2-5 ustawy - Prawo o ruchu drogowym przeprowadza się w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy. Przedłożone do akt sądowych sprawy orzeczenie psychologiczne nr [...] nie mogło mieć w pływu na ocenę legalności zaskarżonych decyzji, albowiem sporządzone zostało w dacie - po wydaniu tych decyzji. Nadto orzeczenie to nie zostało sporządzone w trybie § 9 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia. Również podnoszony przez skarżącego w odwołaniu od decyzji l instancji fakt, iż nie popełnił on żadnego wykroczenia drogowego pozostaje bez znaczenia w sprawie. Sąd podziela także stanowisko Kolegium, iż skarżący zapoznając się w dniu [...] roku z całością zgromadzonego przez organ l instancji materiału dowodowego w sprawie skierowania go na wymienione badania lekarskie, zapoznał się również z przytoczonymi w niniejszej decyzji przesłankami wykonania tego badania i stąd niewiarygodnym jest twierdzenie skarżącego zawarte w odwołaniu, o braku informacji w przypadku nie poddania się badaniu lekarskiemu w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy. Na marginesie należy wskazać, że zgodnie z art. 140 ust. 2 P.o r.d. decyzję o przywróceniu kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, a więc w tym kontekście należy ocenić przedstawione przez skarżącego orzeczenie lekarskie z 12 listopada 2008 roku wraz z informacją o ukończeniu terapii odwykowej w Ośrodku w M., mogące świadczyć o poprawie zdrowia J.S. i tym samym skarżący nie jest pozbawiony ochrony swoich praw w stosownym trybie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i dlatego oddalił ją jako bezzasadną zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło