II SA/Go 361/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. M.G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...], w której to decyzji przyznano stronie świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z tytułu opieki nad mężem – J.G. na okres od [...] lutego 2012 r. do [...] stycznia 2014 r. w wysokości 520 zł miesięcznie. W skardze strona podniosła, iż przedmiotowe świadczenie powinno być jej przyznane od dnia [...] listopada 2011r., a nie jak wskazano w zaskarżonej decyzji – od [...] lutego 2012r., tj. od początku miesiąca, w którym został złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sadowego. Organ uznał zarzuty zawarte w skardze za zasadne, dlatego na mocy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r., Nr [...] uchylił wyżej wskazaną decyzję własną i przyznał stronie uprawnienie na okres od [...] listopada 2011 r. do [...] stycznia 2014 r. Wobec powyższego zarządzeniem Sędziego z dnia [...] maja 2012 r. M.G. wezwana została do podania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, aktualnego stanowiska w sprawie, w szczególności czy cofa swoją skargę z dnia [...] kwietnia 2012 r. Ww. pismo skarżąca odebrała w dniu 25 maja 2012 r., które pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie zaszła ostatnia z wymienionych przesłanek umorzenia postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z akt administracyjnych wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., Nr [...] wydaną w trybie autokontroli uchyliło zaskarżoną do Sądu decyzję i przyznało stronie wnioskowane świadczenie. Zatem skarżona decyzja utraciła byt prawny na skutek jej uchylenia. W tej sytuacji, skoro decyzja, przeciwko której skarga była skierowana, została wyeliminowana z obrotu prawnego postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co natomiast skutkuje jego umorzeniem. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 200 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.