II SA/Go 364/20

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Marta Świetlik po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnik skarżącej o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi I.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 28 września 2020 r. sygn. akt II SPP/Go 81/20 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1) oraz ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu (pkt 2). Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokat S.D.. Wyrokiem z dnia 26 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Go 364/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę I.Ś.. Jednocześnie przyznał na rzecz pełnomocnik skarżącej kwotę 240 zł powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. W dniu 20 stycznia 2021 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku. W skardze tej wniosła m.in. o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm prawem przepisanych. Pełnomocnik skarżącej nie złożyła jednak oświadczenia, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wobec powyższego należy zważyć, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszej sprawy są koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika obejmującej postępowanie przed sądem drugiej instancji. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. 2019 r. poz. 18) – powoływanego dalej jako "Rozporządzenie". Zgodnie z treścią § 3 ww. Rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Na tle ww. przepisu w orzecznictwie wskazuje się, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 17 maja 2021 r. sygn. akt II SA/Po 837/20 oraz powołane tam orzecznictwo, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie ustanowiona z urzędu pełnomocnik skarżącej w skardze kasacyjnej wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm prawem przepisanych przy czym nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w § 3 Rozporządzenia, co uniemożliwia uwzględnienie tego wniosku. Z tego też względu Referendarz sądowy na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zw. z § 3 Rozporządzenia, postanowił jak w sentencji.