II SA/Go 37/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.B. i R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2011r. nr [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. wydanej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla T. i R.B. dla inwestycji polegającej na rozbiórce i odtworzeniu budynku gospodarczego z adaptacją na funkcję mieszkalną na działce nr ewid. [...]. Na powyższą decyzję organu II instancji T.B. oraz R.B., działając przez pełnomocnika adwokata J.S., wnieśli skargę. Jednocześnie w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając to żądanie pełnomocnik wskazał, iż w oparciu o decyzję Burmistrza Miasta i Gminy ustalającą warunki zabudowy, której nieważność stwierdziło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, skarżący wystąpili o pozwolenie na budowę. Starosta decyzją z dnia [...] stycznia 2011r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił im pozwolenia na budowę. W chwili obecnej jednakże prowadzone jest postępowanie odwoławcze dotyczące w/w decyzji Starosty. Tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji powodować może negatywne skutki w zakresie dalszego etapu procesu inwestycyjnego, uniemożliwiając inwestorom uzyskanie pozwolenia na realizację spornego przedsięwzięcia, bowiem Wojewoda, przed którym toczy się postępowanie odwoławcze, powziąwszy wiadomość o wydaniu przez Kolegium zaskarżonego rozstrzygnięcia, może uchylić korzystną dla Skarżących decyzję Starosty o wydaniu pozwolenia na budowę. Ponieważ we wniosku skarżący zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bezpośrednio do organu, zaś alternatywnie w przypadku nieuwzględnienia żądania przez Kolegium, do Sądu, podjęto czynności w celu ustalenia czy organ wydał w tym przedmiocie rozstrzygnięcie. W odpowiedzi udzielonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] stycznia 2012 r. wskazano, iż organ nie wydał rozstrzygnięcia na podstawie art. 61 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak, więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest decyzja, którą Kolegium utrzymało w mocy swoją wcześniejszą decyzję stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. wydanej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla T. i R.B. dla inwestycji polegającej na rozbiórce i odtworzeniu budynku gospodarczego z adaptacją na funkcję mieszkalną na działce nr ewid. [...]. Skutkiem prawnym zakwestionowanej w skardze decyzji administracyjnej, jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Burmistrza Miasta i Gminy, z mocą wsteczną, tj. od dnia podjęcia inkryminowanej w postępowaniu nadzwyczajnym decyzji. Strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wskazała, iż jej skutkiem może być uchylenie przez organ odwoławczy decyzji, którą Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę na realizację w/w inwestycji. Strona wskazała, iż otrzymała pozytywną decyzję organu administracji architektoniczno – budowlanej, zaś w chwili obecnej toczy się przed Wojewodą postępowanie odwoławcze od tego orzeczenia. Dokonując oceny zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, iż w niniejszej sprawie strony nie wykazała, aby wykonanie tej decyzji, istotnie mogło powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nawet bowiem, w przypadku gdyby organ administracji architektoniczno – budowlanej drugiej instancji – na co powołuje się strona - w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy, uchylił pozytywną dla strony postępowania decyzję Starosty o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę, strona będzie miała możliwość, w trybie przewidzianym przepisami prawa, bronić swoich interesów prawnych: bądź to w toku ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji -w przypadku wydania przez Wojewodę decyzji na podstawi art. 138 § 2 kpa, bądź wnosząc skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego - w przypadku wydania przez organ odwoławczy innego orzeczenia na podstawie art. 138 §1 kpa. Zauważyć również należy, iż wobec faktu, iż strona nie uzyskała jak dotąd ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, nie można mówić tu o ochronie praw nabytych przez stronę. Nie można zatem uznać, iż zachodzi tu ryzyko powstania skutków trudnych do odwrócenia, rozumianych jako definitywne uniemożliwienie realizacji określonego przedsięwzięcia inwestycyjnego. W tym zakresie strona nie wykazała również, aby zachodziło w tym przypadku realne ryzyko wyrządzenia jej rzeczywistej szkody. Mając powyższe na uwadze, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. orzekł, jak w sentencji.