II SA/Go 384/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpatrzeniu w dniu 25 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej r.pr. A.Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz r.pr. A.Ł. kwotę 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 384/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2020 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Burmistrza z dnia [...] lutego 2020 r. W wyroku tym Sąd zawarł rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania radcy prawnemu A.Ł. wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej H.B. z urzędu w kwocie 240 zł zwiększonej o należną stawkę podatku od towarów i usług. Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2021 r., sygn. akt I OZ 259/21 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej H.B. z urzędu Sądowi do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (§ 1). W uzasadnionych przypadkach sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1 (§ 2). Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2019 r. poz. 68, dalej rozporządzenie) opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę obliczoną na podstawie § 8. W myśl z kolei § 8 pkt 4 tego rozporządzenia opłaty wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5 000 zł do 10 000 zł – 1 200 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była należność pieniężna w kwocie 6.244 zł. Oznacza to, że wynagrodzenie za czynności radcy prawnego wyznaczonego z urzędu powinno zostać wymierzone w oparciu o § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 8 pkt 4 rozporządzenia. Jednocześnie Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do obniżenia wynagrodzenia na podstawie art. 250 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.