II SA/Go 386/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz protokolant aplikant radcowski Szymon Zioło po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym skargi I.S. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 07 lipca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło nie zatytułowane pismo I.S., w którym skarżąca zawiera wiele zarzutów pod adresem organów ścigania (Policji i Prokuratury) związanych z kilkoma sprawami karnymi toczącymi się z wniosku i przeciwko skarżącej, a także z wniosku jej ojca. Jedynym wnioskiem zawartym w piśmie, a kierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. jest wniosek o ściganie i ukaranie D.S. oraz J. i J.M.. Do pisma I.S. załączyła kopię postanowień Prokuratury, Policji, zawiadomień sądów powszechnych, pism Inspekcji Sanitarnej i pism swojego autorstwa. Pismem wniesionym w dniu 25 lipca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skarżąca odnosząc się do swojego uprzedniego pisma nazwała je pozwem i wniosła o przyśpieszenie jego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W przypadku skargi wniesionej przez I.S. brak jakiejkolwiek wątpliwości, iż przedmiotowa sprawa nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Analiza pisma I.S. prowadzi do wniosku, iż jest ona wyrazem niezadowolenia na czynności podejmowane przez Policję i Prokuraturę, a więc spraw spoza katalogu wymienionego w art. 3 p.p.s.a. Skarżąca podnosi, iż w/w organy ścigania nie podjęły czynności, które zdaniem skarżącej, winny podjąć, jednakże bezczynność tych organów również nie podlega kognicji sądów administracyjnych co wynika z treści art. 3 p.p.s.a., gdyż przedstawiona przez I.S. sprawa nie ma charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej. Właściwymi do rozpoznania zarzutów I.S. są właściwe jednostki Prokuratury, o czym skarżąca była każdorazowo informowana pouczeniami zawartymi w poszczególnych postanowieniach. Tym samym, w oparciu o art. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, należało orzec jak w sentencji.