II SA/Go 388/11

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2011-08-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej, które ma charakter wyłącznie informacyjny i wyjaśniający, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżone pismo Przewodniczącego Rady Miasta miało charakter wyłącznie informacyjny i wyjaśniający, nie konkretyzując żadnego uprawnienia ani obowiązku skarżącej wynikającego z przepisów prawa. W związku z tym nie mieściło się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca D.B. zaskarżyła pismo Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2011 r. W związku z niejasnościami wezwaną do sprecyzowania skargi, po czym skargi zostały rozdzielone. Organ poinformował, że pisma skarżącej zawierają uporczywie powtarzane żale i pretensje, a podnoszone argumenty są wyrazem braku satysfakcji z decyzji dotyczących pomocy społecznej. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Rady Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2011r., złożonym za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilkanaście pism i postanowień różnych organów, w tym pismo Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]. W związku z niejednoznacznym sformułowaniem skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania skargi, w terminie siedmiu dni, poprzez wskazanie, między innymi, czy przedmiotem zaskarżenia objęła również pismo Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wskazała, że przedmiotem jej skargi są wszystkie dokumenty wskazane w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 czerwca 2011r. rozdzielono skargi D.B. dotyczące pism Rady Miasta i zarejestrowano pod odrębnymi sygnaturami. Przedmiotową skargę na pismo z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] zarejestrowano pod sygnaturą akt II SA/Go 388/11, o czym poinformowano strony. Jednocześnie doręczono Radzie Miasta odpis skargi D.B. z dnia [...] marca 2011r. oraz wezwano ją do nadesłania w terminie 14 dni odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia [...] lipca 2011 r. Przewodniczący Rady Miasta poinformował, że do Rady Miasta wpływają regularnie i z dużą częstotliwością obszerne pisma D.B., które do czerwca 2010r. rozpatrywane były jako skargi na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz na działalność Prezydenta Miasta. Jednocześnie wskazał, że kolejne pisma D.B. nie zostały uznane za skargi na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i Prezydenta Miasta, ponieważ nie wnoszą żadnych nowych okoliczności uzasadniających ich uwzględnienie, jako skarg. Pisma te, zawierają przede wszystkim uporczywie powtarzane żale i pretensje, a podnoszone w nich przez D.B. argumenty są wyrazem braku satysfakcji z decyzji niezgodnych z jej oczekiwaniami, dotyczącymi zakresu i formy udzielanej pomocy społecznej. Wskazano także, że od pisma o nr [...] skarżąca złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W związku z tym, że przed tutejszym Sądem, prowadzona jest sprawa ze skargi D.B. na pismo Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] (sygn. akt II SA/Go 389/11), a z analizy jej akt wynikało, że dotyczy tego samego pisma, postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2011 r. połączono sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie zaznaczyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) ogranicza zakres tej kontroli enumeratywnie wyliczając formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Jak wynika z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia było to czy zaskarżone pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a, a w szczególności czy mieści się w kategorii "innych aktów lub czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2011 r. nie spełnia wymogów żadnego z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych, to jest decyzji, postanowień ani też innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżonym pismem Przewodniczący Rady Miasta poinformował jedynie skarżącą w jaki sposób Rada Miasta rozpoznała wniesione przez nią skargi. Zaskarżone pismo ma zatem jedynie charakter wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku w związku z czym nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe okoliczności po uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło