II SA/Go 388/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A.B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012r. (znak: [...]) Burmistrz, na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 71 ust, 1, ust 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1 i ust.2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), art. 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 201 Or. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), po rozpatrzeniu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] sierpnia 2011r. złożonego przez S.D., stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych zlokalizowanej na działce nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu 5 sierpnia 2011 r., S.D. złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych zlokalizowanej na działce nr [...]. Do wniosku załączona została karta informacyjna o planowanym przedsięwzięciu, mapa ewidencyjna w skafi 1:500 z zaznaczonym przebiegiem inwestycji, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wykaz właścicieli i władających gruntów. Burmistrz w dniu [...] sierpnia 2011 r., na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1 oraz art. 78 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wyrażenie opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby, - co do zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Postanowieniem ([...]) z dnia [...] sierpnia 2011 r. Państwowy Powiatowy inspektor Sanitarny uznał, że dla projektowanego przedsięwzięcia sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko nie jest wymagane. Z kolei postanowieniem ([...]) z dnia [...] września 2011 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyraził opinię, w której stwierdza brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Wobec uzyskania ww. opinii, Burmistrz wydał postanowienie stwierdzające brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji. Od tego postanowienia zażalenie wniósł pełnomocnik A.B. (jedna ze stron postępowania administracyjnego) - adwokat A.G. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie zażaleniowe. Po przeanalizowaniu dokumentacji i uwarunkowań przedsięwzięcia w związku z oddziaływaniem przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz po zapoznaniu się z opiniami ww. organów Burmistrz odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 3 ust. 1, pkt 35 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) przedmiotowa inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może być stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa (...), i stanowi zatem przedsięwzięcie mogące potencjalnie oddziaływać na środowisko. Kierując się kryteriami wymienionymi w art. 85 ust. 1 i 2 pkt 2 oraz art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. w szczególności ze względu na - rodzaj, usytuowanie i charakterystykę przedsięwzięcia oraz możiiwy zasięg i rodzaj oddziaływania, planowane przedsięwzięcie Burmistrz określił lokalizację przedsięwzięcia, rodzaj technologii (w odniesieniu do istniejącej i planowanej działalności - ogólna charakterystyka istniejącego i planowanego przedsięwzięcia), przewidywaną ilość wykorzystywanej wody i innych wykorzystywanych surowców, materiałów, paliw oraz energii, rodzaje i przewidywane ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, możliwe transgraniczne oddziaływanie na środowisko, obszary podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 roku nr 151, poz. 1220 ze zm.) znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, Organ i instancji stwierdził, iż w związku ze spełnieniem przez wnioskodawcę wymogów formalnych do uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz po przeprowadzeniu analizy specyfiki przedmiotowego przedsięwzięcia we wszystkich aspektach środowiskowych, w oparciu o cytowane na wstępie przepisy, orzekł jak w. sentencji. Ponadto organ poinformował, iż przedmiotowa decyzja została umieszczona w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach prowadzonych przez Burmistrza tj. Biuletyn informacji Publicznej Urzędu Miasta w dniu [...].01.2012r, i tablicach ogłoszeń Urzędu Miejskiego. Od decyzji w terminie wniósł odwołanie pełnomocnik A.B. -adwokat A.G., który zarzucił: 1. Naruszenie art. 84, art. 85 ust. 1 i 2 pkt 2 o udostępnianiu informacji o środowisku oraz ocenach oddziaływania, a także art. 7 kpa w zw. z art. 11 § 1 kpa poprzez nieprawidłowe ustalenie treści zaskarżonej decyzji w tym, zwłaszcza niepełne, nieprawidłowe, nieprecyzyjne określenie warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji oraz użytkowanie przedsięwzięcia; wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania pozwolenia na budowę, obowiązków w zakresie zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w szczególności w oparciu o niepełne, nieprawidłowe i niewiążące opinie PPJS i RDOŚ, w których nie poddano analizie wszystkie czynniki, które powinny być uwzględnione przy ich wydaniu. 2. naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego: * art. 106 § 1 kpa w związku z art. 15 kpa poprzez wydanie decyzji mimo braku rozpatrzenia zażaleń i skarg na wydanie w toku postępowanie postanowień organów uzgadniających, * art. 7 kpa w związku z art. 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa poprzez brak dokładanego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, zaniechanie przeprowadzenia dowodów skarżących w ustaleniu stanu faktycznego sprawy, a tym samym oparcie decyzji na niekompletnym materiale dowodowym, * art. 11 kpa w związku z art. 107 § 3 kpa poprzez nie wykazanie, które fakty zostały przez organ uznane za udowodnione oraz nie wskazanie na których dowodach organ oparł się wydając decyzję brak ustosunkowania się do zarzutów strony przedstawionych w piśmie z dnia 11 stycznia 2012r., * art. 10 kpa oraz art 126 kpa poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania (skutkiem nie doręczenia postanowień), * art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa przez wydanie decyzji o wniosek zawierający liczne braki. 3. naruszenie przepisów postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr XXIX/152/2005 z dnia [...] lipca 2005r. Rady Miejskiej przez brak udokumentowania, iż zamierzenie inwestycyjne będzie spełniało parametry powierzchni biologicznej czynnej i dopuszczalnego zagospodarowania, jej uciążliwość nie przekroczy granic, działki oraz nie przekroczy dopuszczalnych norm mających wpływ na zdrowie i środowisko. Organ nie uwzględnił również zagrożenia powodziowego jak również nie odniósł się do odpowiedniego uszczelnienia nawierzchni komunikacji. 4. naruszenie art. 63 ust. 1 ustawy z 3.10. 2008r przez podjęcie rozstrzygające pomimo braku prawidłowej i wyczerpującej analizy charakterystyki i użytkowanie planowanego przedsięwzięcia. 5. naruszenie § 6 ust. 4 uchwały nr V 32.2011 Rady Miejskiej z dnia [...].03.2011 określającego iż lokalizacja planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik obszernie wywiódł i umotywował zasadność podnoszonych zarzutów ze szczególnym podkreśleniem, że wydanie zaskarżonej decyzji jest przedwczesne z uwagi na fakt iż opinie organów uzgadniających (opinie RDOŚ i PPJS) zostały przez odwołującego zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sprawy przez sąd nie zostały rozstrzygnięte. Odwołujący zaskarżył również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011r. Decyzją z dnia [...] marca 2012r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) art. 71 ust. 1 i 2, art. 84 ust 2, art. 85 ust 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył przepisy ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa (...) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (DZ. U. Nr 213, poz. 1397) stanowiące podstawę prawną wydanej decyzji i częściowo przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie. Kolegium stwierdziło, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydana bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zawiera treści zgodne z obowiązującymi przepisami. Decyzja określa przedsięwzięcie którego dotyczy, miejsce lokalizacji oraz jej uwarunkowanie, które nie będą negatywnie wpływać na środowisko z uwzględnieniem informacji zawartych w poprzedzającym ją postanowieniu, stwierdzającym brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Ponadto zaznaczyło, źe wydane na tej podstawie postanowienie w zasadzie przesądza o tym, że przedsięwzięcie nie będzie wywierało znaczącego oddziaływania na środowisko i dlatego nie istnieją przeciwwskazania do jego realizacji. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał na treść art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa (...) nakazujący w przypadku wydania każdej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach kierowanie się zgodnością lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jeżeli został on uchwalony, którego zapisy jako prawa miejscowego są obowiązujące przy realizacji przedsięwzięcia. Teren planowanej inwestycji obejmujący dz. nr [...] objęty jest ustaleniami obowiązującego planu miejscowego uchwalonego uchwałą Nr XXIX/152/2005 Rady Miejskiej z dnia [...] lipca 2005r. (Dz. Urz. woj. Nr 71 poz. 1281 z dnia 21.10.2005r.). Działka realizacji inwestycji znajduje się w obszarze oznaczonym w planie symbolem "U" hi i jest położona w strefie ochrony konserwatorskiej "B". Rozdział li planu zawiera przepisy obowiązujące w całym obszarze planu m. in. dotyczące zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego i kompozycji przestrzennej, natomiast Rozdział IV określa warunki zagospodarowania dla poszczególnych terenów (w tym działki nr [...]). Ustalenie dotyczące terenów oznaczonych symbolem "U" przewidują podstawowe przeznaczenia terenu na usługi komercyjne w zakresie którego mieszczą się: 1) usługi handlu detalicznego i gastronomi 2) zakłady rzemieślnicze i wytwórcze w obszarach z wykluczeniem funkcji składowych, uciążliwych dla środowiska. Przeznaczenie dopuszczalne: 1) usługi publiczne, 2) funkcje mieszkaniowe w ramach obsługi działalności związanej z przeznaczeniem podstawowym, 3) tereny zieleni urządzonej 4) urządzenia sportu i rekreacji 5) stacje paliw, stacje autogazu. W tym rozdziale uregulowano również szczegółowo, parametry i wskaźniki zagospodarowania terenu oraz parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy. Kolegium stwierdziło, że przywołane zapisy obowiązującego planu pozwalają stwierdzić, że lokalizacja planowanej inwestycji jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym. W ocenie SKO materiał dowodowy został zebrany wyczerpująco i całościowo rozważony i tym samym brak podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art 7, 70 i 80 kpa. Organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie także w odniesieniu do skali przedsięwzięcia oraz pozostałych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu przedwczesnego wydania zaskarżonej decyzji wobec nie rozstrzygnięcia przez sądy skarg odwołującego składanych w związku z wydanymi w trakcie postępowania opiniami organów uzgadniających jaki i skargi związanej z postanowieniem organu I instancji o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, bowiem opinie organów uzgadniających zgodnie z przepisami ustawy nie są wyrażane przez właściwe organy w formie zaskarżonego postanowienia. Organ II instancji nie podzielił również zarzutu braku spełnienia wymogów składanego przez inwestora wniosku. W ocenie Kolegium inwestor złożył wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w zakresie obowiązujących przepisów. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. złożył A.B., reprezentowany przez adwokata A.G., który zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił: I. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art, 138 § 2 k.p.a. - poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji oraz nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, mimo że decyzja Burmistrza została wydana z poważnym naruszeniem licznych przepisów postępowania, a brak prawidłowego wyjaśnienia podstawowych okoliczności sprawy miał istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie. II. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 136 k.p.a. -poprzez nieprzeprowadzenie przez organ odwoławczy dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, w sytuacji gdy w toku postępowania prowadzonego przez Burmistrza materiał i dowody zostały zebrane w sposób pobieżny i niewystarczający. III. Naruszenie wskazanych niżej przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie; 1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. - poprzez naruszenie wskazanych przepisów w toku postępowania przed organami i i II instancji, na skutek: a) braku pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, b) niezebrania i nierozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, a) zaniechania przeprowadzenia niezbędnych dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego, b) uznania okoliczności sprawy za udowodnione, mimo że nie wynikają one z zebranego w sprawie materiału dowodowego, c) wydania decyzji wyłącznie w oparciu o nieprawidłowe i zawierające liczne braki wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i kartę informacyjną; 2. art. 11 k.p.a. wzw. żart. 107 § 3 k.p.a. wzw. żart. 140 k.p.a. - poprzez naruszenie wskazanych przepisów w toku postępowania przed organami I i I! instancji, na skutek niewskazania: a) które fakty zostały uznane za udowodnione, b) na których dowodach oparto się przy wydawaniu decyzji, c) zasadności przesłanek, którymi organy kierowały się przy załatwieniu sprawy; 3. art. 89 § 2 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. - poprzez nieprzeprowadzenie rozprawy i oględzin, mimo że było to konieczne w celu rzetelnego wyjaśnienia okoliczności mających stanowić podstawę wydania decyzji; 4. art. 106 § 1 i 5 k.p.a. w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - poprzez naruszenie wskazanych przepisów w toku postępowania przed organami I i II instancji, na skutek wydania decyzji, mimo braku rozpatrzenia skargi skierowanej do WSA w Warszawie na wydane w toku postępowania postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2011r. (znak: [...]); 5. art. 109 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. -poprzez naruszenie wskazanych przepisów w toku postępowania przed organami l i I! instancji, na skutek niedoręczenia skarżącemu na piśmie postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2011r. oraz postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011r,, co uniemożliwiło wypowiedzenie się skarżącemu w tej kwestii na wcześniejszym etapie postępowania. Skarżący zarzucił ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. wskazanych poniżej przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ("ustawa"), poprzez naruszenie wskazanych przepisów w toku postępowania przed organami I i II instancji: 1. art. 21 ust, 1 i ust. 2 pkt 8 i 9 ustawy - poprzez niezamieszczenie informacji o wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o postanowieniu, o którym mowa w art. 63 ust. 2 ustawy, oraz o decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w publicznie dostępnym wykazie; 2. art. 65 ust. 3 w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy - poprzez wydanie przez Burmistrza w dniu [...] października 2011 r. postanowienia o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i niezawarcie w tym postanowieniu informacji o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, oraz pomimo braku prawidłowej i wyczerpującej analizy rodzaju, charakterystyki i usytuowania planowanego przedsięwzięcia, z uwzględnieniem rodzaju i skali możliwego oddziaływania, na skutek wydania postanowienia w szczególności w oparciu o niepełne i nieprawidłowe opinie wyrażone w postanowieniu Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r.; 3. art. 85 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy - poprzez nieprawidłowe ustalenie treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w tym zwłaszcza niepełne, nieprawidłowe oraz nieprecyzyjne określenia rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, jego usytuowania oraz rodzaju i skali możliwego oddziaływania, 4. art. 85 ust. 2 ustawy w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez nieprawidłowe rozpatrzenie uwag i wniosków złożonych przez skarżącego w toku postępowania skutkujące niewskazaniem w uzasadnieniu decyzji przyczyn nieuwzględnienia uwag, zarzutów i wniosków strony postępowania, oraz niewskazanie w uzasadnieniu przyczyn, dla których organ postępowania w całości oparł decyzję wyłącznie na materiałach wnioskodawcy-inwestora oraz wyjaśnieniach złożonych przez niego, a pominął uzasadnione zarzuty i uwagi skarżącego; 5. art. 96 ustawy - poprzez nieprawidłową i niepełną ocenę sprawy i w konsekwencji uznanie, że planowane przedsięwzięcie nie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000; 6. art. 104 ust, 1 pkt 1 ustawy - poprzez stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, pomimo realizacji inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie granicy z Republiką Federalną Niemiec. Przedmiotowej decyzji strona skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie następujących postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwalonego Uchwałą nr XXIX/152/2005 z dnia [...] lipca 2005r, Rady Miejskiej ("mpzp"), poprzez naruszenie wskazanych przepisów w toku postępowania przed organami i i II instancji: 1. § 44 ust. 3 pkt 2 mpzp - poprzez nieustalenie i niewykazanie, że powierzchnia biologicznie czynna na działce zajmuje nie mniej niż 30 %; 2. § 6 ust, 1 mpzp w zw. z § 44 ust. 1 i 2 mpzp - poprzez nieustalenie i niewykazanie, że zagospodarowanie terenu działki na ceie zgodne z przeznaczeniem dopuszczalnym stanowi mniej niż 40% zagospodarowania; 3. §8 ust, 3 pkt 4 mpzp, w zakresie lokalizacji przedsięwzięcia - poprzez nieustalenie i niewykazanie, że planowana inwestycja nie jest obiektem, którego uciążliwość przekracza granice nieruchomości będącej własnością inwestora tj. działki [...] oraz nie przekracza norm określanych jako znacząco oddziaływujące na zdrowie ludzi i środowisko; 4. § 30 pkt 6 oraz § 31 mpzp - poprzez nieuwzględnienie zagrożenia powodziowego; 5. §8 ust, 3 pkt 2 mpzp i § 8 ust, 7 pkt 1 mpzp - poprzez nieuwzględnienie, że niezbędne jest odpowiednie uszczelnienie nawierzchni terenów komunikacji (dróg, placowi parkingów); 6. §8 ust. 5 mpzp - poprzez niewykazanie, że przedsięwzięcie nie przekracza wymogów w zakresie dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku, w szczególności w stosunku do istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej i usługowej; 7. §8 ust. 3 pkt 1 mpzp - poprzez niewykazanie, iż spełnione będą dopuszczalne normy określające standardy jakości środowiska. Jednocześnie skarżący przedmiotowej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie § 6 ust. 4 Uchwały nr V.32.2011 Rady Miejskiej z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta - poprzez nieuwzględnienie, że zgodnie z prawem miejscowym lokalizacja planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Wobec powyższych zarzutów strona skarżąca wniosła o: 1. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. (znak: [...]) i uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Nr [...] Burmistrza z dnia [...] stycznia 2012r. (znak: [...]), a także o uchylenie w całości wydanych w toku postępowania: postanowienia Burmistrza z dnia [...] października 2011r. stwierdzającego brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (znak: [...]), postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. (znak: [...]) oraz postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. (znak: [...]); 2. orzeczenie, że wskazane wyżej orzeczenia nie mogą być wykonywane w całości; 3. zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję w aspekcie jej zgodności z prawem, nie podlega natomiast kontroli i ocenie tego sądu to, czy także w kryteriach słuszności, celowości bądź sprawiedliwości społecznej rozstrzygnięcie organu administracji jest słuszne. Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U, z 2012r. poz. 270) -"p.p.s.a,", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012r. (znak: [...]) określającą środowiskowe uwarunkowania dia przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych zlokalizowanej na działce nr [...]. Decyzje te zostały wydane w postępowaniu administracyjnym toczącym się na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w i ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199 poz. 1227 z późn.zm,), przywoływana dalej także jako: "ustawa". W postępowaniu tym organy zobowiązane były także do stosowania zasad i reguł określonych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". Podkreślić należy, iż w myśl art. 15 K.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Powyższe rodzi taki skutek, że wydanie decyzji przez każdy z organów administracji publicznej musi być poprzedzone samodzielnym przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego, ustalenia stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa. Sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta przez organ pierwszej instancji podlega, w wyniku wniesienia odwołania przez legitymowany podmiot, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Zasada dwuinstancyjności tworzy obowiązek merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy, który nie może ograniczyć się do kontroli zaskarżonej decyzji. Niezbędnym wymogiem merytorycznego orzekania przez organ drugiej instancji jest dostateczne i wszechstronne rozpatrzenie okoliczności sprawy. Postępowanie odwoławcze nie może polegać tylko na kontroli postępowania organu pierwszej instancji, lecz powinno mieć miejsce ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy niejako "od nowa", bowiem organ odwoławczy nie jest związany poczynionymi przez organ I instancji ustaleniami i dokonaną oceną dowodów (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 2473/05, Lex nr 196286 oraz z dnia 12 kwietnia 2006 r., sygn. akt II! SA/Wa 1954/05, Lex nr 21215). W wyroku z dnia 12 listopada 1992 r. (sygn. akt V SA 721/92, ONSA 1992, Nr 3-4, poz. 95) Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania (art. 15 K.p.a.) została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzję, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy, wbrew nakazowi wypływającemu z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego - art. 15 K.p.a. oraz przepisów art. 7 i art. 8, art. 77 § 1 i art. 138 K.p.a. nie rozpoznał ponownie sprawy merytorycznie co do istoty w jej całokształcie, lecz ograniczył się do lakonicznej oceny zgodności z prawem decyzji organu pierwszej instancji oraz ogólnikowego odniesienia się do zarzutów odwołania. Należy zwrócić uwagę, iż integralnym elementem wydanej przez organ administracji publicznej decyzji jest również jej uzasadnienie, o czym stanowi wprost art. 107 § 1 K.p.a. Kontroli sądu administracyjnego podlega decyzja administracyjna jako całość, a więc łącznie z jej uzasadnieniem. Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji zostały zawarte w art. 107 § 3 K.p.a., który stanowi, iż uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Dopiero przy spełnieniu tych wymogów uzasadnienie w dostatecznym stopniu motywuje rozstrzygnięcie i pozwala na poznanie i ocenę rozumowania organu poprzedzającego konkluzję (stanowisko organu) znajdującą swój wyraz w rozstrzygnięciu. Z kolei art. 77 § 1 K.p.a. nakłada na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie, obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Przepis art. 7 K.p.a. stanowi natomiast, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. We wskazanym artykule przewidziano zasadę praworządności, zasadę prawdy obiektywnej oraz zasadę uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Stwierdzić należy, iż zasady ogólne kodeksu postępowania administracyjnego stanowią integralną część przepisów regulujących procedurę administracyjną i są dla organów wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury, przy czym wymieniony art. 7 K.p.a. jest nie tylko zasadą dotyczącą sposobu prowadzenia postępowania, lecz w równym stopniu wskazówką interpretacyjną prawa materialnego, na co wskazuje zwrot zobowiązujący organy do "załatwienia sprawy" zgodnie z tą zasadą. Zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza w sytuacji, gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwość wydanego postanowienia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 2351/05, Lex nr 196302). Podkreślenia wymaga, iż przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest celem samym w sobie, ale ma umożliwić ustalenie ewentualnych zagrożeń dla środowiska związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, a tym samym ułatwić ocenę, czy zachodzą podstawy do wydania pozytywnych decyzji upoważniających do jego realizacji. Zgodnie z treścią art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów K.p.a., powinno zawierać, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W myśl art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, c) wykorzystywania zasobów naturalnych, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające; a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, a) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, b) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Przenosząc powyższe wymogi określone w Kodeksie postępowania administracyjnego, na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się do kluczowych kwestii stanowiących o istocie rozpoznawanej sprawy administracyjnej a niezbędnych do końcowego załatwienia sprawy. W kontekście ww. zasad procedury administracyjnej organ odwoławczy winien był ponownie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i dokonać oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, bądź ewentualnie uzupełnić, w oparciu o normę art. 136 K.p.a., materiał dowodowy w sprawie. Rolą Samorządowego Kolegium Odwoławczego w tym postępowaniu nie było jedynie przytoczenie treści przepisów prawa i ocena postępowania pierwszoinstancyjnego, ale również prawidłowe ustalenie stanu faktycznego oraz przedstawienie własnej oceny prawnej rozpoznawanej sprawy, a dodatkowo odniesienie się do kwestii określonych w art. 85 ust. 2 ustawy oraz zarzutów odwołania istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia. Ponadto prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma kardynalne znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 K.p.a,, a realizowanej na mocy art. 107 § 3 tego aktu prawnego. Organ administracyjny jest zobowiązany tą zasadą do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze poza wskazaniem przebiegu postępowania przed organem pierwszej instancji oraz przytoczeniem treści przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w i ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko swoje rozstrzygnięcie w sprawie ograniczyło tylko do kilku zdań stwierdzających, iż organ I instancji przedmiotowe postępowanie przeprowadził w sposób prawidłowy. Nadto w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie odniesiono się szczegółowo do zarzutów odwołania. Organ odwoławczy nie dokonał jakiejkolwiek oceny dowodów, ani też w jakimkolwiek zakresie weryfikacji przyjętych przez organ pierwszej instancji ustaleń. Takie działanie organu odwoławczego stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego i skutkować musi uchyleniem zaskarżonej decyzji, celem zapewnienia tej ogólnej zasady postępowania. Podkreślić bowiem przyjdzie, iż treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji uniemożliwia sądowi ocenę kryteriów jakimi kierował się organ drugiej instancji utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Zważyć przyjdzie, iż z uwagi na przedmiot zaskarżonej decyzji administracyjnej i poprzedzającego ją postępowania, także ze względu na konieczność zagwarantowania zasady przezorności w postępowaniach dotyczących ochrony środowiska przed ewentualnymi zagrożeniami, konieczne jest zapewnienie przez obydwa organy administracji publicznej realizacji zasad praworządności i podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu wnioskodawcy. Jednocześnie podkreślić trzeba, że organ odwoławczy słusznie wskazał na treść art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa (...), zgodnie z którym właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących. Teren planowanej inwestycji obejmujący dz. nr [...] objęty jest ustaleniami obowiązującego planu miejscowego uchwalonego uchwałą Nr XXIX/152/2005 Rady Miejskiej z dnia [...] lipca 2005r. (Dz. Urz. Woj. Nr 71 poz. 1281). Wobec tego należało dokonać analizy czy to przedsięwzięcie jest z tym planem zgodne. SKO wskazało natomiast to, ż działka realizacji inwestycji znajduje się w obszarze oznaczonym w planie symbolem "U" i jest położona w strefie ochrony konserwatorskiej "B". Dalej podał, że rozdział II planu zawiera przepisy obowiązujące w całym obszarze planu m. in. dotyczące zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego i kompozycji przestrzennej, natomiast Rozdział IV określa warunki zagospodarowania dla poszczególnych terenów (w tym działki nr [...]). Organ nie ocenił natomiast jaki to ma wpływ na przedmiotową inwestycję. Ponadto wskazał, iż ustalenie dotyczące terenów oznaczonych symbolem "U" przewidują podstawowe przeznaczenia terenu na usługi komercyjne w zakresie którego mieszczą się: 1) usługi handlu detalicznego i gastronomi zakłady rzemieślnicze i wytwórcze w obszarach z wykluczeniem funkcji składowych, uciążliwych dla środowiska. Przeznaczenie dopuszczalne: 1) usługi publiczne, 2) funkcje mieszkaniowe w ramach obsługi działalności związanej z przeznaczeniem podstawowym, 3) tereny zieieni urządzonej 4) urządzenia sportu i rekreacji 5) stacje paliw, stacje autogazu. W tym rozdziale uregulowano również szczegółowo, parametry i wskaźniki zagospodarowania terenu oraz parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy. Kolegium stwierdziło, że przywołane zapisy obowiązującego planu pozwalają stwierdzić, że lokalizacje planowanej inwestycji jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym. Brak jednak potwierdzenia w aktach sprawy, a szczególnie brak odzwierciedlenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że to stwierdzenie było poprzedzone jakąś głębszą analizą. Jest to tym bardziej ważne, że wiele zarzutów zawartych w odwołaniu dotyczy niezgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego na dz. nr [...]. Ponadto z akt sprawy musi wynikać jak działka jest aktualnie zagospodarowana, nie może to być kwestią domysłu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien objąć oceną i rozstrzygnięciem te kwestie, które zostały dotychczas pominięte, co w efekcie sprawiło, że stan faktyczny sprawy nie był należycie ustalony i uniemożliwił dokonanie pełnej sądowej oceny zgodności decyzji z prawem materialnym. Nadto organ winien uzasadnić decyzję administracyjna zgodnie ze wskazanymi przepisami. W związku z powyższymi uchybieniami natury proceduralnej oraz faktem, że sprawa wraca do stadium postępowania przed organem odwoławczym, i podlegać będzie ponownemu merytorycznemu rozpoznaniu, odnoszenie się do podnoszonych przez skarżącego w toku postępowania oraz w odwołaniu zarzutów pozostałych byłoby przedwczesne i nieuprawnione. Sąd administracyjny nie posiada bowiem kompetencji do zastąpienia organu administracji publicznej w załatwieniu indywidualnej sprawy administracyjnej, kontroluje jedynie zgodność z prawem decyzji wydanej w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym. Na marginesie wskazać należy, iż merytoryczne rozpoznanie sprawy oznacza między innymi ponowną ocenę wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, załączników do wniosku oraz materiału dowodowego zebranego do momentu wydania postanowienia Burmistrza z dnia [...] października 2011r. stwierdzającego brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (znak: [...]). Podkreślić trzeba, iż mimo, że ww, postanowienie nie było zaskarżalne, A.B. wniósł na nie zażalenie do Kolegium, które postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011r. umorzyło postępowanie zażaleniowe. A.B. zaskarżył postanowienie SKO do Sądu, który wyrokiem z dnia 15 marca 2012r. (sygn. akt II SA/Go 66/12) skargę oddalił (A.B. złożył również skargę kasacyjną od tego wyroku). Akta administracyjne dołączone do tej sprawy zawierały między innymi ww. wniosek wraz z załącznikami i pozostały materiał dowodowy w sprawie, a Kolegium wydając w dniu [...] grudnia 2011r. postanowienie nie oceniało merytorycznie akt sprawy, bo też i nie było do tego uprawnione. Akta administracyjne ze skargą A.B. na postanowienie SKO z dnia [...] grudnia 2011r. wpłynęła do Sądu w dniu 30 stycznia 2012r., natomiast odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2012r. Burmistrza o środowiskowych uwarunkowaniach, wpłynęło do Kolegium w dniu 13 lutego 2012r. Powyższe wynika z prezentaty na piśmie przewodnim Burmistrza z dnia [...] lutego 2012r. (k. 101 akt adm.), do którego dołączono przedmiotowe odwołanie i stwierdzono, iż część akt administracyjnych została wysłana wcześniej z zażaleniem A.B.. Z akt niniejszej sprawy nie wynika natomiast, aby w dniu otrzymania odwołania i później, Kolegium było w ich posiadaniu. Akta te bowiem zostały one przesłane do Sądu wraz ze skargą na postanowienie z dnia [...] grudnia 2011r. W świetle powyższych okoliczności, Sąd na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r, poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku znajduje natomiast oparcie w art. 152 p.p.s.a, O kosztach orzeczono na podstawie art, 200 cyt. ustawy.