II SA/Go 396/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.B. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] roku nr XXXIII/250/98 w przedmiocie określenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych, użytkowych domów jednorodzinnych na rzecz najemców i dzierżawców, gruntów niezbędnych do racjonalnego korzystania z tych lokali i domów jednorodzinnych oraz wydzierżawiania i najmu nieruchomości stanowiących własność Gminy postanawia odrzucić skargę. F.B. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 1998 roku nr XXXIII/250/98 w przedmiocie określenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych, użytkowych domów jednorodzinnych na rzecz najemców i dzierżawców, gruntów niezbędnych do racjonalnego korzystania z tych lokali i domów jednorodzinnych oraz wydzierżawiania i najmu nieruchomości stanowiących własność Gminy. W uzasadnieniu strona stwierdziła między innymi, że w załączniku do zaskarżonej uchwały nie ma w wykazie jej mieszkania mieszczącego się w budynku gospodarczym pod nr 3A, a skarżący jest "wyszczególniony w lokalu nr 3", gdzie nie mieszka. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż skarżący nie wezwał uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 28 maja 2012r. (k. 28 akt sprawy) Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem przyjęcia, że takie wezwanie nie było wystosowane. W odpowiedzi na powyższe skarżący oświadczył, że nie kierował do organu na piśmie żadnych "skarg", ale sprawę wyeliminowania nieprawidłowości, które wystąpiły przy sprzedaży lokalu załatwiał osobiście w siedzibie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwaną dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. Skarżący nie poprzedził skargi uprzednim wezwaniem Rady Gminy do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia, co wynika wprost z oświadczenia strony. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a należy stwierdzić, że strona skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia czynią ją niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.