II SA/Go 398/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.B. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta postanawia oddala wniosek Rady Miejskiej w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uchwałą z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] podjętą w przedmiocie rozpatrzenia skargi R.B. na działalność Prezydenta Miasta - Rada Miejska uznała tę skargę za bezzasadną. Skargę na powyższą uchwałę, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – R.B.. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę R.B. z uwagi na brak właściwości do jej rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." co do zasady, sąd orzeka w sprawie zwrotu kosztów postępowania na żądanie strony i sąd jest związany zakresem tego żądania. Trzeba jednak mieć na względzie art. 200 p.p.s.a., który wyraźnie określa w jakich przypadkach oraz w jakim zakresie następuje zwrot omawianych kosztów. Zgodnie z tym przepisem następuje to tylko w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji oraz wyłącznie stronie skarżącej od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, a zwrot dotyczy wyłącznie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W postępowaniu sądowoadministracyjnym nie obowiązuje bowiem stosowana w procedurze cywilnej zasada odpowiedzialności za wynik postępowania (por. art. 98 § 1 k.p.c.). Jest więc niemożliwe zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego na rzecz organu, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi od skarżącego, gdy skarga zostanie oddalona, ani też przyznawanie zwrotu kosztów postępowania od którejkolwiek ze stron uczestnikowi postępowania (szerzej: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2006, str. 476). Powyższa zasada została "przejęta" z nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), a przykładem może być wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 1998 r. (sygn. akt SA/Sz 44/98, LexPolonica nr 341946), w którym stwierdzono, że "Jeśli chodzi natomiast o zgłoszony przez pełnomocnika organu odwoławczego wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, to przepis art. 55 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy o NSA jednoznacznie wyraża zasadę orzekania o zwrocie kosztów postępowania tylko na rzecz skarżącego, jeżeli Sąd uwzględnił skargę". Wobec powyższego Sąd, na podstawie przepisu art. 200 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami), postanowił jak w sentencji.