II SA/Go 4/11
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2011-06-03
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków prawnych?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając wniosek za uzasadniony. Stwierdzono, że działania związane z likwidacją punktów gier i późniejszym ich ponownym uruchomieniem, w tym konieczność uzyskania nowych zgód administracyjnych, mogą spowodować trudne do odwrócenia lub nieodwracalne skutki prawne. Dodatkowo, zbliżający się termin wygaśnięcia zezwolenia oraz czas trwania postępowań sądowych i administracyjnych mogą doprowadzić do faktycznej i bezpowrotnej utraty prawa do prowadzenia działalności.Stan faktyczny
Spółka "G" Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej cofającą jej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje stratę finansową, konieczność zbędnych działań logistycznych oraz trudne do odwrócenia skutki prawne, w tym faktyczną utratę prawa do prowadzenia działalności. Sąd wezwał stronę do uprawdopodobnienia tych okoliczności.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "G" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
W dniu 5 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga "G" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] cofającą skarżącej Spółce zezwolenie nr [...] na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier Bar C.W. oraz Stacja N. W niniejszej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, iż skarżąca Spółka nie może prowadzić działalności w punktach gier oznaczonych w decyzji, gdyż zezwolenie w jego zakresie, do czasu wydania orzeczenia sądu, pozostaje formalnie cofnięte. Naraża to Spółkę na oczywistą stratę finansową, a ponadto zmusza stronę do podjęcia wielokierunkowych działań logistycznych związanych z likwidacją punktów gier, które – przy ewentualnym uwzględnieniu przedmiotowej skargi – okażą się działaniami zbędnymi.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2011 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wykazania, w terminie siedmiu dni, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków prawnych, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o okoliczności wynikające z akt sprawy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie wyjaśniono, iż poza względami natury ekonomicznej, to jest brakiem możliwości czerpania dochodu z automatów do gier funkcjonujących w przedmiotowych punktach gier, również okoliczności faktyczne i proceduralne spowodują, iż brak wstrzymania wykonalności decyzji oznaczać będzie faktyczną, bezpowrotną utratę przez skarżącą Spółkę prawa do organizowania gier w przedmiotowych punktach – bez względu na treść wyroku Sądu. Stwierdzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza fizyczną likwidację punktów gier jak również obowiązek podjęcia przez Spółkę szeregu czynności administracyjnych – między innymi zgłoszenia wycofania automatów z przedmiotowego punktów gier. W takim przypadku nawet pozytywne rozpatrzenie skargi nie da skarżącej Spółce możliwości natychmiastowego powrotu do prowadzenia działalności w tych punktach, gdyż ponowne ich uruchomienie wymagać będzie kolejnych działań zarówno logistycznych (np. fizyczne przywiezienie do punktu gier automatów) jak i administracyjnych (przede wszystkim zgłoszenie przemieszczenia automatów do przedmiotowego punktu gier i zgłoszenie zamiaru uruchomienia tam działalności). Ponadto wskazano, iż zgłoszenie właściwemu miejscowo organowi celnemu, wszczyna zaledwie procedurę urzędowego sprawdzenia owego punktu, realizowaną przez władzę celną. Jest to odrębne postępowanie, kończące się stosownym orzeczeniem zatwierdzającym lub odmawiającym zatwierdzenia akt weryfikacyjnych owych punktów gier, a więc wyrażeniem zgody na ich uruchomienie albo odmową takiej zgody. Ewentualne uchylenie, w Sądzie Administracyjnym, zaskarżonej decyzji sprawi zatem, iż sytuacja skarżącej Spółki nie wróci do stanu sprzed wydania orzeczenia w II instancji (przedmiotowe punkty gier były aktywne), a co najwyżej umożliwi Spółce podjęcie starań o ich "reaktywację", przy czym jej wynik nie jest wiadomy. Jednocześnie wskazano, iż z uwagi na precyzyjnie określoną datę wygaśnięcia zezwolenia, które organ celny obecnie częściowo cofnął (to jest dnia [...] kwietnia 2013 r.), uwzględniając czas trwania postępowania sądowego, a dalej również czas niezbędny dla przeprowadzenia wspomnianego postępowania weryfikacyjnego "reaktywowanego" punktów gier, dojść można do przekonania, iż odmowa wstrzymania wykonania decyzji oznacza dla skarżącej Spółki bezpowrotną, faktyczną utratę prawa do organizowania gier w rzeczonych punktach.
Podniesiono również, że nie można wykluczyć ewentualnych roszczeń cywilnych właściciela lokalu związanych z faktycznym niewykonaniem umowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Katalog przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących wstrzymanie wykonania aktu jest zamknięty i zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o
zasadności wniosku. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest środkiem tymczasowym, bowiem zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Z uwagi na fakt, że skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] cofającą stronie zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych we wskazanych punktach gier, przyjąć należało, że w istocie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy także decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. cofającej zezwolenie.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Natomiast wykonaniu mogą podlegać jedynie takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, opubl. LEX nr 220325). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony akt prawny podlega wykonaniu i możliwym jest orzeczenie w stosunku do niego wstrzymania wykonania.
Odnosząc się do stwierdzenia strony skarżącej, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oznacza likwidację punktu gier oraz szereg działań logistycznych z tym związanych stwierdzić należy, iż faktycznie działania które strona skarżąca będzie musiała podjąć są uciążliwe i mogą spowodować trudne do odwrócenia bądź w ogóle nie odwracalne skutki prawne. Wskazana przez skarżącą Spółkę procedura ponownego uruchomienia przedmiotowych automatów wiąże się bowiem z podjęciem szeregu działań logistycznych ale również administracyjnych, takich jak zgłoszenie przemieszczania automatów do przedmiotowych punktów gier czy zgłoszenia zamiaru uruchomienia działalności, z czym wiąże się dalsza procedura sprawdzenia takich punktów gier, którą kończy orzeczenie zatwierdzające lub odmawiające zatwierdzenia akt weryfikacyjnych owych punktów. Tak więc nie ma pewności czy skarżąca Spółka ubiegając się o ponowne uruchomienie wskazanych w zaskarżonej decyzji automatów taką zgodę otrzyma. Na uwagę zasługuje również stwierdzenie strony skarżącej, iż precyzyjnie określona data wygaśnięcia zezwolenia, które organ celny obecnie częściowo cofnął (to jest dnia [...] kwietnia 2013 r.), jak również czas trwania postępowania sądowego i czas niezbędny dla przeprowadzenia wspomnianego postępowania weryfikacyjnego "reaktywowanego" punktu gier, mogą spowodować, iż odmowa wstrzymania wykonania decyzji oznacza dla skarżącej Spółki bezpowrotną, faktyczną utratę prawa do organizowania gier w rzeczonych punktach.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd w wyniku przeprowadzonej analizy treści złożonego przez skarżącą spółkę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznał wniosek za uzasadniony. Wobec czego, w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło