II SA/Go 4/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej – H.S. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, 3. oddalić wniosek strony skarżącej o zasądzenie od organu zwrotu pozostałych kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. H.S., reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] listopada 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] października 2025 r. w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy kategorii B, B+E, T o nr [...] do czasu przedłożenia wymaganych badań psychologicznych. W skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...] stycznia 2026 r. pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na okoliczność wydania przez Starostę w dniu [...] stycznia 2026 r. na podstawie art. 154 § 1-2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1691) decyzji nr [...] uchylającej z urzędu decyzję nr [...] z dnia [...] października 2025 r. Wraz z oświadczeniem o cofnięciu skargi pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Sądu o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd może jednak uznać tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą ww. przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, a zatem wola skarżącego – H.S. jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Uwzględniając, że skuteczne cofnięcie skargi stanowi - stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, w oparciu o przywołany przepis postanowiono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Kierując się nadto dyspozycją art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na mocy którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, Sąd w pkt 2 sentencji postanowił zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł. Odnosząc się natomiast do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wyjaśnić należy, że wobec umorzenia postępowania sądowego na skutek cofnięcia skargi, wniosek o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Podkreślenia wymaga, iż skarga nie została uwzględniona przez Kolegium, o czym świadczy brak podjęcia przez tenże organ działań w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Tym samym brak jest podstaw do zastosowania przez Sąd art. 201 § 1 p.p.s.a., na mocy którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Przy umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi, niezależnie do przyczyny, która legła u podstaw takiej decyzji strony skarżącej, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zasądzenia poniesionych przez stronę kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie a contrario art. 201 § 1 p.p.s.a., postanowił w pkt 3 sentencji o oddaleniu ww. wniosku.