II SA/Go 40/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności p o s t a n a w i a odrzucić skargę. II SA/Go 40/06 Uzasadnienie W dniu [...] stycznia 2005r. do Izby Celnej wpłynął wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. wydanej przez Naczelnika Urzędu Celnego dla A sp. z o.o. w przedmiocie obciążenia karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym. Wniosek został złożony przez B.Z. Korporację [...] Sp. z o.o. - pełnomocnika spółki A sp. z o.o.. Na wezwanie organu- Dyrektora Izby Celnej- przesłano pełnomocnictwo dla B.Z.. Na wezwanie organu przesłano postanowienie Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego sygn. akt [...] z dnia [...].05.2003r. dotyczące zmiany siedziby spółki A. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zgodnie z obowiązującym stanem prawnym na dzień 15 lipca 2002r. ważenie winno odbywać się z zachowaniem odpowiednich procedur co wynika m.in. wprost z art. 9 ustawy - Prawo o miarach z dnia 11 maja 2001r. W analizowanym okresie nie istniały skonkretyzowane procedury, które pojawiały się w stanie prawnym dopiero w rozporządzeniu ministra gospodarki , pracy i polityki społecznej z 10 lutego 2004r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wagi samochodowe do ważenia pojazdów w ruchu. Z tego też względu nie istniały w trakcie ważenia przedmiotowego samochodu prawnie wiążące procedury pomiaru. Powyższe więc spełnia przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 ust. 1 kodeksu postępowania administracyjnego, która została wydana bez podstawy prawnej. W dniu [...] czerwca 2005r. Dyrektor Izby Celnej decyzją [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi 21.06.2005r. W dniu 02.07.2005r. (data nadania) złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] października 2005r. Dyrektor Izby Celnej decyzją [...] ponownie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2002r. Decyzja została wysłana pełnomocnikowi skarżącego w dniu 07.10.2005r. Przesyłka została awizowana w dniu 12.10.2005r. Z dokonanej przez Pocztę adnotacji na kopercie wynika, że mieszkanie jest zamknięte. Zawiadomienie włożono do skrzynki. Przesyłkę ponownie awizowano 19.10.2005r., a następnie w dniu 27.10.2005r. nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy z uwagi na nie podjęcie jej w terminie. Decyzja została przesłana ponownie w dniu 07.11.2005r. i 10.11.2005r. została odebrana. W dniu 19.12.2005r. na przedmiotową decyzję została nadana skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje: Skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że doręczenie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].10.2005r. zostało dokonane z upływem 26.10.2005r. Z tego też względu trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na decyzję upłynął z dniem 25.11.2005r. Zgodnie z treścią art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w art. 42 i w art. 43 kodeksu postępowania administracyjnego - doręczenie właściwe- poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w skrzynce pocztowej (...). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie , pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu. Z tego też względu procesowy skutek prawny doręczenia powstaje po zwrocie niedoręczonego pisma do organu administracyjnego. Unormowanie zawarte w art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego zapobiega tamowaniu biegu postępowania. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż tryb doręczenia określony w art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego został zachowany przy pierwszym doręczeniu decyzji. Zachowanie tego trybu spowodowało fikcję prawną dotyczącą uznania za skuteczne doręczenie decyzji z dniem 26.10.2006r. Późniejsze doręczenie odpisu decyzji jest jedynie faktem, który nie czyni nieskutecznym doręczenie decyzji w myśl wyżej cytowanego przepisu kodeksu postępowania administracyjnego (podobne stanowisko wyrażono m.in. w wyroku naczelnego Sądu Administracyjnego z 12.10.1999r. V SA 1880/98 lex nr 49422). Z tego też względu na podstawie art. 16 §2, art. 58§1 pkt.2, art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.