II SA/Go 40/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...] listopada 2013r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania S.S. składki na ubezpieczenie społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, opłacane za osoby pobierające specjalny zasiłek opiekuńczy i w tej części umorzył postępowanie przed organem I instancji, zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy ww. decyzję, tj. o odmowie ustalenia S.S. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką Z.S.. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego S.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację prawną zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd po zapoznaniu się z okolicznościami prawnymi i faktycznymi niniejszej sprawy doszedł do przekonania, że istnieją obiektywne przyczyny uniemożliwiające rozpoznanie skargi, a uzasadniające zawieszenie postępowania. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że jedną z negatywnych przesłanek przyznania specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego było przekroczenie kryterium dochodowego. Z ustaleń Sądu wynika ponadto, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, zainicjowane wnioskiem z dnia 26 lipca 2013 r., złożonym przez grupę posłów na Sejm RP, o zbadanie zgodności przepisów art. 16 a ust. 2 – ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. Z uwagi na fakt, że regulacje dotyczące ustalania dochodu uprawniającego do specjalnego zasiłku opiekuńczego zawarte w art. 16 ust. 2 – ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych zostały zakwestionowane do Trybunału Konstytucyjnego, w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania, o jakiej mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Definitywne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania mającego na celu zbadanie zgodności z normami wyższego rzędu wskazanych powyżej regulacji zawartych w ustawie o świadczeniach rodzinnych. W konsekwencji, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.