II SA/Go 401/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 października 2025 r., sygn. akt II SA/Go 401/25 w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., znak sprawy: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 16 października 2025 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę J.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2025 r., znak sprawy: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Odpis sentencji tego wyroku został doręczony skarżącemu w dniu 5 listopada 2025 r. Pismem z dnia [...] listopada 2025 r., nadanym na poczcie 7 listopada 2025 r., skarżący wniósł o sporządzenie oraz doręczenie mu w formie papierowej uzasadnienia powyższego wyroku. W odrębnych pismach z tej samej daty skarżący zaskarżył wskazany wyżej wyrok Sądu, zarzucając mu naruszenie art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej oraz przepisy postępowania administracyjnego poprzez wydanie wyroku przez Sąd, który ze względu na sposób wyłonienia nie spełniał warunku niezależności i bezstronności. Z uwagi na treść powyższych pism, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 14 listopada 2025 r. zostały one uznane za jedną skargę kasacyjną od wyroku Sądu z 16 października 2025 r. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek skarżącego, został doręczony skutecznie skarżącemu w dniu 29 grudnia 2025 r. (k. 129 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Ponadto w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a.). Powyższego przepisu nie stosuje się tylko wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2). Wskazane wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że sporządzenie skargi kasacyjnej z zachowaniem wymogów określonych w tych przepisach jest warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia, a Sąd z urzędu zobowiązany jest do badania, czy takie wymogi zostały zachowane. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Owe inne przyczyny z powodu których skarga kasacyjna jest niedopuszczalna obejmują m.in. sytuację, gdy wniesiona ona została przed otwarciem terminu do dokonania tej czynności procesowej, czyli przed doręczeniem stronie odpisu wyroku wraz z jego uzasadnieniem (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 1708/24; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 29 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 133/25). Analiza akt sprawy wykazała, że J.S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 16 października 2025 r. w dniu 7 listopada 2025 r. (data nadania na poczcie) wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Należało zatem uznać, że skarga kasacyjna została złożona przedwcześnie, tj. przed doręczeniem skarżącemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co miało miejsce dopiero w dniu 29 grudnia 2025 r. Ponadto, przedmiotowa skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona przez skarżącego osobiście, bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, co również w świetle przywołanych wyżej przepisów czyni ją niedopuszczalną. W orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie, tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 13 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 699/19; postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt I OZ 5/23). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 i art. 177 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.