II SA/Go 402/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych odpisów akt sprawy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2024 r. A. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania stronie uwierzytelnionych odpisów dokumentów. W uzasadnieniu skargi Spółka obszernie odniosła się do kwestii wystosowanego przez stronę do Prezydenta Miasta [...] wniosku z dnia [...] lutego 2024 r. o przesłanie uwierzytelnionych "odpisów kopii akt spraw wymienionych w pismach: [...]" oraz braku możliwości realizacji przez Spółkę uprawnienia, o którym mowa w art. 73 Kodeksu postępowania administracyjnego, skutkującym naruszeniem przez organy obu instancji dyspozycji art. 10 k.p.a. Ponieważ z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy wynikało, iż w dniu [...] maja 2024 r. organ ten wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] udzielającą skarżącej Spółce zezwolenia na umieszczenie tablicy reklamowej w pasie drogowym ul. [...] (dz. nr [...]) w [...], z uwagi na wątpliwości wynikające z nieprawidłowego określenia w skardze przedmiotu zaskarżenia, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2024 r. wezwano A. Sp. z o.o. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez dokładne oznaczenie aktu prawnego, którego skarga z dnia [...] lipca 2024 r. dotyczy. Stronie skarżącej wyjaśniono jednocześnie, iż w skardze podano datę i numer decyzji Kolegium dotyczącej zezwolenia na umieszczenie tablicy reklamowej w pasie drogowym, natomiast zarzuty skargi dotyczą postanowienia w przedmiocie odmowy wydania stronie uwierzytelnionych odpisów dokumentów. Spółkę wezwano również do podania numeru strony w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz do złożenia dokumentu (np. odpisu pełnego z KRS strony skarżącej) wykazującego, że osoba podpisująca skargę była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności. Ustosunkowując się do ww. wezwania Spółka w niepodpisanym piśmie z dnia [...] września 2024 r. wskazała, iż "dokładne oznaczenie aktu, którego dotyczy skarga (...) to: [...]". Do pisma dołączona została kserokopia postanowienia Kolegium nr [...] z dnia [...] maja 2023 r. oraz datowany na dzień [...] lutego 2024 r. wydruk komputerowy odpisu z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej. Z uwagi na brak podpisu wnoszącego ww. pismo, zarządzeniem z dnia [...] września 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego pisma procesowego z dnia [...] września 2024 r. przez podpisanie pisma, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wskutek jego nieusunięcia, zarządzeniem z dnia [...] października 2024 r. Sąd pozostawił pismo z dnia [...] września 2024 r. bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Na wstępie podkreślić należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie jej wymagań formalnych, których spełnienie jest nieodzowne dla nadania skardze dalszego biegu. Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), skarga musi odpowiadać wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu. Oczywistym jest, że dla prawidłowego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego, strona musi każdorazowo w sposób prawidłowy określić akt administracyjny, którego skarga dotyczy. W razie wątpliwości co do przedmiotu skargi, Sąd nie może samodzielnie dokonywać wyboru w tej kwestii, domyślać się intencji jej autora, bowiem jasne i precyzyjne określenie przedmiotu skargi należy wyłącznie do strony, która skargę tę wniosła. Dopiero po dopełnieniu tego obowiązku sąd może nadać skardze bieg i w konsekwencji dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. A contrario, nieokreślenie, tudzież niejednoznaczne wskazanie przedmiotu skargi jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie, obligującym sąd do wezwania skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi. Wobec stwierdzonej w toku czynności wstępnych niejednoznaczności przedmiotu skargi A. Sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2024 r., wynikającej ze wskazania w jej treści postanowienia nieistniejącego w obrocie prawnym, pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w sposób wyżej opisany. Ponieważ pismo strony skarżącej z dnia [...] września 2024 r. mające stanowić uzupełnienie omawianego braku formalnego skargi zostało, zgodnie z zarządzeniem z dnia [...] września 2024 r., pozostawione bez rozpoznania, oznacza to, że brak ten nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, postanowiono jak w sentencji.