II SA/Go 409/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2011 r. sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia uchyla zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym przez D.B. skargą, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu pisma -"zażalenia" D.B. z dnia [...] marca 2011 r. "dotyczącego nieadekwatności działań i braku pomocy od pracowników Urzędu Miejskiego", powołując się na przepisy art. 144 w zw. z art. 134 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2000 r. , Nr 98 , poz. 1071 ze zm. ) oraz art. 1 i 2 ustawy z ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( j.t : Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z poźn. zm. ), stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Stan faktyczny w sprawie przedstawiał się następująco: W dniu 16 marca 2011 r. skarżąca D.B. złożyła osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym pismo zatytułowane "Zażalenie. MOPS Prezydent Miasta" domagając się od niego jako "organu nadzoru i kontroli" użycia posiadanych kompetencji do wyegzekwowania od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i Prezydenta Miasta zaspokojenia je potrzeb socjalno-bytowych, wyjaśnienia jakie są losy jej wniosków z [...] stycznia 2011 r., [...] lutego 2011 r., z oraz z [...] marca 2011 r. i innych w których wnosiła o przyznanie jej różnych form pomocy. Wskazywała, iż nie jest usatysfakcjonowana decyzjami Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz działaniami Prezydenta Miasta, niespełniającymi jej oczekiwań co do wielkości i form udzielanej pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., działając na podstawie art. 19 ust. 2 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( j.t : Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z poźn. zm. ) wystąpiło do Prezydenta Miasta o pisemne ustosunkowanie się do pisma skarżącej. W udzielonej pismem z dnia [...] kwietnia 2011r. odpowiedzi, Prezydent Miasta wyjaśnił, iż zainteresowana jest systematycznie informowana o konieczności składania wniosków o przyznanie pomocy społecznej bezpośrednio w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej oraz, że nie podejmuje on indywidualnych interwencji w sprawach poszczególnych podopiecznych Ośrodka z uwagi na rozstrzyganie wniosków w formie decyzji administracyjnych, od których przysługuje prawo do złożenia odwołania. Wyjaśnił ponadto, że spełnienie wszystkich oczekiwań D.B. jako podopiecznej Ośrodka jest niemożliwe. Poinformował też, że na wszystkie pisma wnioskodawczyni udzielana jest odpowiedź w terminach ustawowych. Do pisma dołączył udzielone skarżącej odpowiedzi pismami Nr [...]. Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...], Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu przytoczyło przebieg postępowania. Wskazało na nadesłane przez Prezydenta Miasta dwa pisma z dnia [...] marca skierowane przez niego do skarżącej Nr [...], dotyczące udzielenia odpowiedzi na jej żądania wydania skierowania na odbiór żywności, przyznania paczki, talonu na żywność, przyznania zasiłku na pokrycie opłat czynszowych i Nr [...], będącego odpowiedzią na jej dwa pisma z dnia [...] marca 2011r., a dotyczące dofinansowania ze środków PFRON-u uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym oraz pokrycia wydatków związanych ze zużyciem gazu oraz na pismo z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...], będące odpowiedzią na dwa pisma skarżącej z dnia [...] marca 2011 r., zarzucające, że pisma Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej są nieczytelne i niejasne. Wskazując na przytoczony stan faktyczny sprawy, SKO stwierdziło, że złożone przez D.B. zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi. Przedmiotowe pisma zaś nie są postanowieniami dlatego nie przysługuje od nich prawo wniesienia zażalenia. W skardze złożonej łącznie na kilka pism i postanowień, w tym na powołane na wstępie postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...], skarżąca zarzuciła, iż łamią one prawo, są bezpodstawne i niekorzystne dla niej, wskazują na brak kompetencji organów je wydających. Dała w niej również wyraz niezadowoleniu ze sposobu działania organów pomocy społecznej nie udzielających jej oczekiwanej pomocy, a mnożących jedynie trudności i wymogi biurokratyczne, co powinno skutkować pociągnięciem ich pracowników do odpowiedzialności dyscyplinarnej. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, wywodząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Skarga podlegała uwzględnieniu jednakże z przyczyn całkowicie odmiennych niż w niej podniesione. Merytoryczne stanowisko organu zawarte w wywodach zaskarżonego postanowienia sprowadza się w istocie do streszczenia treści trzech pism ( dwóch z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] oraz z dnia [...] marca 2011 r. [...]) nadesłanych przez Prezydenta Miasta przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r., a stanowiących odpowiedzi tego organu na wcześniejsze pisma i wnioski skarżącej. Stwierdzając, iż pisma te nie są postanowieniami SKO stwierdziło niejako równocześnie , że "zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie" jak też, że stronie zażalenie nie przysługuje. Podstawą tego stanowiska czy nawet stanowisk wyrażonych przez SKO pozostawało stwierdzenie, że "przedmiotowe pisma", to jest powołane trzy pisma Prezydenta Miasta nie są postanowieniami. W toku czynionych wywodów umknęła jednakże Kolegium okoliczność, iż rozważało ono jako zażalenie i w konsekwencji uznało – zaskarżonym postanowieniem - za niedopuszczalne, pismo strony z dnia [...] marca 2011 r. ( złożone w organie w tym samym dniu ). Uznanie takie nastąpiło w sytuacji gdy powołane pisma Prezydenta, na które to "zażalenie" miało być złożone pochodzą z dnia [...] marca (2011r. Nr [...]) oraz z dnia [...] marca ( 2011r. [...]). Są one zatem pismami późniejszymi, niż poddane ocenie SKO pismo strony z dnia [...] marca 2011 r. nazwane przez nią zażaleniem. Okoliczność ta sprawia, że Sąd zwolniony jest od dalszych rozważań dotyczących oceny zasadności zastosowania przez organ instytucji "niedopuszczalności zażalenia" w stosunku do pisma strony z dnia [...] marca 2011 r. W tym stanie rzeczy, zważywszy na niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i naruszenie w związku z tym przepisów art. 7 , 77 § 1 oraz 107 § 3 w zw. z art. 126 Kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy administracyjnej , na podstawie przepisu art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa orzeczono jak w sentencji. Ponownie rozpoznając sprawę organ obligowany będzie do wnikliwszej analizy pisma skarżącej z dnia [...] marca 2011 r., mając na uwadze, iż o rzeczywistym jego charakterze decydować powinna nie nazwa czy nadany mu tytuł ale jego treść, ustalona - w razie wątpliwości - z udziałem strony po wezwaniu jej do sprecyzowania zawartego w nim żądania.