II SA/Go 41/11

Dnia 31 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji o przydziale lokalu socjalnego p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę, 2. przyznać ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi E.G.-Ł. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2010 r. W.W. zwrócił się do Wydziału Spraw Społecznych Urzędu Miasta o zaświadczenie, od kiedy ubiega się o zawarcie z Miastem umowy najmu lokalu komunalnego, o wydanie odpisów decyzji wydanych w tym przedmiocie w ciągu ostatnich 5 lat, o podanie numeru, pod jakim wnioskodawca widnieje w kolejce oczekujących na przydział lokalu komunalnego, a także o zmianę statusu wnioskodawcy z oczekującego na lokal komunalny na oczekującego na lokal socjalny. Wnioskodawca podał, że dokumenty te są mu niezbędne do przedłożenia w toczących się postępowaniach sądowych. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] Kierownik Oddziału Spraw Mieszkaniowych, działając w imieniu Prezydenta Miasta, poinformował wnioskodawcę o składanych przez niego wnioskach o zawarcie umowy najmu lokalu komunalnego w latach ubiegłych, o pozycjach, na których wniosek W.W. został umieszczony na liście oczekujących na lokal w roku 2009 oraz w roku 2010, a także o wziętych pod uwagę kryteriach, które o tym zadecydowały. Kwestie te zostały uregulowane w uchwale Rady Miasta Nr LXIV/1017/2009 z dnia [...] października 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy i w oparciu o ten właśnie akt prawa miejscowego została rozstrzygnięta kwestia kolejności wnioskodawcy na liście oczekujących na przydział lokalu. Dodatkowo W.W. został poinformowany, że z uwagi na zmianę jego sytuacji finansowej w roku 2009 przekwalifikowano jego wniosek w 2009 r. z listy przydziału lokali mieszkalnych na czas nieoznaczony na listę przydziału lokali socjalnych. Po przekwalifikowaniu wniosku uzyskał on łącznie minus 4 pkt. Uzyskana punktacja kwalifikowała wniosek W.W. do umieszczenia na 203 pozycji listy przydziału lokali socjalnych na rok 2009. W dniu [...] października 2009 r. Społeczna Komisja Mieszkaniowa pozytywnie zaopiniowała przekwalifikowanie wniosku. Nadto w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo skierowane do W.W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] (k. 74 akt administracyjnych), z którego wynika, że decyzją z dnia [...] października 2010 r., po zapoznaniu się z opinią Społecznej Komisji Mieszkaniowej z dnia [...] października 2009 r., Prezydent Miasta zakwalifikował umieszczenie wniosku W.W. na pozycji 203 na liście lokali socjalnych na rok 2009. Na czynności polegające na przesunięciu na dalsze miejsce na liście oczekujących na przydział mieszkania oraz skreśleniu z listy oczekujących na przydział mieszkania skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Po przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, na wezwanie Sądu, pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę podając, iż została ona wniesiona na pisma z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] oraz [...] stycznia 2010 r. znak [...] odm. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie skarżącemu terminu do wniesienia skargi na działalność organu administracji publicznej, wskazanej w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2011 r. skargi W.W. zostały rozdzielone na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie rozpoznaniu podlega skarga na pismo z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o uznanie jej za bezzasadną nie dopatrując się w podejmowanych przez siebie czynnościach naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone w niniejszej sprawie pismo z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych wart. 3 p.p.s.a. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) mają charakter zewnętrzny, co oznacza, że są skierowane do podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 4) mają charakter publicznoprawny oraz 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006, str. 29-30; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, str. 59-60). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.29-30). Skierowane do skarżącego pismo z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącego. Zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, konkretyzacja sytuacji prawnej skarżącego w zakresie ustalenia kolejności na liście oczekujących na przydział z mieszkaniowego zasobu gminy nastąpiła w drodze decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2009 r. i to w odniesieniu do tego aktu powinna być skierowana skarga w celu ewentualnego zakwestionowania ustalonej kolejności na liście oczekujących na przydział lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. W świetle powyższych okoliczności, z uwagi na objęcie skargą pisma które nie miało wpływu na sferę praw i obowiązków skarżącego, a miało charakter jedynie stricte informacyjny, skargę tę należało uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a wobec czego podlegała ona odrzuceniu. Z tego też względu bezprzedmiotowym okazał się wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi, bowiem nawet jego ewentualne uwzględnienie nie usunęłoby skutku niedopuszczalności skargi polegającego na wniesieniu jej na pismo nie rozstrzygające o sytuacji prawnej skarżącego. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika skarżącego znajduje oparcie w art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1c) w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).