II SA/Go 413/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] wydaną z upoważnienia Starosty przez Głównego specjalistę ds. komunikacji w Wydziale Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego orzeczono o zatrzymaniu A.T. prawa jazdy kategorii B, nr [...] wydanego w dniu [...] lipca 2006 r. przez Starostę. Pismem z dnia [...] września 2015 r. A.T. złożył odwołanie od powyższej decyzji. W dniu 14 września 2015 r. A.T. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności wskazanej wyżej decyzji z dnia [...] sierpnia 2015r. o zatrzymaniu prawa jazdy. W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej jako k.p.a. zawiesiło postępowanie w sprawie do czasu rozpoznania odwołania A.T. od decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 20156 r., nr [...]. W postanowieniu zawarto pouczenie o prawie złożenia skargi do Sądu w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem Kolegium. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. A.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na ww. postanowienie Kolegium. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie zaś z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub rzecznik Praw Dziecka, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z art. 101 § 3 k.p.a. wynika zaś, że zażalenie służy na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Brzmienie ostatnio powołanego przepisu zostało nadane ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. i ma zastosowanie w niniejszej sprawie. W przedmiotowej sprawie zaskarżone przez A.T. postanowienie zostało wydane przez organ wyższego stopnia, jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które orzeka w tego typu sprawie jako organ I instancji. Oznacza to, że na wydany przez niego akt w formie postanowienia o zawieszeniu postępowania przysługuje przewidziany w art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponieważ w przedmiotowej sprawie istniała możliwość skorzystania przez skarżącego ze środka zaskarżenia przysługującego w toku postępowania administracyjnego w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a skarżący wniósł skargę nie wyczerpując wcześniej przysługujących mu środków zaskarżenia, to w sytuacji, gdy skarga dotyczy orzeczenia, co do którego nie wyczerpano przysługujących środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Tytułem uzupełniającego wyjaśnienia i niejako ubocznie należy podkreślić, iż oceny sytuacji nie zmienia błędne pouczenie skarżącego przez organ o sposobie i terminie zaskarżenia zakwestionowanego postanowienia. SKO pouczyło stronę o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Okoliczność ta może co najwyżej stanowić podstawę do ubiegania się przez skarżącego o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z tym wnioskiem, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. w ciągu siedmiu dniu od dnia otrzymania niniejszego postanowienia (art. 58 § 2 k.p.a.). Zgodnie bowiem z treścią art. 112 k.p.a. błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.