II SA/Go 415/11

Dnia 21 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I M.J. Spółki Jawnej na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I M.J. Spółka Jawna wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2011 roku w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] o nałożeniu na Spółkę kary pieniężnej w wysokości 30.000 zł w związku ze stwierdzonymi przez organ nieprawidłowościami w toku wykonywania przez stronę transportu drogowego Strona skarżąca wniosła w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż wcześniejsze wykonanie tego aktu wywoła dla niej negatywne skutki. Jak wynika z treści skargi, skarżąca Spółka za trzeci kwartał 2008 r. zanotowała stratę z działalności w wysokości 11.747,23 zł. Rok 2009 przyniósł dodatkowe pogłębienie niekorzystnej sytuacji na rynku przewozowym. Strona skarżąca opisała również trudności na tym rynku, związane ze spadkiem stawek za fracht, wahaniami kursów walutowych, wzrostem cen paliwa i kosztów pracy oraz spadkiem ilości zleceń transportowych związanym z kryzysem i pogarszającą się sytuacją gospodarczą. Postępujący spadek dochodów i rosnące koszty stałe prowadzonej działalności nie pozwoliły odrobić powstałych strat. Konieczność zapłaty kary pieniężnej wymierzonej zaskarżoną decyzją może spowodować poważne zachwianie płynności finansowej skarżącej Spółki, a tym samym konieczność poważnego ograniczenia zakresu działalności i towarzyszącym temu zwolnieniom pracowników. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego podniósł, iż brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. Spółka ponowiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż dzień wcześniej otrzymała upomnienie dotyczące uregulowania kwoty wynikającej ze spornej decyzji, co wskazuje na możliwe ryzyko wcześniejszego jej wykonania, pomimo podniesionych w skardze argumentów przemawiających za jej uchyleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Po jej przekazaniu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu może on – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani tez nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności chodzi tu o sytuacje grożące utratą przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniawszy, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.220; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, s. 167). W doktrynie zwraca się uwagę, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna zapobiegać sytuacjom, kiedy ze względu na wykonanie aktu lub czynności ewentualne ustalenie przez sąd ich niezgodności z prawem i pozbawienie bytu prawnego byłoby "pyrrusowym zwycięstwem" dla skarżącego (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Komentarz, wyd. Lexis Nexis, Wydanie 3, str.183). Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy rachunku zysków i strat skarżącej Spółki za okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] maja 2010 r. wynika, że w okresie tym Spółka zanotowała stratę w wysokości 86.745,33 zł. Biorąc pod uwagę kwotę nałożonej na skarżącą Spółkę kary pieniężnej oraz okoliczności podniesione w uzasadnieniu wniosku, należy uznać za zasadne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania przez Sąd zarzutów podniesionych w skardze. Nie przesądzając na obecnym etapie postępowania o kierunku merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może zapobiec ewentualnemu wystąpieniu trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., w postaci pogorszenia sytuacji finansowej Spółki. Należało uwzględnić okoliczność, iż skarżąca Spółka posiada zobowiązania bieżące wobec innych podmiotów (zobowiązania wobec własnych pracowników z tytułu stosunku pracy, zobowiązania publicznoprawne z tytułu podatków i składek na ubezpieczenia społeczne) oraz ponosi koszty działalności gospodarczej związane z zakupem paliwa, opłatami drogowymi i autostradowymi czy utrzymaniem taboru transportowego. Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie Sądu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu ma charakter tymczasowy, upadnie ono bowiem z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, co wynika z treści art. 61 § 6 p.p.s.a. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.