II SA/Go 416/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.G.-W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 września 2015r. w sprawie ze skargi L.G.-W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej na rok 2010 postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt II SA/Go 416/15 w ten sposób, że rozstrzygnięcie: "stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji" oznacza jako pkt 1, dodaje pkt 2 o treści: " zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej L.G.-W. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. L.G.-W., zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję wskazaną w rubrum. Wyrokiem z dnia 24 września 2015 r., II SA/Go 416/15 sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. W dniu 1 października 2015r. pełnomocnik skarżącej wystąpił w wnioskiem o uzupełnienie ww. wyroku poprzez rozstrzygnięcie o kosztach postępowania i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kwoty 440 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.)- zwanej dalej "p.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania w sytuacji, gdy strona była reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego (doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego) zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego pełnomocnika, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z art. 210 § 1 powołanej ustawy wniosek o zasądzenie kosztów postępowania należy złożyć najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie oczywiste jest, że wniosek o zasądzenie kosztów złożony został przed dniem orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., Sąd uwzględniając zaś złożoną skargę nie zasądził w wyroku z dnia 24 września 2015 r. zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania sądowego jest więc uzasadniony. W świetle powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało zatem zasądzić od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżących solidarnie zwrot kosztów postępowania sądowego. Przy czym na koszty te składa się wpis sądowy w kwocie 200 zł, wynagrodzenie adwokata w wysokości 240 zł (zgodnie z § 18 ust.1 pkt 1c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Na podstawie art. 157 § 2 p.p.s.a. sąd rozpoznał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.