II SA/Go 417/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. L.H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2019 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wszczęcia postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia skargi. Uzasadniając wniosek wskazał, że możliwość korzystania z samochodu ma dla niego ogromne znaczenie z uwagi na chorobę jego żony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Tymczasem skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Strona ograniczyła się jedynie do ogólnikowych stwierdzeń przeciwko wykonaniu zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, iż wniosek ten dotyczy decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami. Samo wykonanie badania, do którego skarżący został zobowiązany, nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ chodzi tu o sam fakt poddania się badaniom. Ponadto poddanie się badaniom nie jest jednak przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie poddać się badaniom lekarskim. Dopiero ewentualne niepoddanie się badaniom lekarskim przez skarżącego, bądź stwierdzenie w wyniku badań istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdami, skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami. Sprawa dotycząca cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi podlega załatwieniu w odrębnym trybie, odrębnym rozstrzygnięciem, wykonanie decyzji o skierowaniu skarżącego na badania nie jest zatem równoznaczne z cofnięciem skarżącemu prawa jazdy. Ponadto ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić będzie odrębny akt administracyjny, od którego będą przysługiwać skarżącemu środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. Jako odrębny akt administracyjny nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.