II SA/Go 417/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2025 r. sprawy ze skargi D. J. i W. J. na akt Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu stałej organizacji ruchu oddala skargę. Aktem z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] Marszałek Województwa [...], na wniosek Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], zatwierdził projekt stałej organizacji ruchu w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] w miejscowościach [...] i [...], na odcinku od km 35+870 do km 35+920 polegający na zmianie oznakowania poziomego z uwagą: w projekcie uwzględnić zmiany naniesione kolorem zielonym. Podstawę prawną powyższego aktu stanowił art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. 2024 poz. 1251, dalej p.r.d.), w związku z § 8 ust. 2, pkt.1, lit. b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. 2017 r. poz. 784). Na powyższy akt Marszałka Województwa [...] D. J., J. J. oraz W. J., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając naruszenie: 1) prawa materialnego: a) art. 10 ust. 12 p.r.d. poprzez zatwierdzenie zmiany organizacji ruchu drogowego bez uwzględnienia konieczności zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim uczestnikom ruchu drogowego, potrzeby efektywnego wykorzystania dróg publicznych oraz potrzeb społeczności lokalnej, b) § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem poprzez niedokonanie oceny projektowanej organizacji ruchu w zakresie zgodności z obowiązującymi przepisami oraz bezpieczeństwem ruchu drogowego, a także bez uwzględnienia interesu ogólnospołecznego, c) § 5 ust. 1 pkt 5 w/w rozporządzenia poprzez zatwierdzenie projektu, który nie spełnia wymogów określonych w tym przepisie w zakresie opisu technicznego zawierającego charakterystykę drogi i ruchu na drodze, d) pkt 1.2 załącznika nr 2 "szczegółowe warunki techniczne dla znaków drogowych poziomych i warunki ich umieszczania na drogach" do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach poprzez usunięcie linii P-1e i zastąpienie jej linią przedłużoną linią P-4 podczas gdy zmiana ta nie ma uzasadnienia w zwiększeniu bezpieczeństwa użytkowników ruchu drogowego ani ułatwieniu korzystania z drogi, 2) przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności: a) art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2016 r. poz. 23 dalej k.p.a.) poprzez załatwienie sprawy z pominięciem interesu społeczności lokalnej i słusznego interesu właścicieli nieruchomości przyległych do drogi wojewódzkiej nr [...], b) art. 77 k.p.a. poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i jego nierozpatrzenie, w szczególności nieuwzględnienie interesów właścicieli nieruchomości jakich dotyczy zmiana organizacji ruchu i potrzeb społeczności lokalnej, c) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wydanie aktu, który nie zawiera uzasadnienia wskazującego dlaczego organ zdecydował się na zatwierdzenie zmiany istniejącej organizacji ruchu drogowego i jakie powody legły u podstaw tego zatwierdzenia. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu, ewentualnie o stwierdzenie, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Nadto skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodu z: a) wydruku treści księgi wieczystej o nr [...] na okoliczność ustalenia: treści księgi wieczystej, przysługiwania prawa własności działek o nr [...] J.i D. J., miejsca położenia tych działek, przeznaczeniu tych działek, zabudowie tych działek, interesu skarżących w zaskarżeniu aktu organu administracji, b) wydruku treści księgi wieczystej o nr [...] na okoliczność ustalenia: treści księgi wieczystej, przysługiwania prawa własności działki o nr [...] J.i D. J., miejsca położenia tych działek, przeznaczeniu tych działek, zabudowie tych działek, interesu skarżących w zaskarżeniu aktu organu administracji, c) wydruku treści księgi wieczystej o nr [...] na okoliczność ustalenia: treści księgi wieczystej, przysługiwania prawa własności działki o nr [...] W. J., miejsca położenia tej działki, przeznaczeniu tej działki, zabudowie tej działki, interesu skarżącego w zaskarżeniu aktu organu administracji, d) wydruku mapy ewidencyjnej z portalu geoportal2.pl na fakty: położenia nieruchomości skarżących wzdłuż drogi nr [...], zabudowy tych nieruchomości, sposobu ich wykorzystywania, wjazdów na te nieruchomości, e) wydruku zdjęcia satelitarnego z portalu geoportal2.pl na fakty: położenia nieruchomości skarżących wzdłuż drogi nr [...], zabudowy tych nieruchomości, sposobu ich wykorzystywania, wjazdów na te nieruchomości, f) pisma Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. na okoliczność ilości zdarzeń drogowych zgłoszonych na Policję na drodze wojewódzkiej nr [...] w okolicach ronda w [...], g) odpisu porozumienia nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. wraz z załącznikiem na fakty: treści porozumienia, zapewnienia D. i J. J. przez Zarząd Dróg Wojewódzkich szerokiego wjazdu od strony drogi nr [...] w związku z przeniesieniem na Skarb Państwa nieruchomości skarżących. Skarżący oparli swoją skargę na treści art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 581, dalej u.s.p.) wywodząc swój interes prawny w zaskarżeniu w/w aktu z prawa własności przyległych do drogi wojewódzkiej nr [...] działek nr [...] (D. i J. J.), a także działki nr [...] (W.J.). Uzasadniając powyższe zarzuty skarżący podnieśli m.in., iż w zaskarżonym projekcie organizacji ruchu nie wskazano, z czyjej inicjatywny doszło do powstania projektu zmiany. Nie posiada on uzasadnienia, lecz jedynie zdawkowe stwierdzenie o celu przeciwdziałania niepożądanemu przejeżdżaniu przez powierzchnię wyłączoną z ruchu. Dokonano zmiany oznakowania poziomego poprzez częściowe usunięcie linii P-1e (linia pojedyncza przerywana), wydłużenie linii P-4 (linia podwójna ciągła) oraz umieszczenie na jezdni separatora szynowego ciągłego U-25A wysokości 10 cm i długości 20 m. Zmiana ta zgodnie z projektem "uniemożliwi wykonywanie manewrów skrętów" wprowadzając utrudnienia i zagrożenie w ruchu drogowym. Jako osoby posiadające nieruchomości bezpośrednio przyległe do drogi wojewódzkiej nr [...] i mające urządzone wjazdy na teren swoich nieruchomości z tej drogi, skarżący są bezpośrednio zainteresowani organizacją ruchu drogowego w sąsiedztwie tych nieruchomości. Zaskarżony akt w sposób zasadniczy narusza ich interesy gdyż: 1) uniemożliwia osobom jadącym od strony [...] wjazd (skręt w lewo) na działkę nr [...] (Delikatesy [...]), na działkę nr [...] (Apteka [...]) oraz działkę [...]) uniemożliwia osobom jadącym w kierunku [...] wyjazd z parkingu działki nr [...] ([...]), 3) uniemożliwia, z uwagi na szerokość części jezdni wygrodzonej separatorem poziomym, samochodom ciężarowym wyjazd w kierunku [...] z parkingu na działce nr [...] ([...]). Powyższe ograniczenia spowodowane są usunięciem linii pojedynczej przerywanej i zastąpieniem jej linią podwójną ciągłą oraz montażem separatora poziomego. Przy obecnie istniejącej organizacji ruchu osoby wyjeżdżające z działki nr [...] (Delikatesy [...]), z działki nr [...] (Apteka [...]) oraz z działki [...], jadące w kierunku [...] (brak możliwości skrętu w stronę [...]by zawrócić w kierunku [...] na drodze nr [...] muszą przejechać blisko 3 km, by na rondzie w miejscowości [...] zawrócić w kierunku [...] Ustawiony na drodze separator dzieli jezdnię na dwie części w ten sposób, że samochody ciężarowe chcąc wyjechać z działki nr [...] ([...]) w kierunku [...], z uwagi na swoje gabaryty i średnicę zawracania, nie są w stanie zmieścić się na wygrodzonej w ten sposób połowie jezdni i muszą przejechać po tym separatorze naruszając przepisy, skrętu bowiem w kierunku [...] nie ma. Powyższe ograniczenia powodują utrudnienia w wykonywaniu prawa własności nieruchomości skarżących oraz narażają ich na bezpośrednie straty majątkowe spowodowane utrudnioną komunikacją potencjalnych klientów do placówek handlowych zlokalizowanych na tych nieruchomościach. Utrudniony dojazd do tych placówek powoduje mniejsze zainteresowanie potencjalnych klientów i idące za tym straty finansowe spowodowane mniejszą sprzedażą. Z placówek tych korzystają głównie mieszkańcy okolicznych terenów tj.[...], [...],[...] oraz zachodniej części [...] do którego granic jest ok. 2 km. Kwestie związanie z szerokim wjazdem z drogi nr [...] na działkę nr [...] (Delikatesy [...]) oraz działkę nr [...] (Apteka [...]) zostały w 2003 r., na mocy porozumienia zawartego z Zarządem Dróg Wojewódzkich w [...], zagwarantowane D. i J.J. przy okazji sprzedaży przez skarżących nieruchomości na rzecz tego Zarządu. Obecna organizacja ruchu drogowego gwałci tamte ustalenia, bowiem faktycznie uniemożliwia korzystanie z tych wjazdów z kierunku [...] Zatem skarżący nie tylko mają interes prawny w zaskarżeniu w/w aktu, ale także ów interes został w sposób zasadniczy naruszony tym aktem. Działania przewidziane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w zakresie zarządzania ruchem, podejmowane i realizowane są przez stosowne organy w celu zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom ruchu drogowego i przy uwzględnieniu potrzeb efektywnego wykorzystania dróg publicznych oraz potrzeb społeczności lokalnych (art. 10 ust. 12 p.r.d.). Zatwierdzona organizacja ruchu drogowego nie spełnia wymogów z art. 10 ust. 12 p.r.d. oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 23 września 2003 r. Organ w tym zakresie wykazał się brakiem stosownej analizy pod względem prawnym i faktycznym o czym świadczą oczywiste w/w naruszenia interesów skarżących, ale także brak uwzględnienia potrzeb społeczności lokalnych. Nie tylko nie uwzględniono interesów właścicieli przyległych nieruchomości, ale także podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na tych nieruchomościach i osób powszechnie korzystających z tych nieruchomości. Nadto brak jest uzasadnienia wprowadzenia kwestionowanej zmiany organizacji ruchu drogowego. Sam projekt w tym zakresie ogranicza się do jednego zdania. To z projektu organizacji ruchu powinna wynikać analiza dla zastosowania określonego rozwiązania, a w szczególności z wymaganego przez § 5 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 23 września 2003 r. opisu technicznego zawierającego charakterystykę drogi i ruchu na drodze. Ten bowiem element projektu wiąże się ściśle z uzasadnieniem dla umieszczania w drodze określonych znaków drogowych, sygnałów i urządzeń. Z powyższą kwestią wiąże się kwestia zasadności i celowości umieszczenia na jezdni drogi nr [...] znaku poziomego P-4 (linia podwójna ciągła). Zgodnie z pkt 1.2 załącznika nr 2 szczegółowe warunki techniczne dla znaków drogowych poziomych i warunki ich umieszczania na drogach do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. znakowanie poziome dróg ma na celu: - zwiększenie bezpieczeństwa uczestników ruchu i innych osób znajdujących się na drodze, - usprawnienie ruchu pojazdów i ułatwienie korzystania z drogi. Trudno uznać, by przedłużenie znaku poziomego P-4 na przedmiotowej drodze ułatwiło korzystanie z drogi przez jej użytkowników. Brak jest także dowodów, że ma ono jakikolwiek wpływ na bezpieczeństwo użytkowników ruchu. Zatem przedłużenie linii P-4 nie ma uzasadnienia w przepisach w/w rozporządzenia. Ani skarżący ani Marszałek, który zatwierdzał projekt, nie otrzymali żadnych informacji, co konkretnie spowodowało inicjatywę zmiany tej organizacji ruchu. Skarżący we własnym zakresie wystąpili do Komendanta Miejskiego Policji w [...] o udzielenie informacji na temat zdarzeń drogowych na skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej [...] i ul. [...]. Z informacji z dnia [...] czerwca 2025 r. wynika, że przez 5 lat było tam 5 kolizji drogowych, przy czym tylko dwie z powodu nieustąpienia pierwszeństwa przejazdu. Nie było ani jednego zdarzenia związanego z wyjazdem z nieruchomości sąsiadujących z drogą. To wszystko przy wskazanych w projekcie danych wskazujących, że na dobę przejeżdża drogą nr [...] w tym miejscu ponad 8.300 pojazdów silnikowych (czyli średnio rocznie ponad 3 miliony). Z w/w placówek handlowych na dobę korzystają setki jeśli nie tysiące osób, które przyjeżdżają samochodami, nadto jest tam dostarczany towar. Twierdzenie o występowaniu zagrożenia w ruchu drogowym jest ogólnikowe, gołosłowne i nielogiczne. Bezpośrednia bliskość skrzyżowania (ronda), które jest dość małe, wyklucza poruszanie się w tym miejscu z większą prędkością, a przez to ryzyko jakichkolwiek manewrów stwarzających realne ryzyko kolizji czy wypadków jest minimalne lub żadne. Zmiana nie została ona wprowadzona w celu zapobieżenia jakiemukolwiek niebezpieczeństwu na drodze. Nie służy ona także ani właścicielom w/w nieruchomości, ani społeczności lokalnej. Trudno w tej sytuacji stwierdzić, że zatwierdzony projekt organizacji ruchu drogowego spełnia wymogi określone w § 5 rozporządzenia z dnia 23 września 2003 r. skoro z tego projektu nie wynika, dlaczego wprowadza się wnioskowane zmiany i jakie jest ich uzasadnienie. Organ więc nie tylko nie przedstawił, dlaczego ów akt wydał, ale też jakie jest jego uzasadnienie. Tymczasem organ województwa nie jest "maszynką" do zatwierdzania projektów organizacji ruchu, ale organem sprawującym nadzór nad ruchem drogowym i powinien nie tylko ustalić, dlaczego powinna nastąpić zmiana będąca przedmiotem projektu, ale również jakie jest jej uzasadnienie. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, iż zmiana stałej organizacja ruchu została wprowadzona na wniosek zarządcy drogi, z uwagi na tworzące się w tym miejscu zatory drogowe. Utrudnienia były spowodowane pojazdami wjeżdżającymi na parking do marketu Delikatesy [...] oraz apteki [...] od strony [...] Zarządca drogi realizując statutowe obowiązki podejmuje działania zmierzające do poprawy bezpieczeństwa na drogach wojewódzkich. W tym przypadku zarządca drogi zaobserwował problemy związane z ruchem w obrębie w/w miejsca. Dodatkowo pojawiły się telefoniczne zgłoszenia od użytkowników dróg o tworzących się niebezpiecznych sytuacjach na rondzie związanych z najeżdżaniem na tył pojazdu skręcającego w lewo na teren parkingu. Wobec powyższego w uzgodnieniu z organem zarządzającym ruchem na drogach wojewódzkich podjęto decyzję o zmianie organizacji ruchu w w/w lokalizacji, poprzez uniemożliwienie skrętu w lewo po zjeździe z ronda. Bezpośredni i bezpieczny dojazd do działek nr [...] zapewniony jest z drogi niższej kategorii, tj. ul. [...]. Dodatkowo działka [...] nie posiadała zjazdu bezpośrednio z drogi wojewódzkiej. W 2012 r. na archiwalnych zdjęciach od strony drogi wojewódzkiej znajduje się ogrodzenie, natomiast dojazd zapewniony jest od strony działki [...]. Obniżony krawężnik na chodniku nie świadczy o istnieniu zjazdu zwłaszcza, iż dane z geoportalu również nie potwierdzają lokalizacji zjazdu w tym miejscu. Dojazd do działki nr [...] jest zapewniony przez dwa zjazdy z drogi wojewódzkiej. W trakcie oględzin, zarówno przed wprowadzeniem organizacji ruchu, jak i po jej wprowadzeniu zaobserwowano, że część pojazdów korzysta ze zjazdu zlokalizowanego bliżej ronda a część pojazdów, zwłaszcza wjeżdżających od strony [...], jak i wyjeżdżających w stronę [...] oraz [...] z drugiego zjazdu. Dodatkowo część osób chcąc wjechać na parking sklepu "[...]" od strony [...] może to zrobić po wykonaniu bezpiecznej zmiany kierunku ruchu na skrzyżowaniu o ruchu okrężnym. Jednocześnie zarządca drogi poinformował, że pojazdy ciężarowe o większych gabarytach mogą swobodnie wjeżdżać i wyjeżdżać na wskazaną działkę korzystając z drugiego wyjazdu znajdującego się na parkingu sklepu "[...]". Wyjazd ten umożliwia również jazdę w kierunku [...] W zakresie zjazdu do działki nr [...] (teren sklepu [...]), w tej lokalizacji w 2012 r. funkcjonował tylko supermarket, natomiast po zmianie działalności poprzez otwarcie marketu budowlanego, który generuje zdecydowanie większy ruch ciężarowy, właściciel działki powinien przebudować zjazd z drogi wojewódzkiej nr [...] zgodnie z przepisami tak, by posiadał on właściwe parametry do prowadzonej na w/w nieruchomości działalności oraz obsługiwał inne pojazdy miarodajne. Obecnie zjazd nie spełnia takich wymogów. Pojazdy zarówno osobowe i ciężarowe już przed wprowadzeniem stałej organizacji ruchu miały problem z wyjazdem. Samochody ciężarowe, wyjeżdżając w stronę [...], przejeżdżały na przeciwległy pas ruchu, co również prowadziło do sytuacji niebezpiecznych i stwarzało zagrożenie bezpieczeństwa dla uczestników ruchu. Zaobserwowano również, iż nawet samochody osobowe przez brak właściwych wyokrągleń na zjeździe mają problem z wyjazdem z parkingu i włączają się do ruchu przejeżdżając przez chodnik. Obecna stała organizacja ruchu została pozytywnie zaopiniowana przez Komedę Wojewódzką Policji w [...] oraz zatwierdzona przez organ zarządzający ruchem na drogach wojewódzkich, co stanowiło podstawę do jej wprowadzenia. Odnosząc się do porozumienia nr [...], Z kolei osoba podpisująca porozumienie nr [...] nie dysponowała w dacie jego zawarcia odpowiednim umocowaniem. Dodatkowo ruch drogowy od 2003 r. uległ znaczącej zmianie – wzrosła liczba pojazdów korzystających z dróg i natężenie ruchu. Niezależnie nawet od uzgodnień z 2003 r. zarządca drogi jest zobowiązany do zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom ruchu drogowego, co w tym wypadku wiąże się z koniecznością wprowadzenia zmiany organizacji ruchu. Z § 3 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. wynika, iż organ zarządzający ruchem w każdej chwili i w każdym czasie może samodzielnie stwierdzić, że względy bezpieczeństwa ruchu drogowego czy też przeprowadzone analizy wymagają dokonania zmiany organizacji ruchu. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sytuacji. Zmiana organizacji ruchu została poprzedzona szczegółową analizą parametrów drogi, jej stanu, nośności, natężenia ruchu drogowego, ale także rozważeniem proporcji pomiędzy interesem indywidualnym a interesem publicznym (społecznym). Zatwierdzenie projektu stałej organizacji ruchu objęte zaskarżonym aktem było w pełni uzasadnione. Pismem z [...] sierpnia 2025 r. skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodów z: a) zdjęcia z portalu mapy.geoportal.gov.pl na okoliczność ustalenia sposobu zagospodarowania działek nr [...] wjazdu od strony ul. [...] na działkę nr [...], b) projektu zagospodarowania terenu z 2002 r. tj. pierwszej strony i mapy na okoliczność ustalenia: zaprojektowania i wykonania w 2002 r. wjazdów z drogi nr [...] na działki nr [...], c) 2 zdjęć z portalu google.com/maps na okoliczność ustalenia stanu działki nr [...] od strony drogi nr [...], wjazdu z tej drogi braku utrudnień w ruchu, d) zdjęcia z portalu mapy.geoportal.gov.pl celem ustalenia sposobu zagospodarowania działek nr [...] i [...], braku wjazdu na działkę nr [...]przez działkę nr [...], e) zeznań W. J. na okoliczność ustalenia: sposobu użytkowania działek nr [...], , podmiotów je użytkujących, dojazdów do tych działek, prawidłowego funkcjonowania tych dojazdów przed zmianą organizacji ruchu, trudności w realizacji obecnie obowiązującej organizacji ruchu, ograniczeniu dostępu do w/w działek dla klientów i zaopatrzenia. W ocenie skarżących organ wskazał nieprawdziwe przyczyny zmiany stałej organizacji ruchu. Obecnie zdaniem organu powodem zmiany organizacji ruchu były "tworzące się w tym miejscu zatory drogowe", a "utrudnienia były spowodowane pojazdami wjeżdżającymi na parking do marketu Delikatesy [...] oraz apteki [...] od strony [...].". Jest to nieprawda. Poza tym nie przedstawiono na taki argument żadnego dowodu. Nadto w projekcie organizacji ruchu stwierdza się, że zmiana organizacji ruchu i związane z nim montaże separatorów "uniemożliwi wykonywanie skrętów, które obecnie wprowadzają utrudnienia i zagrożenie w ruchu drogowym". Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, obecnie organ nie powołuje się już na względy bezpieczeństwa, a na utrudnienia, które także nie zostały w żaden sposób wykazane. Fakt, że organizacja dotyczy bezpośredniego sąsiedztwa ronda, z uwagi na prędkości z jakimi jest to rondo pokonywane przez uczestników ruchu, nie można twierdzić, że za zmianą przemawiały względy bezpieczeństwa użytkowników ruchu. Organ twierdzi, że "bezpośredni i zarazem bezpieczny dojazd do działek nr [...] zapewniony jest z drogi niższej kategorii tj. ul. [...]". Jest to tylko w części prawda. Wjazd od ul. [...] jest bowiem urządzony w całości na działce nr [...], nie zabudowanej ani budynkiem Delikatesów [...], ani budynkiem Apteki [...]. Wjazd ten obsługuje więc działkę [...]. Działki [...] (Apteka [...]) i [...] (Delikatesy [...]) przylegają do działki [...]. Nie zmienia to jednak faktu, że są to odrębne działki, o innym zagospodarowaniu, innym użytkowaniu, innym posiadaczu i innym kliencie. Działki te były kupowane w różnych okresach przez skarżących i są różnie zagospodarowane. Od wielu lat (od 2006 r.) są użytkowane przez różne podmioty prowadzące inną działalność gospodarczą. Trudno zgodzić się z poglądem organu, że dojazd do działki [...] zabudowanej budynkiem Apteki [...] ma polegać na wjeździe od ul. [...] o objechaniu dookoła budynku na innej działce zabudowanej budynkiem Delikatesów [...]. Jeszcze bardziej abstrakcyjnym jest dojazd do działki nr [...] przez działkę nr [...], potem przez działkę [...] (Delikatesy [...]) i wreszcie działkę [...] (Apteka [...]). Organ pominął, że działka nr [...] należy do innego właściciela (W. J.) niż właściciele pozostałych dziatek tj. [...] Wszystkie te działki graniczą z działką, po której biegnie droga wojewódzka nr [...], ale wg organu nie powinny mieć dojazdu od strony [...] z drogi nr [...]. Nieprawdziwe są twierdzenia organu, jakoby obniżone krawężniki nie świadczyły o istnieniu wjazdów na którąkolwiek z działek skarżących. Jak wynika z załączonego do skargi planu zagospodarowania terenu, dla projektu wykonawczego będącego załącznikiem do porozumienia z dnia [...] lutego 2003 r., każda z działek granicząca z drogą nr [...] a więc [...] mają zaplanowane wjazdy od strony drogi nr [...] (szare pola). Z dokumentacji projektowej i wykonawczej pochodzącej z okresu przebudowy tego skrzyżowania z 2002 r. wynika, że obejmowała ona wykonanie wjazdów na działki [...] i [...] od strony drogi nr [...]. Dokumentacja ta znajduje się w archiwum Urzędu Wojewódzkiego w [...] i dotyczy przebudowy tego skrzyżowania z 2002 r., realizowanej przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...]. Wówczas skrzyżowanie zwykłe przebudowano w obecne rondo. W oparciu o te zjazdy była możliwość korzystania z działek w sposób niezakłócony przez ostatnie ponad dwadzieścia lat. Nieprawdą jest, jakoby w 2012 r. dojazd do działki nr [...] był zapewniony z działki nr [...]. Załączone do odpowiedzi na skargę zdjęcie (google.streetview) jest zdjęciem tylko części tego terenu i przez to manipulacją tego jak ten wjazd wyglądał w 2012 r. i jak wygląda obecnie. Działka nr [...] ma urządzony wjazd od strony drogi nr [...], wyraźnie zaznaczony nie tylko obniżonym krawężnikiem ale też ciemniejszą kostką brukową użytą do jego wykonania (inny kolor niż kostka na chodniku). Na zdjęciach jest jeszcze poprzednie oznakowanie tj. linia przerywana, a nie ciągła i separator jak obecnie. Jak widać na tych zdjęciach nie ma tam żadnych zatorów czy też utrudnień na jakie powołuje się organ. Równie niezasadne są argumenty organu dotyczące dojazdu z drogi nr [...] do działki [...] na jakiej wzniesiony jest budynek marketu [...]. Organ twierdzi, że wjazd i wyjazd dotyczący tej działki jest przez działkę nr [...]. Pomija przy tym, że działka nr [...] jest działką gminną zapewniającą dojazd do Szkoły Podstawowej. Wprowadzona zmiana organizacji ruchu uniemożliwia korzystanie w pełni z wjazdu urządzonego na działkę nr [...], jaki dobrze funkcjonował przez ostatnie ponad dwadzieścia lat. Załączone przez organ do odpowiedzi na skargę zdjęcia wjazdu na działkę nr [...] mają jednak dużą wartość. Na jednym z nich widać, jak świeżo zamontowany separator poziomy (w kolorze żółtym) jest już zniszczony (połamany) przez pojazdy, które przez niego przejeżdżają, chcąc skręcić jadąc od strony [...] do Apteki [...]. Jest to dowód, że wprowadzona zmiana stałej organizacji ruchu nie tylko nie jest funkcjonalna, ale też nie jest przestrzegana przez użytkowników ruchu. Skarżący nie zgodzili się również z zakwestionowaniem przez organ umocowania osoby zawierającej w imieniu organu porozumienie z dnia [...] lutego 2003 r., zwłaszcza że porozumienie to zostało w pełni zrealizowane w toku przebudowy skrzyżowania właśnie przez ten Zarząd. Skutki więc owo porozumienie dla Zarządu Dróg wywarło. Argumentacja w tym zakresie podważa zaufanie obywatela do Państwa i jego organów. Błędne jest powoływanie się przez organ na opinię Policji co do zmiany organizacji ruchu. Policja bada tego typu projekty pod kątem formalnej zgodności z przepisami ruchu drogowego, a nie funkcjonalnym czy też z uwzględnieniem interesów nieruchomości przyległych. Na rozprawie skarżący podtrzymali swoje stanowisko procesowe, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowił akt Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2025 r. nr[...], zatwierdzający na wniosek zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] z dnia [...] maja 2025 r. projekt stałej organizacji ruchu w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] w miejscowościach [...] i [...], na odcinku od km 35+870 do km 35+920, polegający na zmianie oznakowania poziomego poprzez częściowe usunięcie linii P-1e (linia pojedyncza przerywana), wydłużenie linii P-4 (linia podwójna ciągła) oraz umieszczenie na jezdni separatora szynowego ciągłego U-25A wysokości 10 cm i długości 20 m. Powyższy akt został wydany na podstawie art. 10 ust. 4 p.r.d., w związku z § 8 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 784). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zatwierdzenie organizacji ruchu przez organy, o których mowa w art. 10 ust. 4, 5 i 6 p.r.d., jest aktem podlegającym kontroli sądów administracyjnych, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., tzn. aktem organu jednostki samorządu terytorialnego innym niż określone w pkt 5, podejmowanym w sprawach z zakresu administracji publicznej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2014 r., I OPS 14/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Dopuszczalność wniesienia skargi na przedmiotowy akt jest także uzależniona od legitymacji skarżących do zakwestionowania jego zgodności z prawem, podlegającej badaniu w kontekście przesłanek określonych w art. 90 ust. 1 w związku z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 581, dalej u.s.w.). W myśl pierwszego z tych przepisów każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Zaskarżony akt nie jest aktem prawa miejscowego, co jest okolicznością bezsporną, jednakże w myśl art. 91 ust. 1 u.s.w. przepisy art. 90 tej ustawy stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo, poprzez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich. "Interes prawny lub uprawnienie" muszą wynikać z przepisów prawa materialnego i rekonstruowanych z nich konkretnych norm prawnych. To one są źródłem uprawnień i interesów prawnych, co oznacza, że kryterium "interesu prawnego" ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia istnienia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem. Co więcej, wymaga również wykazania przez wnoszącego skargę istnienia tego rodzaju relacji, a mianowicie wymaga wykazania istnienia wynikającego ze ściśle określonego przepisu prawa materialnego konkretnego interesu prawnego (w postaci konkretnego prawa podmiotowego o charakterze prywatnoprawnym, czy też publicznoprawnym), który miałby podlegać ochronie w związku z jego naruszeniem. Powyższe przepisy ustawy o samorządzie województwa stanowią regulację szczególną wobec art. 50 § 1 p.p.s.a., bowiem regulują w sposób odrębny kwestię legitymacji skargowej w odniesieniu do skarg na uchwały czy zarządzenia organów województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej. Obowiązek uwzględnienia skargi na uchwałę (zarządzenie) organu jednostki samorządu terytorialnego powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia strony skarżącej jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego. Obowiązku takiego nie ma natomiast wtedy, gdy naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienie strony skarżącej, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem. Wówczas nie ma podstaw do uwzględnienia skargi. W kontrolowanej sprawie skarżący, jako właściciele nieruchomości stanowiących działki o wskazanych wcześniej numerach, przyległych do drogi wojewódzkiej nr [...], należycie wykazali i uzasadnili swoją legitymację i uprawnienie do wniesienia skargi, przy czym kwestia ta nie budzi zastrzeżeń Sądu i co otworzyło drogę do przeprowadzenia kontroli zgodności z prawem kwestionowanego przez nich aktu Marszałka Województwa[...]. Odnośnie wniosków dowodowych zawartych w skardze oraz w piśmie procesowym skarżących z dnia [...] sierpnia 2025 r., postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 22 października 2025 r. zostały one uwzględnione w części obejmującej dokumenty, tzn. w zakresie dopuszczalnym w świetle treści art. 106 § 3 p.p.s.a. Nie oznacza to jednak, że objęte tymi wnioskami fotografie, mapy, plany zostały pominięte w toku analizy niniejszej sprawy. Przeciwnie, zostały one poddane ocenie Sądu jako część akt sprawy i element wspierający argumentację skarżących. Analiza całokształtu okoliczności sprawy wykazała, że skarga była niezasadna. Stosownie do treści art. 10 ust. 4 p.r.d. marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich, z zastrzeżeniem ust. 6 (które to zastrzeżenie nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie). Z kolei warunki sporządzania, opiniowania, zatwierdzania i wprowadzania organizacji ruchu uregulowane zostały w rozporządzeniu z dnia 23 września 2003 r. W rozumieniu tego rozporządzenia przez organizację ruchu rozumie się mające wpływ na ruch drogowy: geometrię drogi, zakres dostępu do drogi, sposób umieszczenia znaków pionowych, poziomych, sygnalizatorów i urządzeń bezpieczeństwa ruchu, zasady i sposób działania sygnalizacji znaków świetlnych, znaków o zmiennej treści i innych zmiennych elementów (§ 1 ust. 2 pkt 1). Z kolei przez projekt organizacji ruchu rozumie się dokumentację sporządzoną w celu zatwierdzenia organizacji ruchu przez właściwy organ zarządzający ruchem (§ 1 ust. 2 pkt 2). Organ zarządzający ruchem zatwierdza organizację ruchu na podstawie złożonych projektów (§ 3 ust. 1 pkt 3). Elementy, jakie powinien zawierać projekt organizacji ruchu, zostały wymienione w § 5 ust. 1 rozporządzenia: 1) plan orientacyjny w skali od 1:10000 do 1:25000 z zaznaczeniem drogi lub dróg, których projekt dotyczy; 2) plan sytuacyjny w skali 1:500 lub 1:1000 (w uzasadnionych przypadkach organ zarządzający ruchem może dopuścić skalę 1:2000 lub szkic bez skali) zawierający: a) lokalizację istniejących, projektowanych oraz usuwanych znaków drogowych, urządzeń sygnalizacyjnych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu; dla projektów zmian stałej organizacji ruchu dopuszcza się zaznaczenie lokalizacji tylko znaków i urządzeń dla nowej organizacji ruchu, b) parametry geometrii drogi; 3) program sygnalizacji i obliczenia przepustowości drogi – w przypadku projektu zawierającego sygnalizację świetlną; 4) zasady dokonywania zmian oraz sposób ich rejestracji – w przypadku projektu zawierającego znaki świetlne lub znaki o zmiennej treści oraz w przypadku projektu dotyczącego zmiennej organizacji ruchu lub zawierającego inne zmienne elementów mające wpływ na ruch drogowy; 5) opis techniczny zawierający charakterystykę drogi i ruchu na drodze, a w przypadku organizacji ruchu związanej z robotami prowadzonymi w pasie drogowym – opis występujących zagrożeń lub utrudnień; przy robotach prowadzonych w dwóch lub więcej etapach opis powinien zawierać zakres planowanych robót dla każdego etapu i stan pasa drogowego po zrealizowaniu etapu robót; 6) przewidywany termin wprowadzenia czasowej organizacji ruchu oraz termin wprowadzenia nowej stałej organizacji ruchu lub przywrócenia poprzedniej stałej organizacji ruchu – w przypadku projektu dotyczącego wykonywania robót na drodze; 7) nazwisko i podpis projektanta. Organizację ruchu zatwierdza, na podstawie złożonego projektu organizacji ruchu, organ zarządzający ruchem albo podmiot zarządzający drogą wewnętrzną właściwy dla danej drogi (§ 6 ust. 1). Organizację ruchu na skrzyżowaniu dróg o różnych organach zarządzających ruchem zatwierdza organ zarządzający ruchem właściwy dla drogi wyższej kategorii (§ 6 ust. 2). W myśl § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia do przedstawionego do zatwierdzenia projektu organizacji ruchu powinna zostać dołączona opinia m.in. komendanta wojewódzkiego Policji – w przypadku projektu obejmującego drogę krajową lub wojewódzką. Jak wynika z § 8 ust. 2, po rozpatrzeniu złożonego projektu organizacji ruchu organ zarządzający ruchem może: 1) zatwierdzić organizację ruchu w całości lub w części: a) bez zmian, b) po wprowadzeniu zmian lub wpisaniu uwag dotyczących wdrożenia organizacji ruchu; 2) odesłać projekt w celu wprowadzenia poprawek; 3) odrzucić projekt. Zgodnie z § 8 ust. 5 rozporządzenia projekt podlega odrzuceniu w przypadku stwierdzenia: 1) że projektowana organizacja ruchu zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego; 2) niezgodności projektu z przepisami dotyczącymi warunków umieszczania na drogach znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego. Ponadto stosowanie do § 8 ust. 6 rozporządzenia organ zarządzający może odrzucić projekt w przypadku stwierdzenia: 1) niezgodności projektowanej organizacji ruchu z założeniami polityki transportowej lub potrzebami ludności lokalnej; 2) nieefektywności projektowanej organizacji ruchu. Na uwzględnienie nie zasługiwały zarzuty naruszenia prawa materialnego w postaci przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r., sformułowane w odniesieniu do treści aktu objętego skargą. Akt ten zawiera wskazanie przepisów stanowiących podstawę prawną jego wydania (pkt I projektu), szczegółową charakterystykę drogi, której dotyczy projekt organizacji ruchu, jej opis techniczny, opis oznakowania istniejącego przed zmianą, charakterystykę ruchu na drodze w formie tabeli (pkt II), opis planowanej zmiany organizacji ruchu oraz oznakowania (zmiana organizacji dotyczy uniemożliwienia manewrów skrętu w obrębie wlotu skrzyżowania od strony [...]; projektuje się usunięcie istniejącej linii P-1e na odcinku od km 35+887 do km 35+921; w ramach korekty oznakowania projektuje się wydłużenie linii P-4 oraz oznakowania poziomego P-21a ze znakiem P-7b), opis występujących zagrożeń lub utrudnień (w celu przeciwdziałania niepożądanemu przejeżdżaniu przez powierzchnię wyłączoną z ruchu zaprojektowano montaż separatora szynowego ciągłego U-25a o wysokości min. 10 cm, który uniemożliwi wykonanie manewrów skrętów, które obecnie wprowadzają utrudnienia i zagrożenie w ruchu drogowym; łączna długość separatora 20 m) a także ocenę tej zmiany w zakresie zgodności z obowiązującymi przepisami prawa (pkt III). Do projektu zmiany załączony został plan orientacyjny w skali 1:25000, a także wymagana przepisami w/w rozporządzenia opinia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r. Objęty skargą projekt zmiany organizacji ruchu drogowego zawiera zatem wymagane przepisami rozporządzenia elementy. W orzecznictwie wskazuje się, że analiza i uzasadnienie zastosowania określonego rozwiązania powinno wynikać z projektu organizacji ruchu, a dokładnie z wymaganego przez § 5 ust. 1 pkt 5 rozporządzenie z dnia 23 września 2003 r. opisu technicznego zawierającego charakterystykę drogi i ruchu na drodze. Ten bowiem element projektu stałej organizacji ruchu wiąże z uzasadnieniem dla umieszczenia w drodze określonych znaków drogowych, sygnałów i urządzeń (por. wyroki WSA w Szczecinie z 23 stycznia 2014 r. oraz WSA w Gdańsku z 22 lutego 2018 r., III SA/Gd 880/17). Z omawianego projektu wynika konkretne uzasadnienie zmiany. Jej celem jest – jak wskazuje projekt – uniemożliwienie manewrów skrętu w obrębie wlotu skrzyżowania od strony [...], które wprowadzały utrudnienia i zagrożenie w ruchu drogowym. Nadto należy zwrócić uwagę, iż zwięzłość uzasadnienia projektu nie jest a priori równoznaczna z jego brakiem czy też niekompletnością, wadliwością. Uzasadnienie to należy oceniać w całokształcie okoliczności sprawy. W rozpatrywanym przypadku uzasadnienie to w sposób jednoznaczny i konkretny wskazuje cel i przyczynę projektowanej zmiany – uniemożliwienie manewrów skrętu w obrębie wlotu skrzyżowania, wprowadzające utrudnienia i zagrożenie w ruchu drogowym. Uzasadnienie to należy uznać za odpowiadające wymogom wynikającym z przepisów prawa, w szczególności że zarówno z powyższego opisu projektu jak i jego załącznika graficznego jasno wynika, iż chodziło o uniemożliwienie wykonywania podczas wyjazdu z nieruchomości przyległych do drogi nr [...] w opisywanej lokalizacji, manewrów polegających na przecięciu bliższego pasa ruchu i wjazdu na przeciwległy pas ruchu – na co wskazuje właśnie wydłużenie linii P-4 i oznakowania poziomego P-21a ze znakiem P-7b oraz montaż separatora, co istotne – w bezpośredniej bliskości ronda, z którego przecież możliwy jest zjazd zarówno w kierunku [...] jak i [...]. Co także istotne, analiza akt sprawy, w tym również planów i fotografii przedstawionych przez skarżących wskazuje, iż po zrealizowaniu objętej zaskarżonym aktem zmiany stałej organizacji ruchu, po wyjeździe z wszystkich wymienionych w skardze działek skarżących możliwe jest obranie kierunku jazdy zarówno na [...] jak i na [...], z zastrzeżeniem wykorzystania dla obrania niektórych kierunków jazdy istniejących w obrębie drogi nr [...] skrzyżowań o ruchu okrężnym. Oznacza to, że zaskarżony akt nie ingeruje w sferę interesu prawnego skarżących oraz w zakres wykonywania ich prawa własności w stopniu naruszającym przepisy prawa. Odnosząc się do zawartej w skardze oraz piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2005 r. argumentacji dotyczącej porozumienia nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. zawartego przez D.i J.J. z Zarządem Dróg Wojewódzkich w [...] (nie kwestionując umocowania osoby zawierającej to porozumienie w imieniu zarządu Dróg) wskazać należy, iż jego treść przewiduje: "1) wykonanie szerokiego wjazdu od strony drogi nr [...], 2) wykonanie szerokiego zjazdu od strony drogi powiatowej (5m), 3) ciąg pieszo-jezdny bez krawężnika na całej długości działek". Porozumienie to nie dotyczy natomiast organizacji ruchu na drodze wojewódzkiej nr [...]. Tymczasem sam fakt istnienia zjazdu stanowi kwestię odrębną od organizacji ruchu na drodze publicznej, do której zjazd ten przylega, przy czym przedmiotem niniejszej sprawy jest jedynie to drugie zagadnienie. Jednocześnie z treści spornego projektu organizacji ruchu nie wynika, by którykolwiek ze zjazdów miał ulec likwidacji. Odnosząc się do obszernej argumentacji skarżących mającej na celu wykazanie, że kwestionowana organizacja ruchu spowoduje mniejsze zainteresowanie klientów ofertą placówek handlowych usytuowanych na ich nieruchomościach oraz związany z tym spadek obrotów gospodarczych, wskazać należy, iż jak wynika z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r., organ sprawujący nadzór nad zarządzaniem ruchem drogowym powinien dokonywać oceny organizacji ruchu mając na uwadze interes ogólnospołeczny, który w tym przypadku przejawia się w konieczności zapewnienia przede wszystkim bezpieczeństwa ruchu drogowego i jego uczestników, ale także płynności ruchu drogowego na drodze wojewódzkiej, służącej ogółowi społeczności. Oceny tej należy oczywiście dokonywać w miarę możliwości z uwzględnieniem indywidualnych interesów właścicieli nieruchomości sąsiadujących z drogą publiczną, jednakże w realiach niniejszej sprawy organ prawidłowo wziął pod uwagę przede wszystkim tę pierwszą wartość i jednocześnie nie wykroczył poza obiektywny porządek prawny wynikający z przepisów prawa materialnego. Ponadto samo zagadnienie wysokości obrotów gospodarczych, dochodów, należy rozpatrywać w kategorii interesu faktycznego, a nie interesu prawnego, co sprawia, że nie obejmuje go swym zakresem norma wynikająca z omówionego na wstępie art. 90 ust. 1 u.s.w. (w związku z art. 91 ust. 1 tej ustawy), przewidująca jako wymóg skutecznego zakwestionowania aktu organu jednostki samorządu terytorialnego naruszenie interesu prawnego. Odnosząc się do argumentacji skarżących odnośnie stanowiska Policji co do objętego zaskarżonym aktem projektu zmiany organizacji ruchu należ[...] kwietnia 2025 r. zaopiniował ten projekt bez uwag. Z kolei jeśli chodzi o załączoną do skargi informację Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] czerwca 2025 r., wskazuje ona właśnie wzrost ilości zdarzeń drogowych w ostatnich latach przez wprowadzeniem zmiany (2020, 2022 rok). Z kolei odnośnie sygnalizowanych przez skarżących trudności z korzystaniem z istniejących zjazdów z nieruchomości po zatwierdzeniu projektu zmiany organizacji ruchu, w szczególności przez pojazdy ciężarowe, wskazać jedynie należy, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 889) budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2 (który w tym przypadku nie ma zastosowania). W konsekwencji, biorąc pod uwagę również argumentację podniesioną w tym zakresie przez organ, nie można wykluczyć celowości przebudowy zjazdów łączących nieruchomości skarżących z drogą nr [...], celem dostosowania ich do parametrów korzystających z nich pojazdów, jednakże nie należy to do istoty niniejszej sprawy. Podsumowując, zaskarżony akt nie ingeruje w sferę uprawnień skarżących oraz w zakres wykonywania przez nich prawa własności nieruchomości przyległych do drogi wojewódzkiej nr [...] w stopniu naruszającym przepisy prawa, w tym nie pozbawia nieruchomości stanowiących ich własność dostępu do drogi publicznej. Projekt zmiany stałej organizacji ruchu spełnia wymogi wynikające z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem, zaś przy jego zatwierdzeniu Marszałek Województwa [...] nie dopuścił się naruszenia przepisów skutkującego koniecznością wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego. W konsekwencji skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.