II SA/Go 418/07

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2007-09-11

Skład orzekający: Maria Bohdanowicz, Grażyna Staniszewska, Michał Ruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wysokość przyznanego zasiłku okresowego została ustalona zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej, w szczególności art. 38 i art. 147 ust. 3 pkt 1?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wysokość przyznanego zasiłku okresowego została prawidłowo obliczona zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej. Zasiłek został ustalony w kwocie nie niższej niż 50% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem osoby samotnie gospodarującej, co jest zgodne z art. 38 ust. 3 pkt 1 u.p.s. Ponadto, organ pomocy społecznej był związany przepisami ustawy, a ich przestrzeganie oznacza zgodność rozstrzygnięcia z prawem, nawet jeśli przyznana kwota nie pokrywa wszystkich potrzeb bytowych skarżącego.
Stan faktyczny
Skarżący A.P., osoba samotnie gospodarująca, bezrobotna z niskim dochodem (25 zł miesięcznie) i lekkim stopniem niepełnosprawności, otrzymał decyzją Kierownika MOPS zasiłek okresowy w wysokości 226 zł miesięcznie na okres 3 miesięcy. Organ I instancji przyznał również inne formy pomocy. Skarżący odwołał się, domagając się wyższej kwoty zasiłku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, wyjaśniając sposób obliczenia zasiłku. Skarżący złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie art. 38 ustawy o pomocy społecznej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.),, Protokolant Joanna Śliwa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2007 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddalono skargę. Decyzją administracyjną z dnia [...] lutego 2007r. Nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał A.P. świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego z powodu bezrobocia w wysokości 226 zł miesięcznie na okres od [...] lutego 2007r. do [...] kwietnia 2007r. W uzasadnieniu decyzji organ pomocy społecznej wskazał, że A.P. jest osobą samotnie gospodarującą, oraz że jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Organ wskazał ponadto, że ze względu na stan zdrowia A.P. zaliczony został do lekkiego stopnia niepełnosprawności ze wskazaniami dotyczącymi zatrudnienia uwzględniającego psychofizyczne możliwości, co oznacza, że nie ma żadnych przeciwwskazań do podejmowania przez A.P. prac społeczno-użytecznych. Stąd skierowanie do tych prac strona otrzyma w miesiącu marcu. Organ pomocy społecznej wyjaśnił, że z A.P. został zawarty kontrakt socjalny. W uzasadnieniu orzeczenia organ I instancji podał również, że dochód A.P. stanowi kwota uzyskiwana z żebractwa w wysokości 25 zł miesięcznie i nie przekracza kwoty kryterium dochodowego tj. 477 zł miesięcznie. Organ pomocy społecznej powołując się na treść art. 147 ust. 3 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004r. Nr 64, poz. 593 ze zm.) podał, że minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosi 30% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Zasiłek przyznano na 3 miesiące. Ponadto organ I instancji wskazał, że stronie przyznano także inne formy pomocy tj. gorący posiłek od stycznia do grudnia 2007r. oraz zasiłek celowy w wysokości 135 zł na sfinansowanie zakupu leków oraz na opłatę zaległości za energię elektryczną. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się A.P. i złożył od niego odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odwołujący się wskazując, iż decyzja narusza art. 38 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, wniósł o przyznanie mu zasiłku okresowego w wyższej wysokości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. Nr [...] utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że zasiłek okresowy ustala się w Sygn. akt II SA/Go 418/07 przypadku osoby samotnie gospodarującej – do wysokości różnicy miedzy kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym , że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie, przy czym w myśl art. 38 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej – kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być niższa niż 50% różnicy miedzy kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Organ wskazał ponadto, że zgodnie z art. 147 ust. 3 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, wysokość minimalna zasiłku okresowego w okresie przejściowym tj. w 2007r. wynosi w przypadku osoby samotnie gospodarującej 35% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby tj. 167 zł (35% z kwoty 477 zł). Organ odwoławczy uznał, że wysokość zasiłku okresowego została wyliczona zgodnie z przytoczonymi przepisami. Organ pomocy społecznej przyznał bowiem odwołującemu się zasiłek okresowy nie tylko w wyższej niż minimalnej wysokości obowiązującej w 2007r., ale ustalił zasiłek okresowy w kwocie o której mowa w art. 38 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej tj. w wysokości 226 zł miesięcznie, czyli w wysokości nie niższej niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (477 zł), a dochodem tej osoby tj. 25 zł. Organ II instancji wskazał ponadto, że pomoc w formie zasiłku okresowego nie jest jedynym świadczeniem kierowanym do odwołującego się, ponieważ odrębną decyzją dnia [...] lutego 2007r. organ I instancji przyznał mu zasiłek celowy na zaspokojenie niezbędnych potrzeb w kwocie 135 zł oraz od miesiąca stycznia do grudnia 2007r. pomoc w formie gorącego posiłku. Reasumując organ odwoławczy uznał, że organ pomocy społecznej dokonał prawidłowego rozstrzygnięcia a decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i wobec tego brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji organu I instancji. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2007r. stała się przedmiotem skargi A.P. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 38 ustawy o pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i w całości potrzymało argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sygn. akt II SA/Go 418/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga okazała się nieuzasadniona. Bezsporne w niniejszej sprawie jest to, że skarżący spełnia przesłanki określone w art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004r. Nr 64, poz. 593 ze zm. – zwanej dalej u.p.s) do uzyskania świadczenia w postaci zasiłku okresowego. Skarżący jest bowiem osobą samotnie gospodarującą, jest bezrobotny a dochód jego jest niższy od kwoty kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Spór w niniejszej sprawie dotyczy wysokości przyznanego skarżącemu zasiłku okresowego. Zgodnie z treścią art. 38 ust. 2 pkt 1 u.p.s w przypadku osoby samotnie gospodarującej zasiłek okresowy ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie. Przepis art. 38 ust. 3 pkt 1 u.p.s stanowi, że kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Jednocześnie zgodnie z art. 147 ust. 3 pkt 1 u.p.s w 2007r. minimalna wysokość zasiłku okresowego w przypadku osoby samotnie gospodarującej wynosi 35% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Z przeprowadzonego przez organ pomocy społecznej ze skarżącym wywiadu środowiskowego wynika, że dochód skarżącego wynosi 25 zł miesięcznie. Słusznie zatem organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż wysokość przyznanego skarżącemu zasiłku okresowego (226 zł miesięcznie) wyliczona została zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami. Organ pomocy społecznej przyznał skarżącemu zasiłek okresowy nie tylko w wyższej niż minimalnej wysokości obowiązującej w 2007r. (w przypadku skarżącego jest to kwota 158,20 zł), ale ustalił wysokość zasiłku okresowego w kwocie o której mowa w art. 38 ust. 3 pkt 1 u.p.s , czyli w wysokości nie niższej niż 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (wynoszącym 477 zł) a dochodem tej osoby. Reasumując stwierdzić należy, że zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 38 u.p.s. jest nieuzasadniony. Odnosząc się do pisma procesowego pełnomocnika skarżącego z dnia [...] września 2007r. w którym wskazano, że przyznana wysokość zasiłku okresowego nie wystarcza na pokrycie podstawowych potrzeby bytowych skarżącego, co z kolei narusza jego Sygn. akt II SA/Go 418/07 godność, wskazać należy, że organ pomocy społecznej ustalając wysokość zasiłku okresowego jest związany cytowanymi wyżej przepisami u.p.s. Skoro tych przepisów nie naruszono, uznać należało, że rozstrzygnięcia organów obu instancji są zgodne z prawem. Z powyższych względów należało uznać zaskarżoną decyzję za zgodną z obowiązującym prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalić. asesor WSA sędzia WSA sędzia WSA Michał Ruszyński Maria Bohdanowicz Grażyna Staniszewska Sygn. akt II SA/Go 418/07 Gorzów Wlkp. , dnia 26 września 2007r. ZARZĄDZENIE 1. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi skarżącego, 2. Za 30 dni. as. WSA Michał Ruszyński

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło