II SA/Go 419/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2011r. R.Z. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011r. nr [...] uznające zażalenie z dnia [...] kwietnia 2011r., złożone na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98 , poz. 1071 ze zm. – dalej jako k.p.a.)., na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podania z dnia [...] sierpnia 2005r., którym R.Z. złożyła "wniosek o przywrócenie do stanu zgodnego z prawem granic jej nieruchomości nr dz. [...], której część zajęli bezprawnie inwestorzy K. i R. podczas realizacji pawilonu handlowego na dz. nr [...], za nieuzasadnione i odmawiające wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie wskazując, że niniejsza skarga dotyczy postanowienia wydanego w trybie art. 37 k.p.a. w związku z otrzymanym zażaleniem R.Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nadto organ wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu pouczył stronę, iż nie przysługuje na nie prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie z regulacją art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku postanowień wydanych w trybie art. 37 k.p.a. ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia. Wniesienie zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy przez organ administracji publicznej w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno być wydane w formie postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Wskazać należy, że niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważyć stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 k.p.a. (por. wyrok NSA z 24 maja 2001 r., sygn. akt IV SA 572/99). W przedmiotowej sprawie R.Z. zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] uznające zażalenie z dnia [...] kwietnia 2011 r., złożone na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podania z dnia [...] sierpnia 2005 r., którym R.Z. złożyła "wniosek o przywrócenie do stanu zgodnego z prawem granic jej nieruchomości nr dz. [...], której część zajęli bezprawnie inwestorzy K. i R. podczas realizacji pawilonu handlowego na dz. nr [...], za nieuzasadnione i odmawiające wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Stwierdzić należy, zgodnie z wyżej wskazaną regulacją prawną, że zaskarżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego takiego postanowienia organu administracji publicznej jest niedopuszczalne, o czym strona została przez organ pouczona. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.