II SA/Go 423/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.Z., M.Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.Z., M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. G.Z. i M.Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w związku ze wzrostem wartości nieruchomości położonej w miejscowości [...], Gmina [...] oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...] na skutek dokonania jej podziału na działki oznaczone od nr [...] do nr [...]. Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali, że naliczona opłata adiacencka w wysokości 4.030 zł stanowi dla nich kwotę bardzo dużą, a rozłożenie przedmiotowej opłaty na raty wiązałoby się z dodatkowymi opłatami dotyczącymi wpisu do hipoteki. Podali, że spłacają kredyt hipoteczny i mają na utrzymaniu dwójkę małych dzieci, w tym jedno dziecko często choruje z powodu astmy oskrzelowej. Podkreślili, że konsekwencje egzekucji kwoty 4.030 zł mogą być trudne do odwrócenia, ponieważ spowoduje to zaległości w kredycie hipotecznym (miesięczna rata kredytu wynosi 1300 zł) oraz problemy z bieżącym regulowaniem rachunków i zakupem leków. Przeznaczenie natomiast środków na zapłatę opłaty spowoduje ponad 3-miesięczne zaległości na umowie kredytowej, co równoznaczne będzie z jej wypowiedzeniem i postawieniem w stan natychmiastowej wymagalności, co może doprowadzić do egzekucji komorniczej z nieruchomości. Skarżący jednocześnie zaznaczyli, że w roku 2008 przekazali nieodpłatnie na rzecz Gminy działkę nr [...] o powierzchni 280 m2 z przeznaczeniem na poszerzenie gminnej drogi nr [...] w zamian za odstąpienie od naliczenia opłaty adiacenckiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazali powyższych przesłanek. W szczególności nie ma podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd uiszczona kwota podlegać będzie zwrotowi. Skarżący nie wykazali również, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić im znaczną szkodę – skarżący tylko ogólnie wskazali na możliwość wyrządzenia im takiej szkody poprzez możliwość powstania zaległości w spłacie kredytu hipotecznego w przypadku zalegania z jego spłatą, co równoznaczne byłoby z wypowiedzeniem umowy kredytowej i postawieniem w stan natychmiastowej wymagalności, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do egzekucji komorniczej z nieruchomości. Skarżący przedstawili swoją sytuację finansową w sposób zbyt ogólnikowy, nie dołączyli do wniosku jakichkolwiek dokumentów, które mogłyby posłużyć do przeprowadzenia analizy sytuacji finansowej skarżących, choćby pod kątem potwierdzenia uzyskiwanych dochodów, czy wydatków na leki, utrzymanie domu itp. Zatem brak takich dokumentów, z której wynikałoby, że uiszczenie opłaty adiacenckiej wyrządziłoby im szkodę w znacznych rozmiarach, a nie jakąkolwiek, co uzasadniałoby uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, uniemożliwiły Sądowi merytoryczną ocenę wniosku skarżących. Ponadto zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia (por. Jagielska, Wiktorowska, Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 332), natomiast uiszczona opłata adiacencka może być zwrócona wskutek wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji ją ustalającej. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie. Jednocześnie Sąd zauważa, iż negatywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.