II SA/Go 425/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B.K. i J.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały postanawia 1. odrzucić skargę B.K., 2. odrzucić skargę J.K.. POSTANOWIENIE Dnia 7 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B.K. i J.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały postanawia 1. odrzucić skargę B.K., 2. odrzucić skargę J.K.. Sygn. akt II SA/Go 425/07 UZASADNIENIE B. i J.K. pismem z dnia 27 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...]7 utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] orzekającą o zameldowaniu Z.K. na pobyt stały w budynku przy ul. [...]. Skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonej decyzji wskazując, ze Z.K. ma inne miejsce stałego pobytu, a w domu stanowiącym ich własność nie zamieszkuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, lecz jedynie w sposób i poprzez stosowanie środków określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), przywoływanej dalej jako: "P.p.s.a." Należy podkreślić, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę legalności działalności organów administracji publicznej, w tym decyzji administracyjnych, jedynie na wniosek strony (skargę) wszczynający postępowanie. Sąd nie posiada kompetencji do zmiany decyzji administracyjnej, lecz jedynie, w przypadku stwierdzenia wydania jej z naruszeniem prawa, uwzględnia skargę uchylając zaskarżoną decyzję, lub stwierdzając jej nieważność (art. 145 P.p.s.a.) Skarga do sądu administracyjnego musi spełniać wszystkie wymogi pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego - art. 57 § 1. Wśród wymogów każdego pisma w postępowaniu sądowym, ustawodawca w art. 46 § 1 pkt 4 ww. ustawy wskazał także podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, winien dołączyć pełnomocnictwo. Nadto w myśl art. 47 § 1 ustawy, do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom i uczestnikom postępowania. Zgodnie z przepisem art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Skarga B. i J.K., z powodu niedołączenia do niej odpisu dla doręczenia uczestnikowi postępowania oraz podpisania jej jedynie przez jednego ze skarżących, nie mogła otrzymać dalszego biegu. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 czerwca 2007 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez oboje skarżących oraz przedłożenie odpisu skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania Sądu doręczono skarżącym w dniu 29 czerwca 2007 r. jednakże pozostały one bezskuteczne (zwrotne potwierdzenia odbioru k.20,21). Na podstawie akt sprawy, w tym pisma skarżących z dnia [...] lipca 2007 r. podpisanego przez J.K. Sąd ustalił, że skarga z dnia 27 kwietnia 2007 r. została podpisana jedynie przez J.K.. W tych okolicznościach, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z nieuzupełnieniem przez skarżących w terminie wyznaczonym przez Sąd, braków formalnych skargi, należało ją odrzucić. Niezależnie od powyższego skarga podlega także odrzuceniu z tej przyczyny, że nie została opłacona poprzez uiszczenie należnego wpisu. Przepis art. 219 § 1 ww. ustawy stanowi, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl przepisu art. 220 § 1 cytowanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sprawie ze skargi na decyzję administracyjną dotyczącą zameldowania wpis sądowy wynosi 100 zł (§ 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z przepisami art. 220 § 1 i 3 ww. ustawy, skarżący zostali wezwani przez Sąd do uiszczenia solidarnie, wpisu należnego od skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania Sądu prawidłowo doręczono skarżącym przez pocztę w dniu 29 czerwca 2007 r.(k.20,21). Na podstawie akt sprawy ustalono, iż B. i J.K. nie uiścili wpisu należnego od skargi w wysokości 100 zł w ustawowym siedmiodniowym terminie, którego upływ nastąpił z dniem 6 lipca 2007 r., w tym terminie skarżący nie zwrócili się także z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.. Należy podkreślić, że zgodnie z przepisem art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Oznacza to, ze pismo procesowe B. i J.K. z dnia 16 lipca 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), jak również złożony w tej dacie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, odnoszą skutek dopiero od daty ich nadania do sądu i pozostają bez wpływu na ocenę okoliczności, że w wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący ani nie uzupełnili wskazanych braków formalnych skargi, ani też nie uiścili w tym terminie należnego wpisu od skargi bądź nie zwrócili się w tym właśnie terminie o zwolnienie od uiszczenia tych kosztów. Błędnie zatem skarżący J.K. wskazał, że złożenie przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 16 lipca 2007 r. (nie jak podano w piśmie - 9 lipca 2007 r.), "rozwiąże sprawy finansowe". Wniosek J.K. o przyznanie prawa pomocy zostanie przez Sąd rozpoznany we właściwym trybie, ale należy poinformować skarżących, że nie będzie on miał mocy wstecznej. Jednocześnie sąd zważył, że z treści pisma procesowego z dnia [...] lipca 2007 r. nie wynika, aby zawierało ono także wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania którejkolwiek czynności procesowej, ani tez żadne okoliczności które mogłyby choćby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminów. Ponadto należy wskazać, że ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej nie upoważnia do samoistnego zastępowania się małżonków w czynnościach procesowych przed sądem. Małżonkowie mogą być wzajemnie swoimi pełnomocnikami w postępowaniu sądowym, jednakże udzielenie pełnomocnictwa wymaga co do zasady formy pisemnej. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Na podstawie art. 36 ww. ustawy pełnomocnictwo może być: 1. ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, 2. do prowadzenia poszczególnych spraw, 3. do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Jeżeli zatem skarżąca B.K. udzieliła mężowi pełnomocnictwa do reprezentowanie jej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, winien on dołączyć do akt odpowiedni dokument stwierdzający te okoliczność. Mimo wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi J.K. w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków tj. nie przedłożył niezbędnego odpisu skargi, nie przedłożył też dokumentu pełnomocnictwa, ani nawet nie poinformował Sądu, że występuje jako pełnomocnik swojej żony. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargi B. i J.K..