II SA/Go 426/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi "C" na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę Uzasadnienie. Decyzją z dnia [...] pażdziernika 2004r. nr [...] Starosta odmówił "C" zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dziesięciu sztuk domków letniskowych oraz sieci wodno – kanalizacyjnej w miejscowości , na działce nr [...]. Decyzja oparta została na przepisie art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane. W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, że na przedmiotowej działce nr [...] znajdują się obiekty budowlane, w stosunku do których decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę. Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie, w którym zarzuca, iż zaskarżona decyzja narusza przepis art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, oraz wnosi o jej uchylenie. Strona podaje, iż powoływanie się na decyzję o nakazie rozbiórki jest przedwczesne, ponieważ wniosła ona zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004r. nr [...], wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki domków. Dalej strona podnosi i wywodzi, że drewniane domki posadowione na działce na nr [...] nie stanowią obiektów budowlanych - w myśl ustawy prawo budowlane. Decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja o nakazie rozbiórki drewnianych domków letniskowych posadowionych na działce nr [...] stała się ostateczna. Dalej organ II instancji podnosi, że ponieważ skarżący nie wykonał nałożonego na niego nakazu rozbiórki, dlatego decyzją z dnia [...] września 2004r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia, na które to postanowienie skarżący złożył zażalenie. W ocenie organu II instancji wynik postępowania zażaleniowego na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Dalej organ II instancji powołuje się na treść przepisu art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. W ocenie organu II instancji sporne domki nie są budynkami, ani obiektami Sygn. akt II SA/Go 426/05 małej architektury – w myśl art. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, natomiast są obiektem budowlanym. Od decyzji organu II instancji "C" wniósł skargę. Skarżący zarzuca naruszenie przepisu art. 35 ust. 5 w związku z art. 3 pkt 1, 2 i 3 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że na przedmiotowej działce znajduje się obiekt budowlany w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący wywodzi, że przedmiotowe domki posadowione na działce nr [...], nie stanowią obiektów budowlanych w rozumieniu art. art. 3 ustawy Prawo budowlane. W ocenie skarżącego, ponieważ sporne domki nie są trwale z gruntem związane i nie posiadają instalacji sanitarnych, dlatego nie są obiektami budowlanymi. Jednocześnie zdaniem skarżącego przedmiotowe domki letniskowe nie stanowią również obiektów budowlanych, gdyż w myśl art. 3 pkt 1 lit "b" ustawy Prawo budowlane pojęcie to obejmuje budowlę stanowiącą całość techniczno- użytkową wraz instalacjami i urządzeniami, natomiast sporne domki wymogów tych nie spełniają. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1974r. Prawo budowlane (DZ.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.), właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. W oparciu o przytoczony przepis prawa organ administracyjny odmówił skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Organ administracyjny uznał, że wobec ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] na mocy której, skarżący został zobowiązany do rozebrania sześciu drewnianych domków usytuowanych na działce nr [...], zachodzi przeszkoda, o której mowa w art. 35 ust. 5, do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżącego natomiast, przedmiotowe domki letniskowe, które podlegają rozbiórce, nie stanowią obiektów budowlanych, dlatego przepis art. 35 ust. 5 w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania. Sygn. akt II SA/Go 426/05 W decyzji z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zakwalifikował przedmiotowe domki letniskowe jako obiekty budowlane oraz nakazał ich rozbiórkę. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając w granicach danej sprawy, Sąd badał czy przedmiotowe domki są obiektami budowlanymi i wobec czego, czy zachodzi podstawa, o której mowa w art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, przez obiekt budowlany należy rozumieć: a) budynek wraz z instalacjami i urz rdzeniami technicznymi, b) budowlę stanowiącą całość techniczno – uzytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, c) obiekt małej architektury. Analiza przytoczonego przepisu prowadzi do wniosku, że przedmiotowych domków letniskowych nie można zakwalifikować, ani do budynków, ani do obiektów małej architektury. W ocenie Sądu, domki te stanowią natomiast budowle. Zgodnie z treścią art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. Zamieszczone w tym przepisie wyliczenie budowli nie jest wyczerpujące, gdyż z brzmienia tego przepisy wynika, że jest to jedynie wyliczenie przykładowe. Dom letniskowy, w myśl art. 3 pkt 1 b) ustawy Prawo budowlane, chociażby nie posiadał fundamentów, stanowi budowlę. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie na tle ugruntowanego orzecznictwa sądowego. W wyroku z dnia 30 kwietnia 1999r. sygn. akt IV SA 2088/96 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że cyt.:" pojęcie budowli zdefiniowane zostało w art. 3 ust. 3 ustawy z 1994r. Prawo budowlane. Fakt, że przedmiotowy budynek nie posiada fundamentów, a jest oparty jedynie na słupach stanowi o tym, że należy zaliczyć go do budowli, a nie budynków. Zarówno jednak, budowle, jak i budynki zaliczają się do obiektów budowlanych." W wyroku z dnia 19 pażdziernika 2004r. sygn. akt IV SA 1538/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że cyt. " altana jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. b) i pkt 3 Prawa budowlanego. Budowa tego rodzaju obiektu budowlanego wymaga pozwolenia na budowę". Analizując powyższą kwestię należy kierować się brzmieniem przepisu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Ustawodawca wyrażnie tu określił, że budowla jest to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. A zatem, w razie wątpliwości w tym zakresie, na zasadzie wykluczenia należy zbadać czy obiekt budowlany jest budynkiem lub obiektem małej architektury. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że przedmiotowe domki nie są ani budynkami, ani obiektami małej architektury. W tej sytuacji stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji należy uznać za prawidłowe. Badając niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził naruszeń prawa uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.