II SA/Go 429/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.C. i M.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...]. w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14 czerwca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga T.C. oraz M.C. na postanowienie [...] marca 2010 r. w przedmiocie przekazania pisma według właściwości. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2010 r. skarżący – T.C. i M.C., zostali do uiszczenia solidarnie, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł, również pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało przesłane przesyłką poleconą nr [...] do T.C., oraz przesyłką poleconą nr [...] do M.C.. Przesyłki skutecznie doręczono skarżącym w dniu 23 czerwca 2010 r. Natomiast do dnia 9 lipca 2010 r. skarżący nie uiścili wymaganej kwoty wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli zatem pismo wniesione do sądu obarczone jest brakiem w postaci jego nieopłacenia, przewodniczący nakłada na wnoszącego obowiązek uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego we wskazanej wysokości, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając na względzie treść powyższych przepisów zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących w osobach – T.C. i M.C. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł, wyznaczając jednocześnie 7 - dniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać przez skarżących wykonany. Wezwanie to zostało doręczone T.C. w dniu 23 czerwca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 15). Natomiast M.C., zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w sytuacji, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma, wezwanie zostało doręczone za pośrednictwem dorosłego domownika – T.C., również w dniu 23 czerwca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k.16). Uwzględniając zatem powyższe ustalenia ostatnim dniem, w którym oboje skarżący mogli wywiązać się z nałożonego obowiązku był dzień 30 czerwca 2010 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 9 lipca 2010 r. skarżący – T.C. i M.C. nie wpłacili wymaganej kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi (notatka służbowa z dnia 9 lipca 2010 r). W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.