II SA/Go 431/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi T.A. na czynność Starosty z dnia [...] r.,dot. [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego postanawia: postępowanie w sprawie umorzyć. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. T.A. zaskarżył czynności Starosty z dnia [...] lutego 2012r. w przedmiocie stwierdzenia, iż dokumenty techniczne nadają się do przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod warunkiem usunięcia usterek. Skarżący zarzucił naruszenie § 9 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegającego na zaniechaniu dokonania przez organ ustalenia, któremu z kryteriów wskazanych w w/w normie nie odpowiada operat techniczny sporządzony przez skarżącego, a nadto na niepodaniu prawnych i technicznych przyczyn uzasadniających złożenie przez organ zastrzeżeń do wykonanej pracy geodezyjnej. Zarzucił też naruszenie art. 8 kpa w zw. z art. 7, 77 § 1 i art. 12 kpa, polegające na prowadzeniu postępowania wbrew zasadzie zaufania do uczestników postępowania oraz zasadzie szybkiego i wnikliwego zbadania sprawy, które przejawiało się zgłaszaniem coraz to nowych zastrzeżeń do uprzednio skontrolowanej pracy geodezyjnej, mimo, iż organ zobowiązany był już przy pierwszej kontroli wykazać wszystkie uchybienia, które uniemożliwiały włączenie pracy do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący podał też, że wprawdzie organ administracji publicznej przyjął dokumentację do zasobu po usunięciu wad, usterek i nieprawidłowości, lecz postępowanie organu przed przyjęciem dokumentacji było niezgodne z prawem. Uznał za niedopuszczalne, że po przedłożeniu dokumentacji i mimo ustalenia, jakie obowiązki skarżący ma wykonać, na dalszych etapach postępowania podnoszone są przez organ nowe braki dokumentacji. Takie działanie organu uznał za nieuzasadnione, skoro już podczas pierwszej kontroli dokumentacji na podstawie całości materiału możliwe było dokonanie oceny, czy przedłożona dokumentacja zawiera uchybienia. Tym samym skarżący uznał, że działania organu administracji publicznej mają wyłącznie na celu przedłużenie postępowania administracyjnego. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczności czynności Starosty Powiatowego z dnia [...] lutego 2012r. polegających na odmowie przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i przyjęcie przedstawionej dokumentacji technicznej do tego zasobu. W odpowiedzi na skargę organ podał, że operat sporządzony przez T.A. włączony został do zasobu w wyniku późniejszego uzupełnienia braków przez skarżącego i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Zakres kognicji sądu administracyjnego, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej i opiera się na kryterium zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola, o której mowa obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Z kolei przepis art. 146 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest czynność Starosty z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na wstępie zatem wskazać należy, że przyjęcie do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą obowiązków wynikających z przepisów prawa. Prowadząc bowiem postępowanie w tym zakresie, organ podejmuje czynność, która skierowana jest do zindywidualizowanego podmiotu (wnioskodawcy) i wyznacza jego określoną sytuację prawną. Obowiązek zgłoszenia prac geodezyjnych i kartograficznych przed przystąpieniem do ich realizacji, a następnie przekazanie powstałych w ich wyniku materiałów lub informacji o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wynika wprost z przepisów prawa ( art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne; Dz. U. z 2010 r. nr 193 poz. 1287 z zm.). Tym samym czynność Starosty dotycząca odmowy przyjęcia dokumentacji jest czynnością dotyczącą obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Jest to tym samym czynność z zakresu administracji publicznej, dotycząca obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a tym samym podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego w myśl art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wobec okoliczności, iż ustawa – Prawo geodezyjne i kartograficzne nie reguluje trybu odwoławczego w odniesieniu do czynności Starosty w przedmiocie odmowy przyjęcia dokumentacji, wniesienie skargi na czynność starosty, powinna zostać poprzedzona pisemnym wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżący wyczerpał przysługujący mu środek odwoławczy, wnosząc odpowiednio co do każdej z zaskarżonej czynności, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które organ nie udzielił odpowiedzi. Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., skarżący dochował również terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Jednakże podkreślić należy, że Starosta w dniu [...] marca 2012 r. włączył sporną dokumentację do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, niwecząc tym samym skutek prawny wcześniejszej odmowy, a w konsekwencji czyniąc niniejsze postępowanie bezprzedmiotowym. Niewątpliwie w chwili wniesienia skargi odpadł już bowiem skutek prawny w postaci uniemożliwienia skarżącemu realizacji ciążącego na nim z mocy art. 12 ustawy obowiązku. Tym samym, zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, obligując Sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Na marginesie Sąd wskazuje, że kwestionując czynność Starosty z punktu widzenia jej zgodności z prawem, materialnym i procesowy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, na zasadach wcześniej już opisanych. Jednakże wnioskodawca ma również możliwość zakwestionowania czynności Starosty w trybie wewnętrznej kontroli, określonej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. 2001 r. Nr 78 poz. 837). Zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku zwrotu przez organ dokumentacji, wnioskodawca może złożyć do właściwego organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, tj. do wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, wniosek o zbadanie zasadności odmowy włączenia dokumentacji do zasobu, kwestionując tym samym działanie Starosty, z punktu widzenia prawidłowości wykonywania przez niego przysługujących mu kompetencji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. działając na podstawie art. 163 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie Sąd nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowoadministracyjnego (a contrario art. 200 p.p.s.a.).