II SA/Go 432/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Referendarz sądowy Jarosław Piątek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : zwrot opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a Ustanowiono pełnomocnika Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 20 września 2007 r. odrzucił skargę A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] przedmiocie umorzenia postępowania. W dniu 17 października 2007 r. do tut. sądu wpłynął wniosek A.S. o udzielenie prawa pomocy w zakresie przyznania adwokata. Skarżący podał, iż do 13 października 2006 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych, choruje na dyskopatię, jego żona otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.537,60 zł (brutto). A.S. oświadczył, iż obciąża go dług kredytowy w wysokości 1000 zł, nie posiada oszczędności. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Regułą jest, iż prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów postępowania sądowego, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. W świetle przedstawionych okoliczności i dołączonych dokumentów należy uznać, iż A.S. znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący utracił w październiku 2006 r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych, wyłącznym źródłem utrzymania jego trzyosobowej rodziny stanowi niewielkie wynagrodzenie żony w kwocie 1537,60 zł. A.S. nie posiada wartościowego majątku ani oszczędności. Uprawniony jest zatem wniosek, iż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.