II SA/Go 433/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A.G. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Studentów Uniwersytetu z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej Studentów Uniwersytetu na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] maja 2023 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna Studentów Uniwersytetu, po rozpatrzeniu odwołania A.G. od decyzji Komisji Stypendialnej Studentów Uniwersytetu z dnia [...].04.2023 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego na rok akademicki 2022/2023, na podstawie art. 86 ust. 1 pkt. 1, art. 86 ust. 2-3, art. 87 ust. 1-2, art. 88, art. 92 ust. 1 i 3, art. 93 ust. 1-6, ust. 8, art. 94, art. 95, art. 409 ust. 1 pkt 1, art. 414 ust. 1, art. 447 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. 2022 r., poz. 574 ze zm.) zwanej dalej ustawą, w związku z § 1 ust. 5, 6, § 2 ust. 1 pkt 1), § 3 ust. 1, 2, 6, § 4, § 5 ust. 1-3, 6, § 6, § 7 ust. 1-5, 7-9, § 10, § 11, § 12 Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu (załącznik do zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu z dnia [...] lutego 2023 r.), zwanego dalej Regulaminem oraz art. 138 §1 pkt 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775.) zwanego dalej k,p.a., utrzymało w mocy decyzję Komisji Stypendialnej Studentów Uniwersytetu z dnia [...].04.2023 r. w przedmiocie odmowy przyznania A.G. stypendium socjalnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu 29.03.2023 r. - będąc studentką trzeciego roku studiów pierwszego stopnia na Wydziale [...], kierunek: [...], A.G. złożyła wniosek do Komisji Stypendialnej Studentów (KSS) Uniwersytetu z prośbą o przyznanie na rok akademicki 2022/2023 świadczenia w formie stypendium socjalnego. Komisja po analizie danych dotyczących toku kształcenia opartych na oświadczeniu złożonym przez wnioskodawczynię wraz z wnioskiem oraz zawartych w uczelnianej bazie danych Dziekanat i w Systemie Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym: POL-on, zweryfikowała uprawnienia do otrzymywania świadczeń i w dniu [...].04,2023 r. wydała decyzję odmawiającą przyznania A.G. stypendium socjalnego. Podstawę odmowy przyznania świadczenia stanowiła przesłanka z art. 93 ust. 4 pkt 1 ustawy oraz § 7 ust. 3 pkt 1 Regulaminu. Zgodnie ze wskazanymi przepisami świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1- 4 ustawy (tj. stypendium socjalne; stypendium dla osób niepełnosprawnych; zapomoga; stypendium rektora) i art. 359 ust. 1 ustawy (tj. stypendium ministra) przysługują przez łączny okres 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż 9 semestrów: 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. W powyższej decyzji z dnia [...].04.2023 r. Komisja wskazała, iż prawo do otrzymywania świadczeń skarżąca posiadała do dnia [...].09.2022 r. tj. do końca semestru letniego roku akademickiego 2021/2022 w związku z upływem rozpoczętych 9 semestrów studiowania na studiach pierwszego stopnia. Od powyżej decyzji KSS z dnia [...].04.2023 r. skarżąca wniosła odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 93 ust. 4 pkt 1 ustawy oraz przepisy prawa procesowego tj. art. 7, art. 10 oraz art. 107 KPA. Zdaniem skarżącej nie przekroczyła ona łącznego okresu studiowania, w którym przysługuje możliwość pobierania stypendium. Wskazała, że uzasadnienie jest lakoniczne i nie spełnia wymogu wynikającego z artykułu 107 § 3 KPA. W ocenie skarżącej nie można wiązać podstawy okresu studiów wyłącznie z momentem ich rozpoczęcia, lecz okres ten należy liczyć od momentu uzyskania świadczenia w postaci stypendium, a skoro jest to świadczenie okresowe wypłacane co miesiąc to okres dziewięciu semestrów upłynie w danym przypadku po 54 miesiącach otrzymywania stypendium. Skarżąca podniosła, że należy odróżnić pojęcie "przysługiwania świadczenia" od pojęcia "przysługiwania możliwości ubiegania się o świadczenia" w związku z posiadaniem statusu studenta. Odwoławcza Komisja Stypendialna Studentów Uniwersytetu (dalej jako - OKSS) wskazała na treść art. 95 ust. 1 i 2 ustawy, zgodnie z którym regulamin świadczeń dla studentów, ustalony przez Rektora w porozumieniu z samorządem studenckim, określa: 1) wysokość świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 (tj. stypendium socjalnego, stypendium dla osób niepełnosprawnych, zapomóg, stypendium rektora), lub sposób jej ustalania; 2) szczegółowe kryteria i tryb przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 (...), oraz sposób wypłacania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4; 3) sposób dokumentowania sytuacji materialnej studenta (...). I tak na Uniwersytecie w Regulaminie świadczeń dla studentów zapis § 7 ust. 3 jest odzwierciedleniem art. 93 ust. 4 ustawy. Po myśli art. 93 ust. 4 ustawy oraz § 7 ust. 3 Regulaminu: świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1 - 4 ustawy i art. 359 ust. 1 ustawy przysługują przez łączny okres 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 6 Regulaminu - student traci prawo do ubiegania się w danym roku akademickim o świadczenia lub do otrzymywania przyznanych świadczeń, jeśli upłynął okres, o którym mowa w § 7 ust. 3 i 4, tj. okres 12 semestrów, na który składa się 9 semestrów na studiach pierwszego stopnia oraz 7 semestrów na studiach drugiego stopnia. Powyższe regulacje, poza ograniczeniem możliwości przyznania świadczenia w sposób pośredni narzucają także organom uczelnianym konieczność zweryfikowania, czy na dzień wydania decyzji dany student spełnia ww. warunki otrzymania stypendium. Narzędziami weryfikacji, którymi dysponuje każda uczelnia w Polsce, jest jej wewnętrzna baza danych odnosząca się do studentów oraz System Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym: POL-on. Na Uniwersytecie komisje stypendialne weryfikują uprawnienia osób wnioskujących o przyznanie świadczenia poprzez analizę danych zawartych w uczelnianej bazie danych Dziekanat oraz w systemie POL-on, który poza wskazaniami co do okresu i toku kształcenia studenta na Uniwersytecie wskazuje również na okresy studiowania danej osoby w innych uczelniach w Polsce. Warto jednak zauważyć, iż zgodnie z art. 93 ust. 8 ustawy przepisy art. 93 ust. 4 ustawy, o którym mowa w sprawie - stosuje się także do osób posiadających tytuły zawodowe uzyskane za granicą. Mając powyższe na uwadze, z uwzględnieniem faktu, iż system POL-on uruchomiony został w 2011 r., a jego ciągle rozbudowywana i uzupełniana baza danych dotyczy jedynie uczelni krajowych, organy zobowiązane do weryfikacji uprawnień osób wnioskujących o świadczenia, wymagają złożenia przez studenta-wnioskodawcę oświadczenia, w którym to sam wnioskodawca przedstawia informacje dotyczące toku jego kształcenia realizowanego poza granicami kraju oraz w latach wcześniejszych niż 2011 r., zarówno na terenie Polski, jak i poza granicami kraju. OKSS analizując dane dotyczące toku kształcenia skarżącej oparte na oświadczeniu złożonym waz z wnioskiem w dniu 29.03.2023 r. oraz zawarte w uczelnianej bazie danych Dziekanat i w Systemie Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym POL-on, stwierdziła, iż: w dniu [...].10.2017 r. skarżąca rozpoczęła studia stacjonarne pierwszego stopnia na Uniwersytecie, kierunek: [...]. Na wskazanym kierunku skarżąca była studentką semestru pierwszego (zimowego) roku akademickiego 2017/2018. W dniu [...].03.2018 r. została skreślona z listy studentów. W dniu [...].10.2021 r. skarżąca rozpoczęła studia stacjonarne jednolite magisterskie na Uniwersytecie, kierunek: [...]. Na wskazanym kierunku była studentką: semestru pierwszego (zimowego) roku akademickiego 2021/2022. Została skreślona z listy studentów dnia [...].04.2022 r. W dniu [...].10.2018 r. rozpoczęła studia stacjonarne pierwszego stopnia na Uniwersytecie, kierunek: [...]. Na wskazanym kierunku skarżąca była studentką: semestru pierwszego (zimowego) roku akademickiego 2018/2019, semestru drugiego (letniego) roku akademickiego 2018/2019, semestru trzeciego (zimowego) roku akademickiego 2019/2020, semestru czwartego (letniego) roku akademickiego 2019/2020, semestru piątego (zimowego) roku akademickiego 2020/2021, semestru szóstego (letniego) roku akademickiego 2020/2021, semestru szóstego (zimowego) roku akademickiego 2021/2022 - oczekiwanie na powtarzanie semestru szóstego, semestru szóstego (letniego) roku akademickiego 2021/2022 - powtarzanie semestru szóstego, semestru szóstego (zimowego) roku akademickiego 2022/2023 - oczekiwanie na powtarzanie semestru szóstego, obecnie jest studentką semestru szóstego (letniego) roku akademickiego 2022/2023 wskazanego kierunku studiów. W oświadczeniu o okresie studiowania załączonym do wniosku o przyznanie stypendium socjalnego, będąc świadomym odpowiedzialności karnej, wpisując semestry rozpoczęte na studiach, w których posiadała statut studenta, skarżąca zaznaczyła semestr zimowy roku akademickiego 2017/2018, semestr zimowy i letni roku akademickiego 2018/2019, semestr zimowy i letni roku akademickiego 2019/2020, semestr zimowy i letni roku akademickiego 2020/2021, semestr zimowy i letni roku akademickiego 2021/2022, semestr letni roku akademickiego 2022/2023. Dalej OKSS wskazała, że zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Edukacji i Nauki łączny okres, o którym mowa w art. 93 ust. 4 PSWN (por. Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego i Nauki, Świadczenia dla studentów od semestru letniego roku akademickiego 2021/2022 roku-akademickiego-20212022), przez który świadczenia przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich to 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta. W ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. W przypadku, gdy student podjął jednolite studia magisterskie, których czas trwania określony w przepisach prawa wynosi 11 albo 12 semestrów (np. na kierunkach medycznych), łączny okres, przez który przysługują świadczenia, jest dłuższy o 2 semestry, tj. wynosi łącznie 14 semestrów. Okres 12 semestrów (lub 14 semestrów w przypadku jednolitych studiów magisterskich trwających 11 albo 12 semestrów), w trakcie których studentowi przysługują świadczenia rozpoczyna się w momencie podjęcia studiów i nabycia praw studenta po raz pierwszy (na pierwszym kierunku studiów). Do okresu przysługiwania świadczeń wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, w tym także semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów od zajęć. Wyjątek stanowią semestry na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego (kolejne studia pierwszego stopnia nie są wliczane do okresu przysługiwania świadczeń). W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr. Znowelizowane przepisy mają zastosowanie do przyznawania świadczeń dla studentów począwszy od semestru letniego roku akademickiego 2021/2022. W ramach powyższego, w celu obliczenia okresu 9 semestrów, o których mowa w art. 93 ust. 4 pkt 1, OKSS ustaliła, że w stanie faktycznym sprawy, jako studentka wnioskująca w marcu 2023 r. o przyznanie stypendium socjalnego: skarżąca studiowała od dnia [...].10.2017 r. do [...].03.2018 r. - będąc studentką przez 1 semestr (w trakcie którego realizowała studia stacjonarne pierwszego stopnia na Uniwersytecie, kierunek: [...]); studiowała od dnia [...].10.2021 r. do [...].04.2022 r. - będąc studentką przez 1 semestr (w trakcie którego realizowała studia stacjonarne jednolite magisterskie na Uniwersytecie, kierunek: [...]); studiowała od dnia [...].10.2018 r. do chwili obecnej - będąc studentką przez 10 semestrów (w trakcie których realizuje studia stacjonarne pierwszego stopnia na Uniwersytecie, kierunek: [...]). Łączny okres 9 semestrów, na który wskazuje cytowany przepis art. 93 ust. 4 pkt 1 ustawy, w danym przypadku upłynął z dniem 30.09.2022 r. W związku z powyższym OKS stwierdza, że KSS prawidłowo ustaliła, iż z końcem semestru letniego 2021/2022 skarżąca utraciła prawo do pobierania ww. świadczenia w związku z upływem rozpoczętych 9 semestrów studiowania. Obecnie rozpoczynając semestr letni roku akademickiego 2022/2023 skarżąca rozpoczęła 11 semestr studiowania. Zajmując stanowisko wobec uzasadnienia zarzutów odwołania z dnia [...].04.2023 r. OKSS zwraciło uwagę, że zgodnie z Regulaminem studiów na Uniwersytecie (załącznik do Uchwały nr [...] z dn. [...].04.2022 r.) - § 43 ust. 5 i 8: "W trakcie urlopu długoterminowego student zachowuje ważną legitymację studencką i inne prawa studenckie, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej (...) Przepisy dotyczące studentów przebywających na urlopach długoterminowych stosuje się odpowiednio do studentów oczekujących na powtarzanie semestru oraz studentów, którzy uzyskali zgodę dziekana na przesunięcie terminu złożenia pracy dyplomowej". Oczekiwanie na powtarzanie semestru skutkuje zaliczeniem tego okresu do łącznego okresu 12 semestrów. Na powyższą decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Studentów Uniwersytetu z dnia [...] maja 2023 r. A.G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] kwietni 2023 r. w sprawie odmowy przyznania stypendium. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. oraz art. 93 ust. 4 pkt. 1 ustawy. Zdaniem skarżącej sformułowanie "świadczenie przysługuje", jakie zostało użyte w powołanym przepisie należy rozumieć jako świadczenie, które zostało przyznane studentowi po spełnieniu określonych przesłanek. Okoliczność, że dana osoba była czy jest studentem nie jest równoznaczne z tym, że stypendium przysługuje, gdyż zgodnie z art. 86 ust. 1 powołanej ustawy student mógł jedynie ubiegać się o świadczenie, ale sam fakt posiadania statusu studenta nie powodował jeszcze nabycia uprawnień do tego świadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie oparte zostało na błędnej wykładni art. 93 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, który określa jedną z przesłanek przyznania świadczenia jakim w niniejszej sprawie jest stypendium socjalne dla studenta, a dotyczącej okresu przez jaki świadczenie to może być pobierane. Ponadto Sąd stwierdził naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 i art. 77 § 1 kpa, poprzez niewystarczające wyjaśnienie istotnych w sprawie okoliczności stanu faktycznego. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy zasadnie odmówiły stronie przyznania świadczenia socjalnego, o który zwróciła się ona wnioskiem z dnia [...] marca 2023 r. Przepis art. 86 ustawy reguluje podstawy i tryb przyznawania pomocy materialnej studentowi, stanowiąc w ust. 1 pkt 1, że może on ubiegać o stypendium socjalne. Z mocy ust. 2 tego przepisu przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej. Tym samym organy uczelni przy procedowaniu w przedmiocie przyznania stypendium są obowiązane do odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a decyzje w tym zakresie zostały poddane kontroli prowadzonej przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem. Natomiast ograniczenie możliwości przyznania tych świadczeń ustawodawca uregulował w art. 93 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, że świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich (ust. 1). W ust. 2 zawarto regulację, zgodnie z którą student kształcący się równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymywać świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, tylko na jednym, wskazanym przez niego kierunku. Zgodnie zaś z brzmieniem ust. 4 łączny okres, przez który przysługują te świadczenia wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Skarżąca podniosła w skardze, że wbrew twierdzeniom organu zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie upłynął okres przez jaki łącznie mogła pobierać sporne świadczenie tj. okres 9 semestrów, o którym mowa w art. 93 ust. 4 powołanej ustawy, albowiem do ustalania okresu o jakim mowa w powyższym przepisie należy brać pod uwagę okresy w których studentowi zostało przyznanie świadczenie socjalne, a sam fakt bycia studentem nie jest równoznaczny z tym, że dane świadczenie studentowi przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela wykładni art. 93 ust. 4 ustawy przedstawionej przez organ w zaskarżonej decyzji. Istotnym w niniejszej sprawie jest dokonanie wykładni pojęcia "przysługuje" o którym mowa w art. 93 ust. 1 oraz 93 ust. 4 powołanej ustawy. Wobec braku definicji ustawowej, należy nadać temu pojęciu powszechne rozumienie językowe i odnieść je do świadczeń, które zostały przyznane po spełnieniu wszystkich kryteriów. Jednocześnie przepis ten, określając okres przysługiwania świadczenia na 9 semestrów stanowi "bez względu na ich pobieranie przez studenta" czyli wiąże ten okres z okresem studiowania przez daną osobę jako podstawowej przesłanki ustawowej i związanym z nią uprawnieniem do ubiegania się oświadczenie, z którego student może korzystać. Tym samym do okresu 9 semestrów, o którym mowa w art. 93 ust. 4 ustawy nie wlicza się okresu w którym, tak jak skarżąca w niniejszej sprawie, oczekuje się na powtórzenie semestru. W tym okresie dana osoba posiada status studenta, jednak z wielu uprawnień nie może skorzystać np. ubiegać się o stypendia. Odnośnie skarżącej są to okresy oczekiwania na powtórzenie semestru szóstego - 2021/2022 oraz 2022/2023. Na taką wykładnię art. 93 ust. 4 ustawy daje się wskazywać także przepis art. 93 ust. 6 tejże ustawy. Zgodnie z tym przepisem do okresu, o którym mowa w ustępie 4 wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1, w tym semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3 z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr. Wbrew twierdzeniom organu skarżąca oczekując na powtórzenie semestru szóstego nie rozpoczęła kolejnych semestrów studiów, albowiem w tym okresie oczekiwała na powtórzenie semestru. Przepis art. 93 ust. 6 stanowiąc o rozpoczętym semestrze jako warunek jego wliczenia do czasookresu 9 semestrów, o którym mowa w art. 93 ust. 4 ustawy kładzie akcent na faktyczne studiowane przez daną osobę. Nadto w dalszej części mówi o wliczeniu do okresu, o którym mowa w art. 93 ust. 4 semestrów przypadających w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3, czyli urlopów od zajęć oraz urlopów od zajęć z możliwością przystąpienia do weryfikacji uzyskanych efektów uczenia się określonych w programie studiów. Przepis ten nie daje natomiast podstaw wliczenia do czasookresu 9 semestrów innych okresów, w których dana osoba mimo, że przysługuje jej status studenta faktycznie nie studiuje np. okresów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 7 ustawy. Powyższą wykładnię art. 93 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce potwierdzają także zapisy Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu tym dotyczące przyznawania stypendiów. Zgodnie z § 5 ust. 3 tegoż regulaminu student, który oczekuje na powtórzenie semestru nie ma prawa do świadczeń określonych w § 2 ust. 1 pkt 1,2 i 4 regulaminu czyli również do stypendium socjalnego. Zapis ten potwierdza stwierdzenie, że stypendium to przysługuje jedynie studentom faktycznie studiującym, a okresu oczekiwania na powtórzenie semestru nie wlicza się do okresu 12 semestrów, o którym mowa w art. 83 ust. 4 ustawy. Podsumowując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż wykładnia art. 93 ust. 4 i ust. 6 ustawy wskazuje, w sposób nie budzący wątpliwości, że do okresu w trakcie którego student ma prawo do pobierania stypendium socjalnego - do okresu 9 semestrów - nie wlicza się okresu oczekiwania na powtórzenie semestru. Nie jest w szczególności uprawnione stwierdzenie, że okres ten liczy się od rozpoczęcia studiów i wlicza się do niego wszystkie semestry bez względu na przyczyny faktycznego w danym okresie nie studiowania i oczekiwania na powtórzenie semestru. Żadna z regulacji ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce jak i postanowienia regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu nie wiąże prawa do stypendium z nadmiernym okresem studiowania, który może być spowodowany nie tylko brakiem należytego przykładania się do nauki, lecz sytuacją zdrowotną, losową czy ekonomiczną. W związku z przedstawioną powyżej wykładnią art. 93 ust. 4 ustawy, mając również na względzie dyrektywy wypływające z art. 7 i art. 77 § 1 kpa, w realiach rozpatrywanej sprawy koniecznym jest jednoznaczne ustalenie i wskazanie ilości semestrów podlegających uwzględnieniu na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy, nadto - jednoznaczne ustalenie - którego semestru (letniego/zimowego danego roku akademickiego) oczekuje skarżąca na powtórzenie, a następnie - którego semestru dotyczy przedmiotowy wniosek skarżącej o udzielenie stypendium, a w szczególności - czy wniosek ten dotyczy semestru, w którym strona oczekiwała na powtórzenie semestru szóstego, czy też dotyczy kolejnego semestru. Zauważyć należy, że w świetle całości materiału dowodowego, okoliczność powyższa nie jest jednoznacznie wykazana. Wskazać również trzeba, że stwierdzony przez organ fakt oczekiwania przez stronę przez dwa semestry na powtórkę semestru szóstego nie był brany pod uwagę przy rozpoznaniu wniosku o przyznanie stypendium, natomiast okoliczności stanu faktycznego sprawy wskazują, że może mieć on wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi podnieść należy, że argumentacja skargi jest błędna nie uwzględnia bowiem aktualnej treści art. 93 ust. 4 ustawy. Jak wyżej dowiedziono, aktualne brzmienie art. 93 ust. 4 nakazuje brać pod uwagę okres studiowania, bez względu na pobieranie świadczenia. W obecnym stanie prawnym świadczenia o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 ustawy przysługują przez okres do 12 semestrów (a w ramach tego okresu - do 9 semestrów w wypadku studiów pierwszego stopnia i do - 7 semestrów w wypadku studiów drugiego stopnia), bez względu na pobieranie świadczenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w całości. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a