II SA/Go 436/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu zaniechania robót budowlanych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz strony skarżącej P.N. kwotę 500 zł (pięćset złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. P.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu zaniechania robót budowlanych. Wraz ze skargą został uiszczony wpis sądowy w wysokości 500 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lipca 2017 r. w sprawie został wyznaczony termin rozprawy na dzień 3 sierpnia 2017 r. godz. 9.00. Pismem z dnia [...] lipca 2017r. skarżący, po ponownym i dogłębnym przeanalizowaniu argumentów organu zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wycofał swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie żadna z w/w przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą skargi nie zachodzi, zaś wola skarżącego - jako dysponenta skargi - pozostaje dla Sądu wiążąca. Mając na uwadze powyższą okoliczność, cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne, co zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi obligatoryjną przesłankę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych powodów Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Z kolei rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje oparcie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.