II SA/Go 438/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącemu P.R. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] Starosta, działając na podstawie art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), podjął zawieszone postępowanie w sprawie skierowania P.R. na badania psychologiczne. Organ pouczył, że na postanowienie przysługuje zażalenie. Na skutek zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] listopada 2018 r. Organ pouczył, że na postanowienie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pismem z dnia [...] maja 2019 r. P.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone formy działania administracji publicznej, enumeratywnie wyliczone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Starosty o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie skierowania na badania psychologiczne. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W myśl art. 101 § 3 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie w spawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Oznacza to, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne. Zażalenie nie przysługuje natomiast na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, czy na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 12 lutego 2014 r. sygn. akt II OSK 2509/12, z 18 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 340/13, z 28 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 2975/12, z 12 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2507/12 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 1651/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Sąd w pełni przychyla się do zaprezentowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładni art. 101 § 3 k.p.a. Orzecznictwo w tym zakresie jest ugruntowane. W świetle powyższego należy stwierdzić, że będące przedmiotem skargi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie (co wykazano powyżej), nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, gdyż nie zamyka sprawy administracyjnej, nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Przy czym bez znaczenia pozostaje tu okoliczność wadliwego pouczenia przez organ, który wydał zaskarżone postanowienie o przysługującej stronie skardze do sądu administracyjnego, oraz to, że organ rozpoznał zażalenie, zamiast stwierdzić jego niedopuszczalność. Błędne pouczenie strony przez organ nie może zmieniać obowiązującego porządku prawnego. Prawa procesowe stron postępowania wynikają bowiem z przepisów prawa i nie mogą być modyfikowane przez wadliwe pouczenia organów (zob. postanowienie NSA z 29 stycznia 2015 r., II OSK 1590/13, CBOSA). W związku z tym, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.