II SA/Go 440/09

Dnia 22 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.B. i H.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. E.B. i H.B. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty. Wnosząc skargę, skarżący nie uiścili wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2009 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili wpisu sądowego. Nadto zarządzeniem z dnia 19 czerwca skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie trzech odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wezwania powyższe zostały doręczone skarżącym dnia 26 czerwca 2009 r. (k. 15 i 16 akt). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili wpisu sądowego ani nie usunęli braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wskazane w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Stosownie do art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W niniejszej sprawie, w postępowaniu administracyjnym oprócz E.B. i H.B. brali udział inni uczestnicy, którym należało doręczyć odpisy skargi wniesionej przez skarżących. Wobec tego, że skarżący wnosząc skargę nie załączyli wymaganych odpisów skargi, wezwani zostali do uzupełnienia tego braku formalnego, przy czym zostali również pouczeni o skutkach prawnych niewykonania wezwania. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostały doręczone skarżącym w dniu 26 czerwca 2009 roku. Termin do wykonania wezwania upłynął zatem dla nich bezskutecznie z dniem 3 lipca 2009 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili wpisu sądowego, do którego zostali zobowiązani, nie nadesłali również brakujących odpisów skargi. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.